VRBAS Media

Autor: INFO

  • Tramp: Zarobili smo Madura

    Tramp: Zarobili smo Madura

    Američki predsjednik Donald Trump (Tramp) potvrdio je da su Sjedinjene Američke Države rano jutros izvele vojni napad velikih razmjera na Venecuelu, tokom kojeg je, kako je naveo, zarobljen predsjednik te zemlje Nikolas Maduro.

    Trump se oglasio putem svoje društvene mreže Truth Social, navodeći da operacija nije bila usmjerena samo na vojnu infrastrukturu, već na samo političko vođstvo Venecuele.

    “Sjedinjene Američke Države uspješno su izvele opsežan udar protiv Venecuele i njenog vođe, predsjednika Nikolssa Madura, koji je zajedno sa svojom suprugom zarobljen i izvučen iz zemlje”, stoji u zvaničnom saopštenju predsjednika SAD-a.

    Trump je naglasio da je ova akcija sprovedena u bliskoj saradnji sa američkim tijelima za sprovođenje zakona, što upućuje na to da bi Maduro mogao biti procesuiran pred američkim sudovima na osnovu ranijih optužnica za narkoterorizam i korupciju.

    Detalji operacije i konferencija u Mar-a-Lagu

    Iako tačna lokacija na kojoj se Maduro trenutno nalazi nije potvrđena, navodi se da je on već transportovan van granica Venecuele.

    Venecuelskog predsjednika rano jutros zarobili su pripadnici Delta Forcea, glavne specijalne jedinice američke vojske, izjavili su američki fukcioneri za CBS News.

    Izvori iz venecuelanske opozicije rekli su za Sky News da vjeruju da je zarobljavanje Madura bio “dogovoreni odlazak”.

    Svjetski mediji prenose izvještaje o snažnim eksplozijama u Karakasu i pokretima trupa u blizini ključnih vladinih zgrada.

    Bijela kuća je za danas u 11 časova po lokalnom vremenu najavila hitnu konferenciju za novinare u Mar-a-Lagu, gdje se očekuje da će predsjednik Trump predstaviti dokaze o uspjehu operacije i daljim koracima administracije.

    Radikalni zaokret

    Ovaj potez predstavlja najradikalniju intervenciju SAD-a u Latinskoj Americi u posljednjih nekoliko decenija. Dok pristalice opozicije u Venecueli na društvenim mrežama oprezno pozdravljaju vijesti, međunarodna zajednica reaguje sa zebnjom. Rusija i Kina su već zatražile hitnu sjednicu Savjeta bezbjednosti UN-a, dok su regionalni lideri u Latinskoj Americi podijeljeni između podrške “vraćanju demokratije” i straha od totalnog rata.

    Za sada nema zvaničnih informacija o broju žrtava tokom “opse

  • Prvo reagovanje Moskve na događaje u Venecueli: Američka agresija izaziva duboku zabrinutost i osudu

    Prvo reagovanje Moskve na događaje u Venecueli: Američka agresija izaziva duboku zabrinutost i osudu

    Oružana agresija SAD protiv Venecuele izaziva duboku zabrinutost i osudu, saopštilo je rusko Ministarstvo spoljnih poslova.

    Američki izgovori za agresiju protiv Venecuele su neosnovani, ističu u Moskvi i dodaju da Latinska Amerika mora da ostane zona mira.

    Ideološko neprijateljstvo trijumfovalo je nad pragmatizmom, ocenjuje Ministarstvo.

    – Venecueli treba da bude garantovano pravo da odlučuje o svojoj sudbini bez miješanja spolja – ističe se u saopštenju.

    Rusija podržava inicijativu da se sazove sjednica Savjeta bezbjednosti UN.

    – Rusija potvrđuje solidarnost sa venecuelanskim narodom i izražava podršku kursu njegovog rukovodstva usmjerenom na zaštitu suvereniteta. Važno je ne dozvoliti eskalaciju i naći izlaz putem dijaloga – navodi se u saopštenju.

