Kategorija: Kultura

Dokumentarni film “Svi za Kosmet, ma gde bili” režisera Hadži Bojane Krstić biće večeras premijerno prikazan u Banjaluci, a sav prihod od ulaznica kao dobrovoljni prilog biće usmjeren za potrebe srpskog naroda i svetinja na Kosovu i Metohiji.

Predsjednik ogranka za Republiku Srpsku Humanitarne organizacije “Svi za Kosmet” Miloš Mutavdžić izjavio je da režiju i montažu potpisuje Krstićeva, a da je idejni tvorac filma Njegovo preosveštenstvo episkop novobrdski Ilarion.

Mutavdžić je pojasnio da film “Svi za Kosmet, ma gde bili” počinje kadrovima i besjedom blaženopočivšeg mitropolita Amfilohija, a da o dešavanjima na Kosovu i Metohiji govore i Njegovo visokoprosveštenstvo mitropolit raško-prizrenski Teodosije, iguman manastira Svetih arhangela kod Prizrena arhimandrit Mihajlo, igumanija Pećke patrijaršije mati Haritina, te iguman manastira Visoki Dečani Sava Јanjić.

O položaju srpskog naroda govore i upravnik narodnih kuhinja na Kosovu i Metohiji Svetlana Stević, pjesnik Matija Bećković, novinar Živojin Rakočević, predstavnik Humanitarne organizacije “Srbi za Srbe” Igor Rašula, muzički umjetnici Gavrilo Kujundžić, Pavlina Radovanović, Branka Zečević, kao i brojne porodice i pojednici koji su dobile podršku humanitarnih organizacija “Srbi za Srbe” i “Svi za Kosmet”.

Mutavdžić je rekao da su značajan doprinos realizaciji dvoipogodišnjeg projekta dale i ličnosti iz javnog i kulturnog života Srbije, među kojima su glumci Ivan Bosiljčić, Zoran Cvijanović i Viktor Savić.

Premijera je zakazana u 19.00 časova u Banskom dvoru.

Mutavdžić je rekao da će film sutra biti prikazan u Doboju, a u subotu, 7. marta, u Derventi, kao i da će sve promocije pratiti kulturno-umjetnički program i obraćanja ličnosti važnih za Kosovo i Metohiju.

Glumica Anabel Skofild umrla je u 62. godini. Zvijezda je najpoznatija po svom manekenskom radu i ulozi u izuzetno popularnoj sapunici “Dallas”.

Anabel je umrla 28. februara u Los Anđelesu u Kaliforniji. Prije televizijske slave, uživala je u znatnom uspjehu kao model, postavši istaknuta figura u londonskom, provokativnom, uličnom modnom svijetu osamdesetih.

“Iskreno mislim da je London vrhunski stil, zahvaljujući novim romantičarima, završetku panka, Vivien Vestud, Katrin Hamnet, Bodi Mapu, Bufalo stilu koji je stvorio Rej Petri i svim rezultirajućim uličnim stilovima”, rekla je Anabel tokom intervjua za veb stranicu “Mirror80” 2012. godine.

Tokom svoje manekenske karijere, predstavljala ju je londonska agencija Take Two, pojavljujući se na stotinama naslovnica modnih časopisa.

Takođe je učestvovala u velikim dizajnerskim i brend kampanjama za vodeće kompanije, uključujući Yves Saint Laurent, Rimmel, Revlon i Boots No. 7.

Predstava “Dečije povrede” u izvođenju Slobode Mićalović i Vuka Kostića koja je zakazana za 29. mart u Banskom dvoru u Banjaluci, rasprodata je za samo sat vremena, te je zakazan novi termin.

Dugi redovi u Banskom dvoru koji su se formirali jutros već u 11 časova kada je prodaja i počela slutili su da će sve karte brzo biti rasprodate.

Aleksandar Pejaković, reditelj, u razgovoru za “Nezavisne novine” istakao je da je predstava hit ne samo u Srbiji, već i u regionu, zbog čega nije ni iznenađen velikim interesovanjem.

“Studentsko pozorište Banjaluka je i u prethodnom periodu sarađivalo sa Slobodom Mićalović i organizovalo gostovanje predstave ‘Frenki i Džoni’ u kojoj je igrala jednu od glavnih uloga kada smo, takođe, zakazivali nove termine jer su karte planule za sat vremena”, rekao je on.

Kako je dodao, zbog velikog interesovanja zakazan je i novi termin, pa će tako banjalučka publika predstavu “Dečije povrede” moći gledati i 20. aprila.

“‘Dečije povrede’ nisu klasična ljubavna priča. Već od prve scene, u školskoj ambulanti, pratimo devojčicu Kajlin, sa teškim bolom u stomaku i mračnim oblakom iznad njene glave, i Daga, dečkića koji se upravo sjurio sa krova škole biciklom – jasno nam je da naši junaci nisu tipična deca”, zapisao je Ivan Vuković, režiser predstave.

