Kategorija: Vijesti

Progon 150.000 Srba iz 13 zapadnokrajiških opština i više od 2.000 ubijenih, koji se desio prije 31 godine, predsjednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta ocijenio je kao veliki zločin i jednu od najvećih katastrofa srpskog naroda devedesetih.

Po razmjerama i posljedicama, naveo je, taj zločin jednako je tragičan kao i onaj nad Srbima iz Gornje Krajine u akciji „Oluja“.

„U zločinačkim akcijama hrvatskih i muslimanskih snaga Maestral, Sana 95 i Јužni potez od 12. septembra do 10. oktobra 1995. godine srpski narod je doživio etničko čišćenje i masovne zločine na području 11 zapadnokrajiških opština Šipovo, Drvar, Donji Vakuf, Јajce, Petrovac, Ključ, Krupa na Uni, Ripač, Kupres, Mrkonjić Grad i Sanski Most“, podsjetio je Linta, javlja RTRS.

Krajem jula 1995. hrvatske snage su u akciji „Ljeto 95“ zauzele Grahovo i Glamoč, a srpski narod je i tamo doživio stradanje i progon, saopštio je Savez Srba iz regiona.

„Na području zapadne Krajine registrovano je 13 logora i 21 masovna grobnica od koje su najveće u Mrkonjić Gradu, gdje je ubijen 181 srpski borac i civil i u mjestu Kamen kod Glamoča, gdje je ubijeno 108 srpskih boraca i civil“, istakao je Linta.

Jedan od najtežih zločina, dodao je, desio se 13. septembra 1995. u Bravnicama kod Jajca, kada su pripadnici Hrvatske vojske ubili 81 srpskog civila, uglavnom žena, djece i staraca.

„Tragična je činjenica da niko nije odgovorao za masovne i svirepe zločine nad Srbima u 13 zapadnokrajiških opština, iako su poznati nalogodavci i počinici“, poručio je.

Tokom i nakon agresije, prema njegovim riječima, izvršena je organizovana pljačka srpskih kuća, stanova, škola i fabrika i sistematsko uništavanje imovine i komunalne infrastrukture.

Linta je ocijenio da Tužilaštvo za ratne zločine Srbije ima obavezu da pokrene istrage i, gdje postoje dokazi, podigne optužnice. Srbija, dodao je, mora sistematski da se bori za istinu o stradanju Srba i da osnuje Memorijalni centar srpskih žrtava na prostoru bivše Jugoslavije, kako bi se sačuvalo sjećanje na ubijene i prognane i to stradanje predstavilo domaćoj i međunarodnoj javnosti.

Vlada Srbije, smatra, treba još više da pomogne preostalim Srbima u zapadnoj Krajini, koji su u teškoj situaciji.

„Potrebno je preduzeti konkretne mjere i aktivnosti vezano za obnovu putne infrastrukture i kuća, rješavanje pitanja struje i vode, poboljšanje zdravstvene zaštite, obezbeđivanje školovanja srpske djece na srpskom jeziku i projekte u oblasti poljoprivrede, stočarstva, zanatstva i otvaranje malih pogona“, zaključio je Linta.

Kod spomenika poginulim borcima i civilnim žrtvama rata iz Donjeg Vakufa-Srbobrana, podignutom u porti manastira Glogovac kod Šipova, položeni su vijenci i cvijeće povodom obilježavanja 31 godine od egzodusa i stradanja Srba iz Donjeg Vakufa.

Vijenac su položili predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić, ministar pravde Srpske Goran Selak, izaslanik predsjednika Republike Srpske Nemanja Davidović, senator Republike Srpske Aleksandar Vulin.

Vijenac i cvijeće položili su i predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila Isidora Graorac, predstavnici Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka, članovi Udruženja građana “26. mart” Donji Vakuf-Srbobran, predstavnici lokalnih zajednica i opštinskih boračkih organizacija.

Polaganju vijenaca prethodio je parastos poginulim srpskim borcima i ubijenim civilima, koji je služen u manastiru Glogovac.