  • Ko je favorit Beograda u Republici Srpskoj

    Ko je favorit Beograda u Republici Srpskoj

    Prijevremeni izbori za predsjednika Republike Srpske, uprkos očekivanjima dijela javnosti, očigledno nisu tema koja pretjerano zaokuplja zvanični Beograd. Razlog je jednostavan – riječ je o funkciji s ograničenim mandatom i bez stvarne političke težine u kontekstu dugoročnih interesa Srbije u Bosni i Hercegovini. Prava politička bitka, bar iz perspektive vlasti u Srbiji, tek slijedi na jesen, kada su planirani opšti izbori u Republici Srpskoj i BiH.

    Godinama unazad podrška Beograda aktuelnoj vlasti u Srpskoj, prije svega Miloradu Dodiku i SNSD-u, bila je više nego vidljiva. Ta veza nije bila samo politička, već i simbolička – zasnovana na zajedničkom narativu, interesima i međusobnoj koristi. Međutim, posljednjih mjeseci svjedočimo očiglednom zahlađenju odnosa, koje je uslijedilo nakon Dodikovog dogovora s Amerikancima i skidanja sankcija njemu i njegovom najbližem krugu.

    Problem za Beograd nije samo u samom dogovoru, već u činjenici da o njegovom sadržaju ništa nije poznato. Još važnije – nema naznaka da je zvanični Beograd bio unaprijed obaviješten o tome šta je Dodik obećao „zauzvrat“. U političkom smislu, to je ozbiljan signal nepovjerenja i narušavanja dosadašnjeg obrasca koordinacije.

    Ipak, politika nije prostor trajnih sukoba, već privremenih zahlađenja. Aleksandar Vučić je i ranije pokazivao sklonost da paralelno održava veze sa više aktera u Republici Srpskoj – i vlastima i dijelovima opozicije. Takva strategija mu omogućava da, bez obzira na ishod izbora, zadrži uticaj nad ključnim političkim procesima, navodi Srpska info

    U tom kontekstu, i pored javnih trzavica i međusobnih uvreda, nije nemoguće da se odnosi Vučića i Dodika ponovo „normalizuju“. Pragmatizam i politički interes često su jači od povrijeđenog ega. Tome u prilog ide i činjenica da Dodik posljednjih dana demonstrativno hvali svaki Vučićev potez, pokušavajući da obnovi narušenu komunikaciju.

    Istovremeno, na političkoj sceni Republike Srpske pojavljuju se i „rezervne opcije“ – pojedini opozicioni lideri koji nastoje da se predstave kao prihvatljiviji sagovornici Beograda. Međutim, zasad djeluje da oni ostaju u ulozi političke rezerve, korisne za pritisak, ali ne i za stvarnu promjenu favorita.

    Sagledano iz Beograda, Milorad Dodik i dalje ostaje najjači politički akter u Republici Srpskoj. Iako odnosi s Vučićem nisu bez problema, teško je zamisliti da će Srbija uoči opštih izbora potpuno odustati od podrške onome ko i dalje ima najveću kontrolu nad političkom scenom. Javne poruke o „saradnji sa svima“ zvuče diplomatski korektno, ali praksa pokazuje da Beograd uvijek ima svoje favorite – i da se oni biraju prema stepenu kontrole, a ne političkoj dosljednosti.

    Jesenski izbori će, stoga, biti pravi test odnosa Beograda i Banjaluke. Do tada, prijevremeni predsjednički izbori ostaju tek politička epizoda – važna za unutrašnju dinamiku Srpske, ali bez presudnog značaja za strateške interese Srbije.

  • Vipotnik: Problem zagađenja vazduha rješavati sistemski

    Vipotnik: Problem zagađenja vazduha rješavati sistemski

    Ministar za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju Republike Srpske Bojan Vipotnik izjavio je da se problem zagađenja vazduha mora rješavati sistemski, multisektorski i konstantno kako bi se došlo do kvalitetnih rješenja i doprinijelo tome da doneseni propisi ne budu samo mrtvo slovo na papiru.

    Vipotnik je istakao da su usvojeni strateški dokumenti u oblasti zaštite vazduha, te podsjetio da se u Srpskoj realizuju projekti energetske efikasnosti koji znatno doprinose smanjenju emisije štetnih gasova.

    On je ukazao na to da je u Srpskoj proizvodnja električne energije primarno iz termoelektrana, zbog čega je neophodno da se sektor elektroprivrede maksimalno uključi u rješavanje ovih problema.