Foto: Nezavisne

Na pozorišnom festivalu “Dani komedije” u Bijeljini će od 23. do 27. marta biti odigrano pet predstava renomiranih pozorišta iz Srbije i Republike Srpske, najavljeno je iz Centra za kulturu “Semberija”.

Festival će otvoriti predstava “LJubav u Savamali” beogradskog “Zvezdara teatra”, po tekstu Ivana Lalića i u režiji Predraga Stojmenovića.

Drugog dana festivala biće odigrana predstava “Iza tih očiju” u izvođenju Gradskog pozorišta “Jazavac” Banjaluka, za koju tekst i režiju potpisuje Nebojša Cile Ilić.

U srijedu, 25. marta u 20.00 časova, glumci pozorišne produkcije “Artepunkt” izvešće predstavu “Pale zvezde”, reditelja Dejana Jankovića, u kojoj igraju Katarina Radivojević, Marijana Mićić i Miloš Vlalukin.

Uslijediće predstava “Anđela” u produkciji pozorišta “Milenium” i Beogradskog dramskog pozorišta, za koju režiju potpisuje Milan Karadžić, a glumci su Milutin Mima Karadžić, Goran Šušljik i Stanislava Nikolić.

Festival će biti zatvoren 27. marta predstavom “SumLJivo lice” u izvođenju glumaca iz Narodnog pozorišta Priština, u režiji Milana Neškovića.

U Vijećnici kulturnog centra Banski dvor, sutra u 19.00 časova, biće premijerno izvedena predstava inspirisana djelom Duška Radovića “Kako su postale ružne riječi”, u izvođenju mlađe grupe polaznika Dramskog studija Atrijum.

– Ova duhovita i topla scenska priča bavi se snagom riječi i njihovim uticajem na ljude. Kroz zanimljive, razigrane i poučne situacije, mladi izvođači podsjećaju publiku da riječi mogu uljepšati svijet oko nas, ali ga mogu i povrijediti. Predstava na suptilan i pristupačan način ukazuje na važnost odgovornosti u komunikaciji i snagu lijepog govora – navedeno je u saopštenju Banskog dvora.

Navodi se da je mentor predstave glumica Aleksandra Spasojević, čiji predani pedagoški rad i umjetnička posvećenost kontinuirano doprinose razvoju mladih talenata i njegovanju kulture scenskog izraza.

Ulaz je slobodan.

Foto: RTRS

Svjetska muzička scena izgubila je jednog od najvažnijih ambasadora tradicionalnog zvuka. Uticajni američki bluz umjetnik Džon Hamond, čija je karijera trajala dugih šest decenija, preminuo je u 83. godini.

Vijest o njegovoj smrti potvrdio je njegov bliski prijatelj i saradnik Pol Džejms, prenoseći informaciju koju je dobila Hamondova supruga Marla.

Autentični glas iz Grinič Vilidža

Iako je rođen u Njujorku 13. novembra 1942. godine, daleko od prašnjavih puteva američkog Juga, Hamond je postao jedan od najcjenjenijih interpretatora delta i čikaškog bluza. Tokom svoje plodne karijere, objavio je više od 30 albuma, ostajući vjeran sirovom i iskrenom zvuku koji je definisao ovaj žanr.

Hamond je bio sin čuvenog producenta Džona Henrija Hamonda Mlađeg, čovjeka koji je svijetu otkrio veličine poput Bile Holidej, Boba Dilana i Brusa Springstina. Ipak, mladi Džon je svoj put krčio sam, oslanjajući se na sopstveni talenat i ljubav prema muzici Madija Votersa i Roberta Džonsona.

Mreža koja je oblikovala rok i bluz

Njegov album “So Many Roads” iz 1965. godine ušao je u anale muzičke istorije, ne samo zbog kvaliteta, već i zbog postave koju je okupio. Uz njega su tada svirali Majk Blumfild, Robi Robertson, Gart Hadson i Levon Helm – muzičari koji će kasnije formirati kultni sastav “D Bend” (The Band).

Hamond je bio karika koja je povezivala najveće talente ere. U njegovom pratećem bendu kratko je svirao čak i Džimi Hendriks, a ostalo je zabilježeno da su na nekoliko nastupa u Grinič Vilidžu zajedno sa Hamondom na sceni bili Hendriks i Erik Klepton – postava koja, na žalost kolekcionara, nikada nije snimljena.

Priznanja i očuvanje baštine

Tokom bogate karijere, Hamond je osvojio brojna priznanja:

-Nagrada “Gremi”: 1985. godine za projekat “Blues Explosion”.

-Osam nagrada za bluz muziku.

-Kuća slavnih bluza: Uvršten je među besmrtne 2011. godine.

Poseban trag ostavio je i kao voditelj dokumentarca “Potraga za Robertom Džonsonom” iz 1991. godine, čime je još jednom potvrdio svoju misiju povezivanja modernih slušalaca sa korijenima američke muzike. Jedan od njegovih najuspješnijih poznih projekata bio je album “Wicked Grin” iz 2001. godine, koji je producirao njegov dugogodišnji prijatelj Tom Vejts.