Obraćajući se prisutnima, predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić rekao je da Srbe najviše pritiska osjećaj nepravde, jer im je, kako je naveo, namijenjeno da ih u budućnosti “sačekaju, rastjeraju ili pobiju”.

“Đavolska istorija smatra da djeca iz Bravnica nisu djeca i da ogromna većina protjeranih i ubijenih nisu ni ljudi ni brojevi, da za njih niko ne treba da odgovara, dok svaki drugi događaj treba uveličati i Srbima dati prefiks za optužbu”, istakao je Stevandić.

On je poručio da niko bolje od Republike Srpske ne razumije da je spas srpskog naroda u jedinstvu, te da Srbi iz Srbobrana, razasuti po Americi, Evropi, Srbiji, Vojvodini, Banjaluci, Gradišci i Bijeljini, predstavljaju žive nosioce te ideje.

“Ako svoju djecu naučimo jedinstvu i poštovanju, naša djeca će pobijediti”, kazao je Stevandić, dodajući da će buduće generacije zajedno ustati kad god Srbin bilo gdje bude zlostavljan.

Stevandić je naglasio da je Republika Srpska “jedini dobitak srpstva u posljednjih 300 godina” i jedina koja je s ove strane Drine u tom periodu krvlju i suzama stvarala državu.

Hrvatske snage su tokom protjerivanja Srba iz Donjeg Vakufa 13. septembra 1995. godine u Bravnicama ubile 81 srpskog civila, među kojima i osmoro djece mlađe od 12 godina.

O monstruoznosti zločina govori i činjenica da je među ubijenom djecom najmlađe imalo tek dvije godine.

Nakon što su pripadnici Hrvatske vojske napali Donji Vakuf, srpsko stanovništvo s tog područja, među kojima je bilo najviše žena, djece i staraca, krenulo je u bijeg ka Jajcu i Banjaluci, ali su kolonu sačekali u zasjedi i počeli nemilosrdno ubijati.

Radilo se o nenaoružanim i potpuno zatečenim civilima koji nisu pružali nikakav otpor.

Prema iskazima svjedoka, samo u jednom autobusu, usred vatre koju su otvorili pripadnici Hrvatske vojske, ubijeno je i ranjeno više od polovine putnika, da bi taj isti autobus sa žrtvama potom gađali zoljom i zapalili s preostalim ranjenima i mrtvima.

Republički centar za istraživanje ratnih zločina iz Banjaluke predao je Tužilaštvu BiH prijavu u kojoj se poimenice sumnjiče nekadašnji ministar odbrane Hrvatske Damir Krstičević i oficiri Tihomir Blaškić, Stanko Sopta, Mario Petrović, te nekolicina hrvatskih vojnika koji su učestvovali u akciji “Maestral”, tokom koje se odigralo ovo krvoproliće.

Prema navodima svjedoka, žrtve su odnošene sa mjesta zločina i sahranjivane u više grobnica, od kojih je otkrivena samo jedna – u mjestu Carevo Polje.

Nepoznata lica su uvijek prekopavala grobnice sa srpskim žrtvama i premještali ih na druge lokacije, sa ciljem uništavanja dokaza.

Za ovaj zločin do danas niko nije odgovarao.

Najveći broj od 9.000 Srba koji su prije 31 godine napustili ognjišta na području Donjeg Vakufa novi dom pronašao je na području Gradiške.

Predsjednik Vlade Republike Srpske Savo Minić poručio je da je krajnje vrijeme da pravda za srpske žrtve prestane biti pitanje sarajevske politike i od pravosudnih institucija zatražio da konačno utvrde sve činjenice i odgovornost za zločin nad Srbima u selu Bravnice kod Јajca.

Minić je podsjetio da 31 godinu porodice 81 srpskog civila ubijenog u Bravnicama, među kojima je bilo i osmoro djece, čekaju odgovore.