    – Termoelektrane “Gacko” i “Ugljevik” su najveći zagađivači, a Termoelektrana “Stanari” se, zahvaljujući snažnim filterima i savremenim tehnologijama, kreće ispod dozvoljenih emisija – rekao je Vipotnik za Srnu.

    On je podsjetio da je Ministarstvo u nekoliko navrata pokušavalo da u zakon unese odredbu “zagađivač plaća”, gdje bi dvije termoelektrane plaćale taksu, ali bi im se taj novac vraćao upravo za finansiranje mjera za smanjenje zagađenja – nabavku savremenih filtera i prečišćivača.

    Kada je riječ o Banjaluci, Vipotnik je naveo da su osnovni problem saobraćaj, individualna ložišta i izgradnja stambenih i stambeno-poslovnih objekata po regulacionim planovima koji se donose u interesu kapitala, a ne humanog življenja.

    Prema njegovim riječima, Banjaluka se nalazi u kotlini i prilikom izrade i donošenja planskih akata koji su u nadležnosti jedinica lokalne samouprave, neophodno je voditi računa o prostornim i klimatskim uslovima, što očigledno nije slučaj, te poštovati stav stručne javnosti, ali i povećati angažman inspekcijskih organa.

    – Imamo čitave stambeno-poslovne komplekse koji presijecaju značajne pravce i ruže vjetrova, što sve štetne emisije zadržava u kotlini – objasnio je Vipotnik.

    S druge strane, banjalučka toplana, kako kaže, ne može podnijeti veliku stambenu ekspanziju i većina zgrada ima svoje kotlovnice koje u nekoj mjeri doprinose zagađenju, bez obzira na energent.

    – Tu treba dodati i problem individualnih ložišta kojih je, prema nekim procjenama, nešto više od 45.000 u samom gradu. Zbog skupih energenata, ljudi su prisiljeni da kupuju ugalj najlošijeg kvaliteta, sa velikim sadržajem sumpora – rekao je Vipotnik.

    On kaže da je jedan od najvećih zagađivača u Banjaluci saobraćaj, jer je sistem javnog prevoza loš sa nedovoljnim brojem linija, nedovoljno polazaka, skupim kartama, zbog čega je na ulicama ogroman broj automobila.

    Vipotnik je podsjetio da je Vlada Republike Srpske usvojila informaciju i zaključak o obavezi preduzimanja sektorskih mjera i aktivnosti radi zaštite i upravljanja kvalitetom vazduha u Srpskoj kojim su sve institucije zadužene da na dnevnom nivou prate situaciju i postupaju u skladu sa svojim nadležnostima.

  • Bocan-Harčenko: Rješenje za KiM samo u Savjetu bezbjednosti UN

    Bocan-Harčenko: Rješenje za KiM samo u Savjetu bezbjednosti UN

    Rješenje za KiM moguće je postići samo pod pokroviteljstvom Savjeta bezbjednosti UN, izjavio je ambasador Rusije u Srbiji Aleksandar Bocan-Harčenko u intervjuu agenciji RIA “Novosti”.

    – Očigledno je da su svi pokušaji EU da djeluje kao posrednik od samog početka bili osuđeni na propast. To je zato što strana koja je priznala nezavisnost /samoproglašenog/ Kosova, suprotno međunarodnom pravu i Rezoluciji 1244 Savjeta bezbjednosti UN, ne može biti posrednik u normalizaciji, pošteni posrednik, kako vole da kažu, između Beograda i Prištine – rekao je Bocan-Harčenko.

    On je dodao da su “zato pregovori o ovoj temi pod pokroviteljstvom EU potpuno neefikasni i ne donose rezultate”.

    – Ne očekujem da će išta donijeti, ali jedini put, zaista, ka potpunom rješenju, ka poštovanju Rezolucije 1244, povezan je sa radom Savjeta bezbjednosti UN – naglasio je ruski ambasador.

    Ministarstvo spoljnih poslova Srbije saopštilo je u oktobru da je pritisak vlasti u Prištini posljednjih godina primorao preko 20 odsto Srba sa Kosova i Metohije da napuste pokrajinu. Njihov broj ranije je procijenjen na 100.000.

