„Mi nismo ni mala, ni srednja, mi smo velika stranka.“
Poruka predsjednika Ujedinjene Srpske dr Nenada Stevandića, kojom je u Kulturnom centru Gradiška otvorena kampanja ove stranke za Opšte izbore zakazane za 4. oktobar, dočekana je burnim aplauzom, ali je pažnju privukla i zbog činjenice da se iza nje može pronaći mnogo više od uobičajenog predizbornog samopouzdanja. Način na koji je Ujedinjena Srpska organizovala početak kampanje, atmosfera na skupu i broj ljudi koji se okupio u Gradišci pokazuju da stranka u izbornu trku ulazi sa ambicijom da dodatno učvrsti svoju poziciju na političkoj sceni Republike Srpske.
Naravno, svaka politička organizacija pred izbore želi da ostavi utisak snage, pa bi i Stevandićeva izjava mogla biti shvaćena kao dio predizbornog marketinga. Međutim, kada se ona posmatra zajedno sa razvojem Ujedinjene Srpske od njenog osnivanja, načinom na koji je izgradila mrežu odbora i prisustvom njenih funkcionera na terenu, onda tvrdnja da ova stranka više nije mala organizacija ne djeluje toliko neočekivano.
Gradiška je u tom smislu bila prilično dobro izabrana za početak kampanje. Kulturni centar i prostor ispred njega bili su ispunjeni kandidatima, članovima i simpatizerima Ujedinjene Srpske, dok su zastave, bakljada, srpske himne i prateći program napravili atmosferu kakva se očekuje od velikog predizbornog skupa. Ipak, ono što je možda važnije od same scenografije jeste činjenica da je među prisutnima bilo vidljivo raspoloženje koje nije djelovalo nametnuto, što je u predizbornim kampanjama često mnogo teže postići od same organizacije događaja.
Posebnu težinu skupu daje činjenica da je održan u Gradišci, gradu koji predstavlja važan politički centar u Republici Srpskoj i u kojem je SNSD godinama među dominantnim političkim organizacijama. Ujedinjena Srpska je, uprkos tome, uspjela da okupi veliki broj ljudi, čime je već na početku kampanje pokazala da računa na snažnu podršku svoje infrastrukture i da neće igrati ulogu stranke koja se zadovoljava samo učešćem u izbornoj utakmici.
Upravo je organizacija jedna od stvari koja se posljednjih godina sve više može povezati sa Ujedinjenom Srpskom. Dok pojedine stranke mnogo više vremena troše na javno predstavljanje sopstvenog rejtinga, Ujedinjena Srpska insistira na aktivnosti svojih odbora, neposrednom kontaktu sa građanima i vidljivosti funkcionera. To se posebno može primijetiti tokom izbornih kampanja, kada stranka nastoji da gotovo svakodnevno bude prisutna u različitim lokalnim sredinama.
Sličan pristup primjetan je i na društvenim mrežama. Fotografije i video-sadržaji sa skupa u Gradišci vrlo brzo su se pojavili na internetu, gdje su ih pratili komentari, dijeljenja i reakcije. Ujedinjena Srpska očigledno mnogo pažnje posvećuje upravo ovom segmentu političke komunikacije, shvatajući da se savremena kampanja više ne vodi samo na tribinama, bilbordima i televizijskim ekranima, već i na telefonima birača.
U tome je posebno vidljiva uloga Nenada Stevandića, koji je posljednjih godina izgradio prilično prepoznatljivo prisustvo na društvenim mrežama. Za razliku od većine političara koji svoje profile koriste prvenstveno za objavljivanje saopštenja i aktivnosti, Stevandić često ulazi u direktnu komunikaciju sa pratiocima, odgovara na komentare i poruke i nastoji da političku komunikaciju učini neposrednijom. Ujedinjena Srpska je, uz korišćenje savremenih digitalnih alata i vještačke inteligencije, u tom segmentu napravila ozbiljan iskorak i čini se da je trenutno među političkim organizacijama u Republici Srpskoj koje najviše eksperimentišu sa novim načinima obraćanja biračima.