– Od pravosudnih institucija zahtijevamo da konačno utvrde sve činjenice i odgovornost za ovaj zločin. Nastavićemo insistirati i istrajati u borbi za istinu, pravdu i dostojanstvo svake žrtve – napisao je Minić na društvenoj mreži Iks.

Крајње је вријеме да правда за српске жртве престане бити питање политике. Тридесет једну годину породице 81 српског цивила убијеног у Бравницама, међу којима је било и осморо дјеце, чекају одговоре.
Од правосудних институција захтијевамо да коначно утврде све чињенице и одговорност за овај злочин.
Наставићемо инсистирати и истрајати у борби за истину, правду и достојанство сваке жртве.

— Саво Минић (@minic_savo) September 12, 2026

Puna 31 godina navršiće se sutra od ratnog zločina nad srpskim civilima u selu Bravnice kod Јajca kojeg su počinile jedinice Hrvatske vojske koje su ubile više od 80 Srba, od tri do 91 godine, piše RTRS.

Godišnjica egzodusa oko 9.000 Srba iz Donjeg Vakufa, nekada Srbobrana, i okolnih mjesta jedan je od najtežih i najbolnijih trenutaka našeg naroda sa ovog područja koji uvijek otvara stare rane, ali i podsjeća na njihovu snagu da, uprkos svemu, nastave život dalje, istakao je predsjednik Milorad Dodik.

“Niko ko nije bio dio izbjegličke kolone ne može u potpunosti razumjeti težinu trenutka kada čovjek shvati da više ne može ostati na svom kućnom pragu. Sudionici izbjegličkih kolona i dan danas vrijeme dijele na ‘prije’ i ‘poslije’ egzodusa, jer to nije obična kolona, već kolona majki i očeva, djece i staraca, porodica koje su preko noći morale ostaviti ono što se ne može ponijeti sa sobom – svoje domove, ognjišta i grobove predaka”, izjavio je predsjednik Dodik za Srnu povodom 31 godine od egzodusa srpskog naroda iz Srbobrana i stradanja srpskih civila koje će biti obilježeno danas u manastiru Glogovac kod Šipova.

Dodik je rekao da su iza tih ljudi ostajala vrata doma koja su posljednji put zaključali, kapija na dvorištu koju su posljednji put zatvorili, ulice kojima su posljednji put prošli, crkve, grobovi, a ispred njih je bilo samo jedno – neizvjesnost i put u nepoznato.

“Zato danas ne može se govoriti o datumu, jer godišnjica egzodusa nije samo datum, to je sudbina hiljada ljudi koja ih prati cijeli život i sa kojom nauče da žive, jer su nedužni morali da odu sa kućnog praga. Uprkos toj patnji, ti ljudi nastavili su život dostojanstveno i snažno ne zaboravljajući nikada na težinu posljednjeg koraka kojim su napustili kućni prag, na jačinu zvuka posljednjeg zatvaranja kapije vjekovnog ognjišta, na zadnji prolazak ulicom svog djetinjstva…”, rekao je Dodik.

On je naglasio da sjećanje na Srbobran i 31 godinu kasnije boli isto kao i prvog dana. “Ti ljudi otišli su u izbjegličkoj koloni pred najezdom muslimansko-hrvatskih jedinica, napustivši toplinu svoga doma i noseći sa sobom samo uspomene i prtljag pun nade da će se jednom vratiti tamo gdje im je srce ostalo”, rekao je Dodik.

To je trenutak, istakao je, kada se čovjek suoči sa potpunom prazninom, kada shvati da je ponio samo sebe, dok je sve što je imao, materijalno i nematerijalno, ostalo neprijatelju, vremenu i sjećanju.

“Odlazak u nepoznato, ne svojom voljom, trenutak je kada ti se nasilno oduzme prošlost, kada cijeli dotadašnji život nosiš samo u sjećanju, a budućnost ti se čini kao hladan i prazan hodnik do nekog novog grada i novog doma. Ta duga, izbjeglička kolona iz Srbobrana, u kojoj je svako bio sa svojim mislima, stigla je do Gradiške koja im je u tim teškim danima širom otvorila vrata. Mnogi su tu i ostali, a neki su išli dalje i svoje novo utočište i novi dom našli u drugim gradovima i opštinama Republike Srpske, Srbije ili negdje u svijetu, ali Srbobran i dalje živi u njima”, naveo je Dodik.