  • Pobjeda za inokosne funkcije opoziciji ne znači ništa bez većine u Narodnoj skupštini RS

    Pobjeda za inokosne funkcije opoziciji ne znači ništa bez većine u Narodnoj skupštini RS

    Osvojiti vlast na opštim izborima 2026. ključni je cilj za opoziciju u Republici Srpskoj, ali ukoliko do tog cilja budu išli na način kao do sada, a to su međusobne optužbe i trka ko će predložiti kandidata za dvije inokosne funkcije, neće im biti od koristi ne samo na putu do Palate Republike i Predsjedništva BiH, već i onom mnogo važnijem, a to je sticanje većine u Narodnoj skupštini RS, bez koje, zapravo, nemaju ništa.

    Imati većinu u parlamentu Srpske znači praktično imati sve u svojim rukama – od budžeta, zakona, imenovanja, izglasavanja podršci Vladi RS, odbrambenih institucionalnih mehanizama, a to je višestruko u odnosu na ono što nudi fotelja predsjednika Republike Srpske ili srpskog člana Predsjedništva BiH.

    Niko ovdje ne spori važnost dvije pomenute funkcije jer su one reprezent institucija Republike Srpske, ali je zakonodavna vlast ta koja bi trebalo da bude sve i svja.

    Odlično to zna aktuelna skupštinska većina predvođena SNSD-om, koja kada svi dođu u salu parlamenta broji više od 50 narodnih poslanika, što je više nego dovoljno da se u djelo sprovedu sve želje, bilo da se radi o izgradnji auto-puta pa do asfaltiranja onog seoskog.

    Odlično sve ovo zna i opozicija, kao i to da se sa 26 poslanika, koliko trenutno broje zahvaljujući SDS-u, PDP-u, Listi Za pravdu i red i Narodnom frontu, ne pitaju ni toliko da im se prihvati bilo kakav amandman jer im za većinu treba 42 od 83 poslanika.

    Upravo zato, ocjenjuju analitičari, fokus rada i djelovanja u narednim mjesecima mora da bude i izbor najboljih kadrova koji će pokušati da osvoje većinu u Narodnoj skupštini RS, a ta većina bi im automatski, naravno uz solidan broj osvojenih mandata za parlament BiH, dala mogućnost da i tamo legitimno uđu u priču o formiranju vladajuće većine.

    Kako dalje navode, gledajući način na koji opozicija, bar zasad, pristupa narednim izborima i koliko daju važnosti dvjema pozicijama, “ne mogu se oteti utisku da samo nastavljaju mantru koja godinama vlada u Srpskoj, a to je da se sve pita jedan čovjek”, pa se nadaju da će se i njima pružiti ista šansa, što je, dodaju, potpuno pogrešan pristup.

    “U normalnim društvima i uređenjima, parlamentarnim demokratijama, logično je da su parlamenti najbitnija vlast i da se tu donose zakoni. Naše iskustvo, skoro dvodecenijsko, govori nam da je o donošenju zakona i načinu djelovanja Narodne skupštine RS odlučivao jedan čovjek. Možda je to uticalo na poimanje i percepciju važnosti da se pojedinci domognu inokosnih funkcija, što bi predstavljalo izvor dalje političke moći”, kaže Tanja Topić, politički analitičar.

    S tim u vezi, naglašava ona, političke partije ovdje prave veliku grešku.

    “Najbitnije je da postoji skupštinska većina sastavljena od stranaka iz koje je i nosilac inokosne funkcije. To je slagalica koja je većini političkih aktera nebitna u predizbornoj kampanji”, navodi Topićeva za “Nezavisne novine”.

    I novinar Dragan Maksimović zastupa stav da je fokus opozicije u Republici Srpskoj vidljivo deformisan u korist inokosnih funkcija i da time objektivno zanemaruju ključnu tačku moći, a to je, kako smo i rekli, stabilna i većinska kontrola u Narodnoj skupštini RS kao nosiocu zakonodavne vlasti.

