Kategorija: Vijesti

Suša koja ovog ljeta pustoši usjeve ne samo u BiH i regionu, nego i širom Evrope, s jedne strane, te poremećaji na tržištima, kojima svjedočimo iz godine u godinu, s druge strane, razlozi su zbog kojih vlasti u Republici Srpskoj hitno treba da formiraju robne rezerve, poručuju borci za zaštitu potrošača.

Vlast je, istina, prije nekoliko mjeseci takođe priznala da su nam robne rezerve potrebne, ali nije poznato da li je načinjen ijedan korak na njihovom uspostavljanju.

“Svi imaju mjere, osim nas”

Murisa Marić, izvršna direktorica u Udruženju građana DON Prijedor, kaže da su robne rezerve trebale biti formirane davno, jer godinama imamo krizu, koja nije “samo naša”, već ima svjetske razmjere.

“Ali, sve druge države odgovore na tu krizu, dok kod nas nema odgovora. Mi se bavimo izborima, a ne životom građana. Bavimo se foteljom, a ne da zaštitimo stanovnike od nestašice. Povećanje cijena goriva uzima danak, a taj danak plaćaju građani. Povećane su plate funkcionerima, a nijedan potez nije urađen da se bilo šta ublaži kada je u pitanju drastična ekonomska kriza koju osjeća cijeli svijet, a pogotovo mi, zemlja koja je ipak na rubu siromaštva”, rekla je Marićeva za “Nezavisne novine”.

Šta treba da bude u zalihama

Savo Bakajlić, predsjednik Udruženja poljoprivrednih proizvođača sela Semberije i Majevice, poručuje da je ključ svega zaštita domaće proizvodnje na nivou BiH.

“Druga stvar je da vlast u Republici Srpskoj shvati da moramo imati rezerve mesa, mlijeka i pšenice. To su strateški proizvodi bez kojih se, uz vodu, ne može živjeti. Ali, vidite da je izborna godina, oni razmišljaju o foteljama, a ova suša će uzeti danak. Vidite i sami da gori sve. U Semberiji je kukuruz ‘završio’ svoje. Neće ostati 10 odsto da nešto valja, a i to je lošeg kvaliteta. Sav ceh će na kraju platiti građani”, rekao je Bakajlić u izjavi za “Nezavisne novine”.

Predrag Mlinarević, profesor na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu, kaže da osnivanje robnih rezervi predstavlja mehanizam za osiguranje raspoloživosti osnovnih proizvoda u uslovima kada dođe do nestašica ili drastičnog povećanja cijena.

Šta uzrokuje nestašice

I do nestašica i do značajnog rasta cijena, pojašnjava profesor Mlinarević, dolazi usljed šokova na strani ponude koji mogu biti uzrokovani poremećajima lanaca snabdijevanja ili prirodnim nepogodama kada je riječ o poljoprivrednim proizvodima.

“Stoga smislenost robnih rezervi treba posmatrati kroz prizmu efikasnosti njihovog korišćenja. U slučaju cjenovnih poremećaja za željeni uticaj na cijene su potrebne ogromne robne rezerve. Republika Srpska to nije u stanju da formira i samo po sebi bi to proizvelo veći trošak od koristi. Puno efikasnije je u tim situacijama koristiti dobro osmišljenu budžetsku pomoć građanima srazmjerno udaru inflacije na njihov standard”, rekao je Mlinarević.

Poremećaj snabdjevenosti

Sa druge strane, prema njegovim riječima, za slučaj poremećaja snabdjevenosti tržišta osnovnim poljoprivrednim dobrima, potrebno je kroz robne rezerve osigurati odgovarajuću količinu tih proizvoda kojim bi se amortizovao uticaj sušne godine na dostupnost i cijenu hrane.

“Ne treba izgubiti iz vida da je od presudnog značaja za uspjeh koncepta robnih rezervi adekvatno upravljanje. U suprotnom, a čemu smo nažalost nerijetko kroz istoriju svjedočili, i robne rezerve bi mogle postati neuralgična tačka lošeg upravljanja i kanal za nesvrsishodno rasipanje budžetskih sredstava”, rekao je Mlinarević za “Nezavisne novine”.

Bez robnih rezervi godinama

U martu je, podsjetimo, premijer Savo Minić izjavio da su robne rezerve potrebne Republici Srpskoj.