Dodik je naglasio da sve Srbe iz Srbobrana to sjećanje drži ponosnim, dostojanstvenim i uspravnim što potvrđuje i njihovo redovno okupljanje na veliki pravoslavni praznik Veliku Gospojinu, slavu njihovog hrama, te na taj način čuvaju vezu sa svojim gradom.

“U proteklom Odbrambeno-otadžbinskom ratu veliki broj našeg naroda preživio je egzoduse i etnička čišćenja. Zlikovci su im posijekli korijenje, ali nisu uspjeli da nas iskorijene, da nas unište i izbrišu naše bitisanje. Iako je bolan ratni period iza nas, sagrađen je novi dom i započet novi život među svojim narodom u svojoj Republici Srpskoj.

Ali ono što nikada ne smijemo sebi dozvoliti jeste da vrijeme izbriše ono što se dogodilo zbog istine i zbog onih koji su prošli put izbjeglištva. To je bol koja ne prestaje, jer možete promijeniti mjesta na kojima živite, možete izgraditi nove kuće, početi nove živote, ali čovjek svoje ognjište nosi u sebi. I zato danas Srbobran nije ime jednog mjesta, već uspomena, rana i dio života hiljada ljudi koji su morali otići”, naglasio je Dodik.

On je rekao da je obaveza svih nas da pamtimo, da prenosimo svojim potomcima odakle su njihovi roditelji i djedovi krenuli, da znaju šta znači izgubiti dom i da nikada ne zaborave svoje korijene.

Dodik je naglasio da sjećanje na egzodus srbobranskih Srba i te tužne dane ne može proći a da se ne sjetimo i nekažnjenog zločina u Bravnicama kod Jajca, u kojem su pripadnici hrvatske vojske 13. septembra 1995. godine u napadu na izbjegličku kolonu koja se kretala prema Banjaluci ubili 81 srpskog civila, među kojima je osmoro djece mlađe od 12 godina, a jedno je čak imalo samo dvije godine.

“Tuga za svojim domom je ogromna, ali živ čovjek će nastaviti dalje i boriti se i zato je ovaj zločin mnogo veća rana, koja nikada neće i ne može da zaraste. Napad na izbjegličku kolonu samo potvrđuje o kakvim monstrumima je riječ. To su njeljudi spremni da napadnu goloruki narod, civile, majke sa djecom u naručju, starce. I što je najtužnije za ovaj zločin nikada niko nije odgovarao”, naglasio je Dodik.

Zato, poručio je, nikada više sebi ne smijemo dozvoliti zaborav, jer je to najmanje što možemo učiniti za naše žrtve i svaki dan je dan kada se moramo sjećati onih koji su stradali, koji su prognani, koji su nestali…

“NJima dugujemo poštovanje, istinu i sjećanje, koje treba da bude opomena da nijedno dijete više ne smije koračati u izbjegličkoj koloni, da nijedna majka više ne treba da strepi za svoju djecu pred zlikovcima, da nijedan čovjek ne treba nasilno da napušta svoj dom sa strahom u srcu.

Zato danas stojimo uspravne glave, ponosno i dostojanstveno da bismo pamtili i sačuvali istinu, jer narod koji zaboravi svoje žrtve izgubio je dio sebe, a narod koji pamti čuva svoje dostojanstvo i svoju Republiku Srpsku, koja je jedini garant našeg opstanka na ovim prostorima”, zaključio je Dodik.

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske dr Nenad Stevandić prisustvovao je danas u Gradišci Memorijalnoj akademiji “Krvavi put progona – narod koji nije pokleknuo”, organizovanoj povodom 31 godine od egzodusa Srba iz Donjeg Vakufa i zločina počinjenog nad civilima ovog kraja u Bravnicama kod Jajca.