Još jedna karakteristika koja Ujedinjenu Srpsku izdvaja jeste relativno dosljedan politički i vizuelni identitet. Stranka godinama insistira na kombinaciji nacionalne politike, tradicije, zaštite interesa Republike Srpske i ekonomskog patriotizma, dok se iste poruke provlače kroz slogane, spotove, stranačke pjesme i javne nastupe njenih funkcionera. U vremenu kada veliki broj političkih kampanja često mijenja poruke zavisno od trenutne teme, Ujedinjena Srpska je ostala prilično prepoznatljiva.
To je posebno važno kada se govori o političkom brendiranju, jer birač mora relativno brzo da poveže određenu poruku sa konkretnom političkom organizacijom. U slučaju Ujedinjene Srpske ta veza je dodatno olakšana već samim nazivom stranke, koji direktno komunicira njen osnovni politički identitet. Ovogodišnji slogan „Dobra. Prava. Zdrava.“ dodatno nastoji da tu prepoznatljivost proširi i na teme koje se tiču svakodnevnog života građana.
Za razliku od prethodnih izbornih ciklusa u kojima je nastupala u različitim koalicionim kombinacijama, Ujedinjena Srpska na predstojeće izbore izlazi samostalno, sa punim listama za nivoe vlasti za koje se kandiduje. To će biti i svojevrsni test za stranku, jer će njen izborni rezultat biti mnogo lakše uporediti sa ambicijama koje sada javno pokazuje.
U stranci posebno ističu da je interesovanje kandidata bilo veliko i da su sa pojedinih lista morali uklanjati kandidate jer ih je bilo više nego što je bilo potrebno. Uz to, Ujedinjena Srpska pokušava da kampanju vodi bez oslanjanja na budžetsko finansiranje, koje joj je, kako tvrde u stranci, uskraćeno odlukom Kristijana Šmita.
Kada se govori o razvoju Ujedinjene Srpske, nezaobilazna je i politička karijera njenog predsjednika. Stevandić je za manje od 11 godina prošao put od lidera nove parlamentarne stranke do jednog od prepoznatljivijih političara u Republici Srpskoj. U prethodnom mandatu obavljao je funkciju predsjednika Narodne skupštine Republike Srpske, a u periodu obilježenom političkim pritiscima i sankcijama nastojao je da održi međunarodne kontakte i pozicionira se kao sagovornik i izvan tradicionalnog političkog prostora u kojem djeluje.
Njegovi kontakti sa zvaničnicima Rusije, Srbije i niza evropskih država, kao i pojavljivanja u međunarodnim političkim institucijama, predstavljali su važan dio njegovog političkog djelovanja. Bez obzira na to kakav neko imao stav prema Stevandiću i njegovoj politici, činjenica je da je uspio da izgradi prepoznatljiv politički profil i da zajedno sa strankom proširi prostor svog djelovanja.
Upravo zbog toga tvrdnja da je Ujedinjena Srpska danas drugačija nego na početku svog postojanja ima određenu težinu. Stranka je izgradila mrežu lokalnih odbora, razvila prepoznatljiv način komunikacije, njeni funkcioneri su prisutni na terenu, a njen predsjednik postao je jedno od poznatijih političkih lica Republike Srpske.
Naravno, konačnu procjenu o tome da li je Ujedinjena Srpska zaista postala „velika stranka“ neće dati ni broj ljudi na otvaranju kampanje, ni društvene mreže, ni politički govori, već birači 4. oktobra. Ipak, početak kampanje u Gradišci pokazao je da stranka u izborni proces ne ulazi defanzivno i bez jasnog cilja, već sa veoma visokim očekivanjima.
Ujedinjena Srpska je za relativno kratko vrijeme uspjela da napravi ono što mnogim novim političkim organizacijama ne polazi za rukom – da izgradi prepoznatljiv identitet, stabilnu infrastrukturu i lidera koji je gotovo nemoguće zaobići kada se govori o političkoj sceni Republike Srpske. Njena kampanja zato neće biti zanimljiva samo zbog broja mandata koje će osvojiti, već i zbog odgovora na pitanje da li je višegodišnji rad na terenu, komunikaciji i političkom pozicioniranju zaista doveo do trenutka u kojem Ujedinjena Srpska može ravnopravno da stane uz bok najvećim strankama.
Ako je suditi po početku kampanje u Gradišci, ambicija joj svakako ne nedostaje.