    “Pobjeda na jednoj ili čak dvije funkcije, koje lijepo izgledaju samo na bilbordu, ne znači vlast, već samo dobru naslovnu stranu ako iza toga ne stoji većina koja donosi zakone, budžet i kadrovske odluke. Opozicija bježi u inokosne trke jer su politički atraktivne. Lakše se personalizuje kampanja, fokus prebaci na ličnost, emociju i ‘duel’ sa liderom vlasti, što je medijski isplativije od mukotrpnog objašnjavanja liste i programa za stvarni život građana”, pojašnjava Maksimović za “Nezavisne novine”.

    U ambijentu dugotrajne dominacije jedne partije, kao što je to slučaj u Republici Srpskoj, Maksimović kaže da opozicija često psihički traži “skraćeni put”.

    “Odnosno, traži pobjedu nad liderom, a kao zamjenu za strateški rad na mreži aktivista, kadrova i kontrole biračkih odbora, što je nužan uslov za rast broja poslaničkih mandata. Individualne sujete i unutaropoziciona takmičenja za kandidature na inokosnim funkcijama guraju u drugi plan racionalno pitanje – ko i kako će braniti eventualno osvojenu funkciju kroz parlamentarnu većinu?”, zaključuje Maksimović.

  • Pentagon potvrdio: Tramp naredio žestoke vazdušne udare na Venecuelu

    Pentagon potvrdio: Tramp naredio žestoke vazdušne udare na Venecuelu

    U dramatičnom zaokretu, Sjedinjene Američke Države izvršile su rano jutros masovne vojne udare na teritoriji Venecuele.

    Kako prenosi CBS News, pozivajući se na izvore iz američke administracije, predsjednik Donald Tramp lično je odobrio napade na vojne objekte i strateške ciljeve, čime je višemjesečna kampanja pritiska na režim venecuelanskog predsjednika Nikolasa Madura prerasla u otvoreni ratni sukob.

    Ovo je prvi put da su američke snage direktno napale kopnene ciljeve u Venecueli, što označava radikalnu promjenu strategije Vašingtona.

    Pakleno jutro u Karakasu
    Udari su počeli u ranim jutarnjim satima po lokalnom vremenu. Društvene mreže preplavili su snimci niskih preleta nepoznatih letjelica i serije snažnih detonacija. Američki zvaničnici potvrdili su da su mete precizno birane:

    Fuerte Tiuna: Najveći i najvažniji vojni kompleks u zemlji, gdje su zabilježeni požari i sekundarne eksplozije.

    Vojne instalacije u državama Miranda, Aragua i obalnoj La Guairi.

    Baza La Carlota i aerodrom Higuerote.

    Kolumbijski predsjednik Gustavo Petro oglasio se hitnom porukom na mreži X, upozoravajući svijet da se „Karakas u ovom trenutku bombarduje raketama” i pozivajući na hitno zasjedanje Ujedinjenih nacija.

    Od pomorske blokade do kopnenih udara
    Ova operacija je kulminacija mjeseci vojnog nagomilavanja. Administracija Donalda Trampa ranije je optužila Madura za narko-terorizam i saradnju sa kartelima poput „Soles” i bande „Tren de Aragua”. Iako je Maduro te optužbe odbacivao, Vašington je već sprovodio agresivne korake:

    Likvidacije na moru: Od septembra 2025. izvedeno je više od 30 napada na navodne narko-brodove, u kojima je poginulo preko 110 ljudi.

    Zapljena tankera: U decembru su SAD zaplijenile dva tankera sa naftom, a Tramp je proglasio „potpunu blokadu” Venecuele.

    Kopnena prijetnja: Tramp je još 2. decembra najavio: „Počećemo sa udarima na kopnu uskoro. Znamo rute i znamo gdje žive loši momci.”

    Izvori navode da je operacija bila planirana za Božić, ali je odložena zbog udara na ISIS u Nigeriji i nepovoljnih vremenskih uslova. Jutrošnji napad izveden je u „optimalnim uslovima” koje je čekala američka vojska.

    Madurov odgovor: „Imperijalistička agresija”
    Nikolas Maduro, koji se na vlasti održao uprkos spornim izborima 2024. godine i američkom priznanju opozicionog kandidata Edmunda Gonzaleza, proglasio je vanredno stanje. Vlada Venecuele osudila je napade kao pokušaj pljačke nafte i minerala, pozivajući narod na mobilizaciju.