“Slažem se da treba da postoje. Služe da neko ne bude gladan, a u Srpskoj niko nije gladan”, rekao je Minić.

Šta je u proteklih pet mjeseci urađeno na formiranju robnih rezervi, ako je urađeno išta, nismo uspjeli saznati. Upit na ovu temu smo, naime, poslali Ministarstvu trgovine i turizma Republike Srpske, ali odgovor nismo dobili.

Robne rezerve Republika Srpska, podsjetimo, nema godinama. Da će ih Vlada Republike Srpske ugasiti, znalo se još 2018.

Od tada do danas, vlast kroz ovaj mehanizam nije mogla intervenisati ni u jednoj krizi, od pandemije virusa korona, preko rata u Ukrajini, do sukoba na Bliskom istoku. U FBiH je situacija drugačija – imaju svoje zalihe.

U objavi na društvenoj mreži X, predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske i lider Ujedinjene Srpske Nenad Stevandić poručio je da su vjera, dobročinstvo, obrazovanje i zajedništvo temelji očuvanja Republike Srpske.

Stevandić je, obraćajući se iz manastira Dobrićevo u Staroj Hercegovini, istakao da se „pravi ljudi uvijek okupljaju oko manastira“, naglašavajući da upravo na tim mjestima čuvaju duhovnu energiju ukorijenjenu u pravoslavnoj vjeri.

Драго ми је да се ми из Уједињене Српске и Старе Херцеговине држимо договора, што смо одани вјери, што почивамо на доброчинству и убјеђењу да наш народ треба да се обожи, умножи, да буде јак и образован јер тако ћемо спасити Републику Српску. Поздрав свима из манастира Дражевина. pic.twitter.com/t3Qg2ALejU

— Ненад Стевандић (@nenad_stevandic) August 6, 2026

Kako je naveo, raduje ga što se članovi Ujedinjene Srpske iz Stare Hercegovine drže svojih dogovora i načela, ostajući odani vjeri i vrijednostima dobročinstva.

„Naš narod treba da se oboži, umnoži, da bude jak i obrazovan, jer ćemo samo tako sačuvati Republiku Srpsku“, poručio je Stevandić.

Uz objavu na društvenoj mreži X uputio je i pozdrav svim građanima iz manastira Dobrićevo, ističući značaj očuvanja duhovnog identiteta, nacionalnog jedinstva i tradicionalnih vrijednosti.

Ambasador Njemačke Alfred Granas ili ne zna da čita ili svjesno laže, poručio je predsjednik Milorad Dodik.

– PIK je izmišljeno tijelo, nema nikakvog uticaja na izbor, imenovanje i potvrđivanje visokog predstavnika. Biraju ga strane potpisnice Dejtonskog sporazuma, potvrđuje Savjet bezbjednosti UN, tako piše u Aneksu 10 Dejtonskog sporazuma. Šta je tu teško razumjeti, gospodine ambasadore – napisao je Dodik na društvenoj mreži Iks.

Амбасадор Њемачке Алфред Гранас или не зна да чита или свјесно лаже.
ПИК је измишљено тијело, нема никаквог утицаја на избор, именовање и потврђивање високог представника.

Бирају га стране потписнице Дејтонског споразума, потврђује Савјет безбједности УН, тако пише у Анексу X…

— Милорад Додик (@MiloradDodik) August 6, 2026

To što ste Vi i pojedini drugi ambasadori iskoristili splet okolnosti i sebi dali za pravo da radite ono što nije vaš posao, kaže Dodik, bilo pa prošlo.

– U Sarajevo ste došli da predstavljate Njemačku, ne da uređujete BiH. Držite se toga i prestanite da obmanjujete i lažete javnost – napisao je Dodik.

Posjeta predsjednika Srbije Aleksandra Vučića Republici Srpskoj, kao i nedvosmislena podrška Srbije koja je tom posjetom još jednom potvrđena, za Srpsku je od suštinskog značaja, istakao je srpski delegat u Domu naroda Parlamentarne skupštine BiH Radovan Kovačević.

Kovačević je objavio na Iksu da su bratski odnosi Milorada Dodika i Aleksandra Vučića dodatno osnažili i Srpsku i Srbiju i naglasio da srpski narod to i te kako prepoznaje i sigurno će znati to i očuvati.

