VRBAS Media

Autor: INFO

  • Još nema odluke o spajanju procesa protiv Dodika i Lukića

    Još nema odluke o spajanju procesa protiv Dodika i Lukića

    Advokat Miljkan Pucar, koji pred Sudom BiH zastupa vršioca dužnosti direktora Službenog glasnika Srpske Miloša Lukića, rekao je za RTRS da još nisu dobili odluku o zahtjevu odbrane za spajanje postupka protiv Lukića i predsjednika Republike Srpske Milorada Dodika.

    “Optužnice su razdvojene, iako imamo jedan optužni akt. Mi smo podnijeli zahtjev da se ta dva postupka spoje, ali još nismo dobili oduku o tome. Radi se o procesnom rješenju protiv kojeg nije dozvoljena žalba”, rekao je Pucar.

    On je izrazio nadu da će novi sudija, Sena Uzunović, prihvatiti argumente odbrane i spojiti predmete protiv Lukića i Dodika.

    Pucar je rekao i da ove predmete ne bi trebalo da vodi isti sudija.

    “Ukoliko su saoptuženi u razdvojenim predmetima, isti sudija ne bi trebalo da vodi oba predmeta, jer je već u jednom premetu čuo dokaze i zauzeo mišljenje, a to isto će učiniti i u drugom”, naveo je Pucar.

    Govoreći o sutrašnjem ročištu Lukiću, Pucar je rekao da će najverovatnije biti pročitana optužnica, odnosno jedan optužni akt u predmetima protiv Dodika i Lukića.

  • Ostin ponovo hospitalizovan – hitno

    Ostin ponovo hospitalizovan – hitno

    Američki ministar odbrane Lojd Ostin, koji se oporavlja od raka prostate, prebačen je ponovo u bolnicu u Vašingtonu.


    Prebačen je u bolnicu zbog hitnog problema sa bešikom i prenio je ovlašćenja na svoju zamjenicu, saopštio je Pentagon.

    Ostin je hospitalizovan juče radi liječenja “simptoma koji upućuju na hitan problem sa bešikom”, saopštio je portparol Pentagona Pet Rajder, prenosi AP.

    Iako je Ostin najprije namjeravao da nastavi da obavlja “svoje funkcije i obaveze”, naknadno je saopšteno da je prenio ovlašćenja na svoju zamjenicu Ketlin Hiks.


    Ostin (70) je 22. decembra primljen u nacionalni Vojni medicinski centar u Merilendu Volter Rid radi liječenja raka prostate.

    U bolnicu se ponovo vratio 1. januara zbog nastalih komplikacija, među kojima su i urinarne infekcije.

    Informacija o njegovoj hospitalizaciji otkrivena je tek četiri dana kasnije, a Pentagon u međuvremenu nije precizirao zbog čega je ministar zadržan na liječenju do 9. januara.


    Prije nekoliko dana najavljeno je da će Ostin svjedočiti pred Kongresom 29. februara u vezi s tim što nije otkrio svoju dijagnozu raka i naknadnu hospitalizaciju.

    Njegovi ljekari su ranije saopštili da su prognoze liječenja raka “odlične” i da više nije neophodno liječenje.

  • Kurti pred sankcijama

    Kurti pred sankcijama

    Poslije ukidanja dinara, upada u prostorije srpskih privremenih organa, spuštanja rampe kombiju sa dinarima na Jarinju čini se da Zapad nikada nije bio složniji i oštriji u kritici poteza kosovskog premijera Aljbina Kurtija.

    Potvrda za to je i sjednica Savjeta bezbednosti Ujedinjenih nacija, gdje je izgledalo kao da su se ujedinili i Zapad i Rusija i Kina. To je i jedan od razloga zbog koga Albanci na Kosovu strahuju da bi EU mogla da uvede i drugi paket sankcija Prištini, koji bi ovoga puta vjerovatno pogodio i građane, piše Blic.

    Ukidanje dinara na Kosovu 1. februara pokrenulo je niz mjera Prištine koje praktično, kako su ovih dana govorili pojedinci, “efekat etničkog čišćenja Srba bez ispaljenog metka”. Srbi na KiM danima ne mogu da prime plate, penzije, socijalna davanja i dječije dodatke, a pored toga im se pale imanja, dok kosovska policija upada u prostorije srpskih privremenih organa.

    Zbog toga su i SAD i EU oštro reagovale, što se moglo čuti i u četvrtak u Njujorku, na sjednici Savjeta bezbednosti UN, kada su rezerve prema odluci Prištine da jednostrano i bez adekvatnih konsultacija sa partnerima zabrani upotrebu dinara na Kosovu, izrazile najmoćnije sile: SAD, Rusije, Francuska, Kina i Velika Britanija.