    „Cijela zemlja mora biti aktivna da porazi ovu imperijalističku agresiju”, stoji u saopštenju iz palate Miraflores.

    Ironično, neposredno uoči napada, Maduro je nudio pregovore o nafti i migracijama, ali je Tramp ostao nepopustljiv, sugerišući mu da bi bilo „pametno” da napusti vlast.

    Zastražujuća sila u regionu
    SAD trenutno u regionu drže zastrašujuću silu od 15.000 vojnika i 11 ratnih brodova, uključujući nosač aviona USS Gerald R. Ford. Tramp je u decembru ovu flotu opisao kao „najveću armadu ikada okupljenu u istoriji Južne Amerike”, poručivši da se neće povući dok Venecuela ne vrati „ukradenu naftu i resurse”.

    Svijet u strahu od širenja sukoba
    Dok kubanski predsjednik Miguel Diaz-Canel grmi o „državnom terorizmu SAD-a”, međunarodna zajednica sa zebnjom čeka reakcije Rusije i Kine, ključnih saveznika Madura.

    Bijela kuća još nije izdala zvanično saopštenje, dok Pentagon sve upite prosljeđuje Trampovom kabinetu. Glavna savjetnica Susi Vajls bila je najdirektnija, izjavivši ranije da je cilj operacija da se Maduro natjera da „zaplače za milošću”.

  • Maduro uvodi vanredno stanje

    Maduro uvodi vanredno stanje

    Predsjednik Venecuele Nukolas Maduro potpisao je ukaz o uvođenju vanrednog stanja zbog napada na zemlju, saopštio je ministar spoljnih poslova Ivan Hil Pinto.

    Prema riječima ministra, Venecuela je podvrgnuta vojnoj agresiji SAD.

    On je rekao da su SAD napale civilne i vojne objekte u Karaksu.

    Oružane snage Venecuele angažovane su u cilju zaštite suvereniteta zemlje.

    Američka novinarka tvrdi: Tramp naredio udare

    DŽenifer DŽejkobs, novinar Si-Bi-Esa, tvrdi da je američki predsjednik Donald Tramp izdao naređenje o udarima na ciljeve u Venecueli, uključujući vojne objekte.

  • Haos u Venecueli: Eksplozije potresaju Karakas

    Haos u Venecueli: Eksplozije potresaju Karakas

    Glavnim gradom Venecuele, Karakasom, odjekuju snažne eksplozije koje su počele rano jutros, 3. januara, oko dva časa po lokalnom vremenu.

    Prema prvim izvještajima sa terena, u gradom se čuju sirene za vazdušnu opasnost, dok su južni kvartovi prijestonice ostali u potpunom mraku usljed masovnog nestanka električne energije.

    Stanovnici su prijavili najmanje sedam snažnih detonacija, dok se iznad ključnih vojnih objekata viju gusti stubovi dima. Nebom iznad Karakasa, prema tvrdnjama očevidaca, krstare letjelice u niskom letu, mada još nije potvrđeno da li je riječ o avionima ili jurišnim helikopterima.

    Mete napada

    Iako zvaničnih potvrda o razmjerama štete još nema, nezavisni izvori i objave na društvenim mrežama ukazuju na to da su mete precizno odabrane. Prema dostupnim informacijama, pogođene su sljedeće lokacije:

    Fuerte Tiuna: Najvažnija vojna baza i ključno uporište lojalista režima Nikolasa Madura.

    Vazduhoplovna baza La Carlota: Izvještaji govore o direktnim pogodcima i velikim požarima unutar baze.

    Pomorska baza u La Guairi: Luka je zahvaćena vatrom, a šteta na lučkoj infrastrukturi je vidljiva sa velike udaljenosti.

    Aerodrom Higuerote: Registrovane su sekundarne eksplozije, što ukazuje na moguće pogađanje skladišta municije ili goriva.

    Kvartovi El Hatillo i 23 de Enero: Prijavljeni su incidenti u blizini instalacija u ovim strateški važnim dijelovima grada.