Akademiji su, pored Stevandića, prisustvovali gradonačelnik Gradiške Zoran Adžić, predsjednik Predsjedništva Boračke organizacije Republike Srpske Milovan Gagić, predstavnici Srpske pravoslavne crkve, kao i brojni građani.

Stevandić je naglasio da se kroz rad ovog udruženja i memorijalnu akademiju vodi borba protiv malodušnosti i zaboravljanja onoga što Srbe treba da čuva u neizvjesnoj budućnosti.

On je istakao da Srbi, snimajući filmove o svojim herojima i žrtvama i družeći se sa njihovim porodicama, pokazuju da nijesu zaboravili nijednu žrtvu koja je pala za Republiku Srpsku, kao ni tešku sudbinu ljudi koji su morali da napuste svoje domove.

Stevandić je poručio da je Republika Srpska, uz jedinstvo svog naroda, jača od svih svojih neprijatelja.

Zavičajno udruženje “Srba Donjovakufljana” posthumno je dodijelilo priznanje Aleksandru Kisinu, dok je priznanje uručeno i načelniku Štaba 19. srbobranske brigade Draganu Radoviću.

Srpski član Predsjedništva BiH Željka Cvijanović istakla je nakon otvorenog pisama oficira Oružanih snaga BiH o tome dokle je Helez doveo Ministarstvo odbrane, da ministar odbrane u Savjetu ministara Zukan Helez radi nenormalne stvari i svojim izjavama, osim što pokazuje neprofesionalizam, stvara ogromno nepovjerenje u Oružanim snagama BiH kod ljudi koji dolaze iz srpskog korpusa.

– Helez ispada da je premalo pametan, a potpuno lud, kako bi to naš narod rekao. On prijeti drugom entitetu, poziva na njegovo ukidanje i govori da zna šta bi onda radio, a to je direktna prijetnja, čime samo pravi dodatni razdor. Helez nema nikakav autoritet, već samo urušava odnose i čini Republiku Srpsku budnom. Mi smo navikli na svakakve ljude i svakakve prijetnje, ali moram reći da on dostiže vrhunac kad su u pitanju lupetanja. Ali ta lupetanja treba posmatrati na ozbiljan način, da mi u tome prepoznamo šta je to što oni drugi žele o nama – dodaje Cvijanović.

Cvijanović ističe da je zato važno očuvati i Republiku Srpsku i jake institucije, da se borimo svi zajedno.

– U Oružanim snagama BiH već je poljuljan odnos i takvim izjavama prvo može da pokaže svoj neprofesionalizam, pravi razdore što nije dobro, i stvara ogromno nepovjerenje među ljudima koji dolaze iz srpskog korpusa, a služe u zajedničkim Oružanim snagama BiH. Zukan šalje lošu poruku ljudima u Oružanim snagama, ali i ljudima u BiH, odnosno pokazuje da je kompletno nezrela ličnost nedorasla poslu kojim se bavi – dodaje ona, piše RTRS.

Radovi na izgradnji dionice auto-puta Rača–Bijeljina, duge oko 20 kilometara, intenzivirani su, a građevinske ekipe trenutno su najaktivnije na prvih sedam kilometara trase.

Na ovoj dionici u toku su pripremni radovi za polaganje prvih slojeva asfalta, dok se istovremeno grade objekti predviđeni projektom, saopšteno je iz „Autoputeva Republike Srpske“.

Dinamika radova dodatno je ubrzana kako bi dionica bila spremna za buduće povezivanje sa auto-putem sa srbijanske strane granice, čime bi trebalo da bude unaprijeđena saobraćajna povezanost Republike Srpske i Srbije.

Poseban značaj ima i povezivanje sa novim integrisanim graničnim prelazom, koji bi trebalo da omogući efikasnije odvijanje saobraćaja između Srbije i Republike Srpske.