– Što se tiče nas iz Republike Srpske, drago nam je da je još jednom potvrđeno da ozbiljna politika uvijek dobije i ozbiljnu podršku – rekao je Kovačević.

Посјета предсједника Србије Александра Вучића Републици Српској, као и недвосмислена подршка Србије која је том посјетом још једном потврђена, је за Српску од суштинског значаја.

Братски односи предсједника Додика и Вучића додатно су оснажили и Српску и Србију. Српски народ то и… pic.twitter.com/KEQuRXWx2x

— Радован Ковачевић (@KovacevicRaso) August 6, 2026

Odluka da Elfeta Veselji, pravosnažno osuđena za brutalno ubistvo dvanaestogodišnjeg dječaka Slobodana Stojanovića, koristi vanzavodske pogodnosti predstavlja duboku uvredu i poniženje za cijeli srpski narod, izjavio je predsjednik Republike Srpske Siniša Karan.

– Kada osuđenik Veselji za surovo ubistvo malog Slobodana dobija privilegije, šalje se nedopustiva i sramna poruka o odnosu prema srpskim žrtvama i ogoljava kako funkcioniše nakazni pravosudni aparat BiH. Dok za srpske žrtve nema ni pravde ni odgovora, ubici srpskog djeteta slijedi nagrada – rekao je Karan za Srnu.

Odluke poput ove o povlasticama za Elfetu Veselji, kaže Karan, potvrđuju nepravedan tretman srpskih žrtava i povlašten status njihovih dželata, a zločini nad Srbima, poput masovnih ubistava srpskog stanovništva u Birču i Srednjem Podrinju, i drugih teških stradanja i dalje ostaju bez sudskog epiloga.

U Prebilovcima kod Čapljine danas, 6. avgusta, od devet časova se služi sveta arhijerejska liturgija u Hramu Hristovog Vaskrsenja povodom obilježavanja 85 godina od ustaškog zločina nad Srbima.

Liturgija povodom 85 godina od zločina u Prebilovcima
Obilježavanje 85 godina od jednog od najstrašnijih ustaških zločina nad srpskim narodom u Drugom svjetskom ratu počelo je sinoć večernjim bogosluženjem u Hramu Hristovog Vaskrsenja.

Večernje uoči praznika Svetih prebilovačkih i ostalih hercegovačkih mučenika služio je Njegovo preosveštenstvo episkop južnoamerički i administrator zagrebačko-ljubljanski Kirilo, Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit zahumsko-hercegovački Dimitrije, uz sasluženje sveštenstva Eparhije zahumsko-hercegovačke.

Bogosluženju su prisustvovali ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Radan Ostojić i ministar za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Srbije Milica Đurđević Stamenkovski.

U porti Hrama, nakon večernjeg bogosluženja, otvorena je izložba drvorezbarskih radova nastalih na koloniji “Krst hercegovačkih mučenika”.

Organizator obilježavanja je Odbor Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova.

Pola vijeka istina bila pod zemljom
Stamenkovski je kazala da su Prebilovci svetilište srpskog naroda, a prebilovački mučenici svjedočanstvo jednog vremena.

“Ovo nije samo mesto na karti. Gotovo pola veka istina je bila duboko pod zemljom, u jamama, u metodologiji mučenja i stradanja, koje je uvela takozvana NDH, stvorena na krilu Hitlerovog nacizma”, rekla je Stamenkovski.

Ona je naglasila da Srbi, ne samo da imaju obavezu da pamte istoriju, nego i da prenose novim generacijama istinu o sudbini srpskog naroda u okupacionim zonama, gdje sada nema srpskih institucija. “Prebilovci jesu sinonim za srpsko stradanje, ali su i upozorenje za budućnosti sva vremena koja dolaze. Najpotresniji primjer je stradanje učiteljice Stane Arnautović. Ona je drugo ime za prekinuta detinjstva, prazne klupe, nepročitane knjige i prekinutu mladost. Ono što su ustaše njoj učinile, govori da su imali genocidne namere i da je sve bio pokušaj da se iščupa koren jednog naroda”, rekla je ona.

Savo Minić, predsjednik Vlade Republike Srpske, istakao je da su Prebilovci simbol stradanja, ali i simbol vaskrsenja, gdje je život pobijedio smrt, a vjera strah i zaborav.