Džon Hamond je do posljednjeg dana ostao posvećen sceni, dokazujući da je bluz mnogo više od žanr,  to je živa forma koja, zahvaljujući umjetnicima poput njega, nikada neće izblijedjeti, prenosi Glas Srpske.

Predsjednik Pokrajinske vlade Vojvodine Maja Gojković i Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit budimski i temišvarski Lukijan otkrili su danas bistu Dositeja Obradovića u porti Saborne crkve u Temišvaru.

Nakon otkrivanja biste, Gojkovićeva je prisustvovala Svetoj arhijerejskoj liturgiji u Sabornoj crkvi u Temišvaru koju je služio mitropolit Lukijan.

Srpski prosvjetitelj, pisac, filozof, prevodilac i prvi ministar prosvjete u modernoj Srbiji Dimitrije Obradović, po zamonašenju Dositej, rođen je u Čakovu, na teritoriji današnje Rumunije.

Zamonašio se mlad, ali je kasnije napustio manastirski život i posvetio se učenju i putovanjima po Evropi – Grčkoj, Njemačkoj, Francuskoj i Rusiji, gdje je upoznao ideje prosvjetiteljstva.

Bio je saradnik Karađorđa Petrovića tokom Prvog srpskog ustanka i osnivač Velike škole u Beogradu, preteče današnjeg Univerziteta, a prvi ministar prosvjete postao je 1808. godine.

Zalagao se za obrazovanje naroda i pisanje na narodnom jeziku.

Ličnost i djelo Dositeja Obradovića predstavljaju jednu od ključnih prekretnica u istoriji srpske kulture, književnosti i prosvjete.

Dositejev značaj ogleda se prije svega u tome što je donio prosvjetiteljske ideje u srpski kulturni prostor. Njegovo insistiranje na razumu, obrazovanju i praktičnoj koristi znanja predstavlja otklon od srednjovjekovnog, teološki dominantnog modela mišljenja, prenosi Glas Srpske.

U tom smislu, on nije bio samo pisac, već reformator svijesti.

 Foto: Tanjug

Ostvarenje Džejmsa Kamerona “Titanik” postalo je 2. marta 1998. godine prvi film u svijetu koji je ostvario prihod od milijardu dolara.

“Titanik” je američki film iz žanra romantične katastrofe premijerno prikazan 1997. godine.

Kameronova inspiracija za ovo ostvarenje potekla je iz njegove fasciniranosti brodolomima.

Takođe, on je smatrao da bi ljubavna priča prošarana ljudskim gubitkom bila od suštinskog značaja za prenošenje emocionalnog uticaja katastrofe.

Nakon američke premijere, 19. decembra 1997. godine, “Titanik” je postigao značajan kritičarski i komercijalni uspjeh, a zatim i dobio brojna priznanja.

Film je pohvaljen zbog svojih vizuelnih efekata, glume, produkcijskih vrijednosti, režije, muzičke partiture, kinematografije, priče i emocionalne dubine.

Kameronovo ostvarenje nominovano je za čak 14 “Oskara”, čime je izjednačeno u broju nominacija sa holivudskim spektaklom “Sve o Evi” iz 1950. godine, a osvojilo je 11, uključujući nagradu za najbolji film i najbolju režiju.

Mlađe generacije su zavoljele lik Faruka Fazlinovića iz serije “Lud, zbunjen, normalan” kojeg je tumačio Senad Bašić.

Ovaj glumac koiji gazi sedmu deceniju, pored zdravstvenih problema sa kojima se borio i dalje obavlja svoje obaveze i radi kao profesor glume.

Iako ga dugo nije bilo na društvenim mrežama, sada se on oglasio na Instagramu.

Pozvao je svoje pratitelje u pozorište, ali isto tako i dao do znanja da, uprkos problemima sa zdravljem, obavlja svoje obaveze kao redovini profesor na Akademiji scenskih umjetnosti Univerziteta u Sarajevu, gdje predaje glumu.

U komentarima na društvenim mrežama pratitelji mu ostavljaju poruke podrške.

“Duhovit i kad je bolestan, brz oporavak ljudino”, “Brz oporavak ti želim”, “Glumačka legenda koja je obeležila moje detinjstvo u 90-im”, “Ne daj se, Senade”… su samo neki od komentara.

Inače, Senad Bašić, ovdašnjoj publici najpoznatiji kao Faruk iz serije “Lud, zbunjen, normalan” imao je nekoliko operacija glasnih žica i ozbiljno mu je narušeno zdravlje.

“Imao sam ozbiljnih zdravstvenih problema i još sam na terapijama. Imao sam tri operacije glasnih žica, dvije u Zagrebu i jednu u Sarajevu, tako da je moje zdravlje narušeno, ali s obzirom na to da imam 62 godine, šta sam sve prošao u karijeri i koliko sam igrao za vrijeme i poslije rata, ja samo mogu reći – dobro je da sam živ”, ispričao je tad za Novu BiH.