Dionica Rača–Bijeljina dio je budućeg auto-puta koji će povezivati Beograd i Banjaluku, a njenom izgradnjom biće napravljen važan korak ka uspostavljanju moderne putne veze Bijeljine i Banjaluke sa Srbijom.

Kako pišu Nezavisne, radovi na trasi trenutno ulaze u fazu u kojoj se priprema podloga za prve slojeve asfalta.

Ministarstvo komunikacija i transporta u Savjetu ministara pozvalo je prevoznike da, umjesto protesta najavljenog za 14. septembar, nastave sa institucijama još snažniji dijalog sa Evropskom komisijom i članicama EU kako bi se riješio problem primjene šengenskog pravila 90/180 dana na profesionalne vozače sa zapadnog Balkana.

Iz ovog ministarstva su ocijenili da su vidljivi određeni pomaci kao što je prihvatanje argumenata da profesionalni vozači ne borave u EU radi turizma, ne predstavljaju migrantski rizik, ne koriste socijalne sisteme i u EU ulaze isključivo radi obavljanja međunarodnog transporta.

– U svjetlu tih pomaka, očekujemo od Evropske komisije da uloži dodatne napore kako bi se operativno rješenje uskoro pronašlo, u korist daljeg ekonomskog razvoja – saopšteno je danas iz ovog ministarstva.

Ministar komunikacija i transporta u Savjetu ministara Edin Forto upozorio je da ovaj problem daleko prevazilazi transportni sektor i da je potrebno da se sve institucije aktivnije uključe u rješavanje ovih suštinskih pitanja za budućnost prometnog sektora.

– Važno je jasno reći gdje se ovaj problem može riješiti. Šengenska pravila ne donosi BiH i naše institucije ih ne mogu jednostrano promijeniti – naveo je Forto i dodao da o tome odlučuju EU i članice šengenskog prostora.

Prevoznici iz BiH, Crne Gore, Srbije i Sjeverne Makedonije najavili su za ponedjeljak, 14. septembar, koordinisani protest na graničnim prelazima sa EU zbog primjene šengenskog pravila 90/180 dana na profesionalne vozače sa zapadnog Balkana nakon što prethodni protesti ispred Delegacije EU u BiH nisu rezultirali konkretnim rješenjem.

Јedan od najstrašnijih terorističkih napada u svijetu izvršen je 11. septembra 2001. godine, istakao je predsjednik Milorad Dodik.

– Tog dana u SAD su stradali nevini ljudi, njih 3.000, a preko 20.000 je ranjeno, zbog zla koje sa sobom nosi radikalna ideologija, koja za mete bira upravo nevine civile.

Republika Srpska ostaje dio svjetske antiterorističke koalicije, spremna da da doprinos u borbi protiv zla koje sa sobom nosi terorizam. I baš zato ne smijemo zaboraviti 11. septembar. Ne samo zbog nevinih žrtava u SAD, nego i kao podsjećanje da džihad živi. Napadači 11. septembra ratovali su u BiH, borili se protiv Srba, pravoslavnih hrišćana, i Republike Srpske i pripremali se za obračun s hrišćanstvom – dodao je Dodik na društvenoj mreži Iks.

Један од најстрашнијих терористичких напада у свијету извршен је 11. септембра 2001. године. Тог дана у САД су страдали невини људи, њих 3.000, а преко 20.000 је рањено, због зла које са собом носи радикална идеологија, која за мете бира управо невине цивиле.

Република Српска остаје дио свјетске антитерористичке коалиције, спремна да да допринос у борби против зла које са собом носи тероризам.

И баш зато не смијемо заборавити 11. септембар. Не само због невиних жртава у САД, него и као подсјећање да џихад живи. Нападачи 11. септембра ратовали су у БиХ, борили се против Срба, православних хришћана, и Републике Српске и припремали се за обрачун с хришћанством.