“Avgust je težak mjesec, ispunjen bolom za srpski narod. Rijetki su dani, ali i mjesta na kojima se ne sjećamo stradanja. Jedno od mjesta najvećeg stradanja jesu Prebilovci, sveto mjesto bola i opomene”, naveo je Minić na društvenoj mreži “X”.

Prema njegovim riječima, 85 godina nakon strašnog zločina nad nedužnim narodom “naša dužnost da čuvamo istinu i da budućim pokoljenjima ostavimo sjećanje na mučenike čija je jedina krivica bila ime, vjera i porijeklo”.

Najveća milost se iskazuje kroz žrtvu
Vladika zahumsko-hercegovački i stonsko-primorski Dimitrije rekao je da je hram u Prebilovcima podignut na golgoti, da Srbi i svi koji nevino stradaju vjeruju u istinitoga i živoga Boga, a da se najveća milost iskazuje kroz žrtvu, istinu i istrajavanje u istini.

On je istakao da je najveća milost kada su ljudi spremni da se odreknu svakog zla, svake laži i svakog licemjerja, uzmu krst svoj i odu za Gospodom.

“Hvala Bogu živome što se mi okupljamo ovdje i što smo se sabrali na ovom mjestu. Mnogo smo puta večeras zazvali milost božiju, da nas Gospod pomiluje”, rekao je Dimitrije u besjedi nakon bogosluženja povodom obilježavanja 85 godina od ustaškog zločina nad Srbima.

Vladika Dimitrije je istakao da srpski narod istrajava na svjedočanstvu istine, pravde, čojstva i junaštva.

“Ove mošti svetih prebilovačkih mučenika svjedoče da nas Bog nije zaboravio i da ćemo imati blagoslova ako ostanemo na tom putu”, poručio je vladika Dimitrije.

Podsjetimo, ustaše su masakr u Prebilovcima počinile između 6. i 11. avgusta 1941, pod komandom Ivana Jovanovića Crnog. Većina je živa bačena u jamu Golubinku, dok su ostali ubijani na licu mjesta.

Jedina osoba koja se spasila i živa izašla iz škole u Prebilovcima bila je Mara Bulut.

Prema njenim riječima, ustaše su vadile bebe iz kolijevki i razbijale djeije glave o zid škole pred očima majki.

Samo u Prebilovcima ubijeno je 830 Srba, dok iz 57 porodica niko nije preživio pogrom.

Svjedočanstva preživjelih i stradanje učiteljice Stane Arnaut
Stana Arnaut bila je učiteljica u Osnovnoj školi “Kralj Milutin” u Prebilovcima i njena jedina “krivica” bila je što nije željela da se odvoji od svojih đaka kada su je ustaše tog avgusta, 1941. godine mučile na stolici, iživljavali se nad njom i na kraju je ispred škole i ubili.

Učiteljica Stana je poslije silovanja i mučenja, zaklana, a užasnu smrt doživjeli su i njeni učenici.

Na prostoru Hercegovine bilo je oko 110 stratišta, od kojih su većina bile kraške jame poput Golubinke, Korićanke, Jagodnjače, Pandurice, Ržanog dola i mnogih drugih.

Zločin u Prebilovcima je u bivšoj Jugoslaviji prikrivan, a 1961. godine jame u koje su bacani Srbi su zabetonirane.

Otkopavanje 13 jama na području donje Hercegovine počelo je 1990. godine, a kosti više od 4.000 Srba 4. avgusta 1991. godine su sahranjene u spomen-kosturnicu u Prebilovcima.

U junu 1992. godine tokom ofanzive “Čagalj” pripadnici HOS-a i HVO-a minirali su spomen-kosturnicu.

Obnova hrama
Hram Vaskrsenja Hristovog u Prebilovcima sagrađen je i osveštan 2015. godine u znak sjećanja na oko 4.000 Srba donje Hercegovine koje su ustaše ubile u Drugom svjetskom ratu, a Srpska pravoslavna crkva je iste godine kanonizovala te žrtve.

Ovaj praznik ustanovljen je u kalendaru na datum kada su ustaše 1941. godine zvjerski ubile više od 850 mještana ovog sela, uglavnom žena i djece i bacile u jamu u Šurmancima nadomak Međugorja.