    Vrhunac tenzija sa Vašingtonom

    Ovaj incident dolazi u trenutku kada su odnosi između Karakasa i zvaničnog Vašingtona na najnižoj tački u posljednjoj deceniji.

    Ipak, samo dan ranije Venecuela je saopštila da je otvorena za pregovore o sporazumu sa Sjedinjenim Državama o borbi protiv trgovine drogom.

    Predsjednik Venecuele Nikolas Maduro optužio je Vašington da želi da izvede promjenu vlade u Venecueli i dobije pristup njenim ogromnim rezervama nafte kroz višemjesečnu kampanju pritiska koja je počela masovnim raspoređivanjem vojske u Karipskom moru u avgustu.

    Administracija američkog predsjednika Donalda Trampa je u proteklim mjesecima drastično pojačala vojnu prisutnost u Karibima, sprovodeći potpunu blokadu naftnih tankera i intenzivne operacije protiv navodnih narko-ruta.

    Vašington je više puta ponovio da ne isključuje “nijednu opciju” u borbi protiv Madura, kojeg terete za narko-terorizam i neregularnost izbora održanih 2024. godine. Iako se spekuliše da je riječ o operaciji američkih specijalnih snaga ili napadu dronovima, zvanični Vašington se još uvijek ne oglašava.

    Panika na ulicama i neizvjesnost

    U Karakasu vlada opsadno stanje. Na ulicama su zabilježeni sporadični sukobi i pucnjava, dok preplašeni građani pokušavaju da napuste kritične zone. Vlada Nikolasa Madura do ovog trenutka nije izdala zvanično saopštenje, a državni mediji emituju samo muziku i ranije snimljene programe, što dodatno produbljuje neizvjesnost.

    Analitičari upozoravaju da bi ovo mogao biti početak šire regionalne krize.

  • Kalabuhov: Nije normalno da BiH tri decenije bude pod protektoratom

    Kalabuhov: Nije normalno da BiH tri decenije bude pod protektoratom

    Ruski ambasador u BiH Igor Kalabuhov izjavio je da nije normalno da BiH tri decenije bude pod protektoratom, te istakao da Rusija, kao jedan od garanata Dejtonskog sporazuma, insistira na njegovom poštovanju uz ravnopravnost dva entiteta i tri konstitutivna naroda.

    Kalabuhov je istakao da se Rusija trudi da održi obostrano korisne odnose sa svima u BiH, dok se najtješnje veze razvijaju sa Republikom Srpskom što se kvalifikuje kao strateška saradnja.

    On je ukazao da je za BiH najvažnije povjerenje i da će biti zanimljivo gledati kako će se razvijati u narednoj godini.

    – Odmah poslije potpisivanja Dejtona zapadni partneri su zauzeli kurs udaljavanja od podsticanja strana u BiH na kompromis i obostrano prihvatljiva rješenja i počeli da koriste silu radi nametanja svoje vizije kako BiH treba da izgleda – rekao je Kalabuhov za Glas Srpske.

    Podsjetivši da je nedavno obilježeno 30 godina od potpisivanja Dejtonskog sporazuma, Kalabuhov je rekao da je za njega paradoks to što ovaj najvažniji dokument za BiH još nije preveden na lokalne jezike.

    – Zar nije to korijen problema kada nema jednoglasnog tumačenja nekih članova Ustava BiH? – upitao je Kalabuhov, te podsjetio i na ozloglašena bonska ovlašćenja.

    Prema njegovim riječima, situacija u vezi sa nelegitimnim visokim predstavnikom postala je apoteoza njihove politike.

    – Kao rezultat mnoge odredbe Dejtona su bile iskrivljene u praksi. Istovremeno polazimo od toga da je mirovni sporazum – u uslovima odsustva bilo kakvih drugih sporazuma između dva entiteta i tri konstitutivna naroda danas bezalternativna osnova za pronalaženje obostrano prihvatljivih kompromisa – ocijenio je Kalabuhov.

    On smatra da je najvažnije da bude preuzeta odgovornost za budućnost BiH i sljedećih generacija.

    – Lako je kriviti za svoje probleme nekog drugog. Suverenitet i nezavisnost nisu samo riječi ili neke magične formule. Za suverenitet i nezavisnost treba imati hrabros