Наравно, не смије се заборавити чињеница да су им пасоши БиХ, које су им издали муслимани – Бошњаци у БиХ, омогућили да се несметано крећу по цијелом свијету. Орган БиХ је својевремено потврдио присуство око 3.500 спавача на овом простору. То није само апстрактна пријетња. То је реалност која дише и чека.

И управо зато Република Српска од свог настанка стоји на линији фронта с тим непријатељем – од Одбрамбено-отаџбинског рата, када су се страни муџахедини борили против нашег народа, до данас.

Данас стојимо уз САД у сјећању на невине жртве и подржавамо у одлучном отпору терористичким организацијама као што је Хамас. Не смијемо заборавити ни 7. октобар – дан када је Хамас у Израелу убијао дјецу, породице, старце, само зато што су Јевреји. То је џихад, исти онај који је 11. септембра ударио на Америку, а прије тога одсијецао главе Србима само зато што су православни хришћани.

Ми нисмо они који уче шта је тероризам. Ми смо они који су се с њим суочили лицем у лице. И знамо да слобода није дар – слобода је борба.

— Милорад Додик (@MiloradDodik) September 11, 2026

Naravno, ne smije se zaboraviti, kaže on, činjenica da su im pasoši BiH, koje su im izdali muslimani – Bošnjaci u BiH, omogućili da se nesmetano kreću po cijelom svijetu.

– Organ BiH je svojevremeno potvrdio prisustvo oko 3.500 spavača na ovom prostoru. To nije samo apstraktna prijetnja. To je realnost koja diše i čeka. I upravo zato Republika Srpska od svog nastanka stoji na liniji fronta s tim neprijateljem – od Odbrambeno-otadžbinskog rata, kada su se strani mudžahedini borili protiv našeg naroda, do danas. Danas stojimo uz SAD u sjećanju na nevine žrtve i podržavamo u odlučnom otporu terorističkim organizacijama kao što je Hamas. Ne smijemo zaboraviti ni 7. oktobar – dan kada je Hamas u Izraelu ubijao djecu, porodice, starce, samo zato što su Јevreji. To je džihad, isti onaj koji je 11. septembra udario na Ameriku, a prije toga odsijecao glave Srbima samo zato što su pravoslavni hrišćani – naveo je Dodik.

Ističe da mi nismo oni koji uče šta je terorizam.

– Mi smo oni koji su se s njim suočili licem u lice. I znamo da sloboda nije dar – sloboda je borba – zaključuje Dodik, prenosi RTRS.

Predsjednik Vlade Republike Srpske Savo Minić izjavio je da je došlo vrijeme da se čuje istina koju Srpska plasira u svijet o situaciji u BiH.

Povodom zahtjeva američkog kongresmena Selest Maloj Kancelariji SAD za kontrolu strane imovine da ispita miješanje Kristijana Šmita i Centralne izborne komisije BiH u demokratske procese u Srpskoj, Minić je istakao da svi znaju šta se desilo i da je dobro da se o tome govori.

– Pokušavamo izaći u svijet sa istinom i došlo je vrijeme da bude preispitan način djelovanja Šmita, ali i visokih predstavnika. Međutim, ne očekujem ništa spektakularno. Svi znaju šta se desilo i dobro je da se o tome govori – rekao je Minić novinarima u Banjaluci.

On je naveo da se od govora ambasadora BiH u UN Zlatka Lagumdžije na sjednici u Njujorku ne može očekivati ništa dobro jer je iz političkog Sarajeva vidljiva neskrivena mržnja prema Srpskoj.

– Zato je u BiH prisutna otvorena politička borba. Od govora Lagumdžije može se očekivati sve isto kao od ministara u Savjetu ministara Elmedina Konakovića i Zukana Heleza – rekao je Minić novinarima u Banjaluci.

On je upitao da li je moguće da neko izjavi da treba ukinuti Republiku Srpsku i da prođe bez bilo kakvih sankcija?

– Kada kažemo da treba sačuvati Republiku Srpsku, onda nam se prijeti sankcijama. Mržnju iz Sarajeva pokušavamo ignorisati koliko god je moguće – rekao je Minić.