Po povratku Srba u Prebilovce poslije 2000. godine, ostaci kostiju su sakupljeni, a po izgradnji Hrama Vaskrsenja Hristovog počivaju u njegovoj kripti.

Hram u Prebilovcima sagrađen je uz pomoć tadašnjeg predsjednika Srpske Milorada Dodika i zahvaljujući donacijama Srba u dijaspori.

Japanski list “Asahi Šimbun” svrstao je Prebilovce na četvrto mjesto po stradanju u 20. vijeku.

Razmjere ustaške bestijalnosti navele su italijanskog generala Alesandra Luzana da pošalje detaljan Musoliniju izvještaj o zločinu nad Prebilovčanima.

U pismu je Luzano istakao da je učiteljica Stana Arnaut silovana pred njenim đacima i da su čak i djevojčice od osam godina bile silovane. Luzano je bio zgrožen činjenicom i da je u zločinu učestvovao i jedan sveštenik Rimokatoličke crkve.

Predsjednik Milorad Dodik izjavio je da Zukan Helez nije ministar odbrane, niti čovjek koji bi trebalo da govori o bezbjednosti, miru i stabilnosti, već politički ekstremista koji svaku priliku koristi da širi netrpeljivost prema Srbiji, Republici Srpskoj i srpskom narodu.

– Toksikovan sopstvenom otrovnom mržnjom prema Srbima, iz sebe je povratio jedinu funkciju koja mu zaista pristaje i koju bi najradije upisao u ličnu kartu – Saraj ministar za napade na Srbe i Srbiju – objavio je Dodik na Iksu.

Зукан Хелез још једном показује сву слабост крхке памети на високој температури, у комбинацији с нехлађеним алкохолом. Тако токсикован алкохолом и сопственом отровном мржњом према Србима, из себе је повратио једину функцију која му заиста пристаје и коју би најрадије уписао у…

— Милорад Додик (@MiloradDodik) August 6, 2026

On je ukazao da Helezove prijetnje predsjedniku Srbije Aleksandru Vučiću nisu izraz snage, nego frustracije, nervoze i duboko ukorijenjene mržnje koja iz političkog Sarajeva prema Srbiji izbija svaki put kada misle da za to imaju prostor.

– Posebno je bijedno i smiješno njegovo junačenje pričom o nekakvom hapšenju predsjednika Srbije. Nije Vučić prvi srpski predsjednik kojem su prijetili hapšenjem, pritiscima i poniženjem, ali im nešto ne ide od ruke. Uvijek su više galamili nego što su mogli, a i sada je ostalo isto – mnogo mržnje, malo pameti i nimalo stvarne snage – naveo je Dodik.

On je napomenuo da, kada Helez prijeti Vučiću, on ne napada samo jednog čovjeka, te ukazao da je Vučić onaj koji se u vrijeme pandemije virusa korona, i svaki put kad postoji neki problem, prvi ponudi za pomoć narodima ovdje.

– Helez pokazuje stvarno lice politike kojoj pripada – politike koja bi najradije disciplinovala Srbiju, ponizila Republiku Srpsku i Srbima odredila dokle smiju da govore, hodaju i postoje. To nije nikakva slučajna izjava, nego ogoljena politička svijest dijela Sarajeva koje i dalje sanja BiH kao sredstvo za obračun sa Srbima, a ne kao zajednicu ravnopravnih – ukazao je Dodik.

Dodik je ocijenio da je upravo zato svaka Helezova rečenica najbolji argument za Republiku Srpsku, njenu čvrstinu, njenu samostalnost i njene jake institucije.

– Kad god oni misle da su dovoljno jaki, prvo bi da prijete Srbima, da hapse Srbe, da zabranjuju Srbima i da udaraju na Srbiju. To je njihov politički refleks i njihova jedina konstanta – rekao je Dodik.

On je naveo da Helez može da nastavi da prijeti, vrijeđa i halucinira i laže o Sarajevo-safariju, a to, kako smatra, više govori o njemu nego o Vučiću.

Dodik je rekao da o Helezu dovoljno govori to što bi, da ima imalo razuma, ćutao svaki put kada pomisli da se obračunava sa Srbijom jer svaki takav ispad samo dodatno potvrđuje staru istinu – da je mržnja prema Srbima jedina politika koju neki u Sarajevu dosljedno i bez greške sprovode.