    Prijetnja u najavi

    Ovih dana čulo se i nešto što bi se moglo protumačiti i kao prijetnja, i to od ambasadora SAD u Prištini Džefrija Hovenijera, koji je spočitao Kurtiju to što nije radio na “alternativnim načinima” isplate novca Srbima nakon ukidanja dinara i upozorio da ukoliko Kurtijeva vlada “ne sasluša savjete Vašingtona postoje jasne posljedice” po kvalitet njihovog partnerstva.

    I Petar Stano, portparol EU, nedvosmisleno je rekao da potezi Prištine “ne doprinose deeskalaciji situacije, da nisu koordinisani već “jednostrani bez potrebnog nivoa konsultovanja kako bi se spriječio negativan uticaj na ljude na terenu“. Uz to, Miroslav Lajčak, specijalni izaslanik EU za dijalog Beograda i Prištine, upozorio je da pažljivo prati dešavanja u vezi sa ukidanjem dinara koja, kako je rekao, posebno pogađaju Srbe na KiM.

    Oštre reakcije zapadnih zvaničnika uznemirile su i albansku javnost.

    Drugi paket sankcija

    Albanski analitičar Arbnor Seljimi kazao je da nakon odluke o zabrani dinara SAD mogu da uvedu sankcije Prištini i zabrane im učešće u NATO vježbama. Kako je rekao, SAD mogu uvesti pojedinačne sankcije Kurtiju i drugim akterima koji su uticali na odluku o zabrani dinara.

    – Izvještaji koji su stizali iz SAD sa bezuslovnom podrškom Kosovu sada mogu imati neke sankcije, možda zabrana učešća u nekim NATO vježbama, kao što je “Difender Jurop 2023”. Mogu postojati i sankcije za pojedince, kao što je Kurti, ali i za sve one koji su uticali na donošenje odluke o zabrani dinara – naveo je Seljimi.

    Ljutfi Haziri, potpredsjednik opozicionog Demokratskog saveza Kosova plaši se da će “eventualni drugi paket sankcija protiv Kosova uticati i na građane”.

    – Sada su ove mjere za vladine službenike i institucije, a najveći strah je da bi drugi paket mogao da izazove kolektivne mjere. SAD su i dalje kredibilan partner i uvijek su držale svoju riječ. To rade i sada, imaju partnerstvo sa narodom Kosova, a ne sa zvaničnicima Kosova, i bojim se da ove mjere ne utiču i na građane. Obustava ili zamrzavanje EU fondova od 300 miliona evra na snazi je skoro godinu dana, 500 miliona evra fonda za Zapadni Balkan gdje je Kosovo isključeno i drugi efekti koji se eventualno mogu pojačati novim sankcijama, to je ono što Kosovo ovih dana politički trpi – kazao je Haziri.

    Stigao signal iz Brisela

    Branka Latinović, bivša ambasadorka i predstavnica Srbije pri OEBS-u ukazuje da je iz Brisela već stigao signal šta EU misli o poslednjim Kurtijevim potezima.

    – Činjenica da Evropska komisija nije stavila na dnevni red ukidanje sankcija, barem nekog od paketa sankcija koje je uvela prema zvaničnicima Kosova i prema predstavnicima vlasti, govori da su oni vrlo podozrivi, rezervisani na način kako se ta vlast ponaša, kako se njeni predstavnici ponašaju i da očito nema dovoljnu dozu povjerenja da će oni to prevazići i da se neće ponoviti – navodi Latinović.

    “Zapad vaga između Kosova i njegove vizije o Kosovu”
    Nažalost, ovo nije prva jednostrana akcija Prištine, a iskustvo govori da je do sada Kurtijeva tvrdoglavost prolazila bez obzira na manje ili više stroge reakcije Zapada pa i prvi paket EU sankcija.

    Ipak, Milica Andrić Rakić iz “Društvene inicijative” veruje da u zapadnom svijetu ima mnogo aktera koji mogu da spriječe jednostrane akcije Prištine”.

    – Oni jasno prave razliku između Kosova i njihove vizije o Kosovu kao nezavisne države koja će ući u NATO prvenstveno da bi Kfor mogao da se povuče sa te teritorije, i Aljbina Kurtija koji trenutno mnogo čini na podizanju tenzija. Dok god je Kurti premijer neće biti ozbiljnijih akcija protiv njega jer ga ta titula štiti. Onog trenutka kada, i ako on ne bude mogao da formira vladu, njegova politička karijera će biti ozbiljno dovedena u pitanje bar kada su zapadni lideri u pitanju – analizira Andrić Rakić.

    Ne zna se šta su stvarne namjere Zapada
    Aleksandar Popov, direktor Centra za regionalizam, pak, smatra da je poslije svega teško razlučiti šta su stvarne namjere Zapada, a šta je “dio igrokaza”.

    – Ove reakcije američkih i evropskih zvaničnika možda su djelimično samo ograđivanje od poteza Prištine. Kurti je slične odluke sprovodio i ranije pa je nakon sličnih reakcija Zapada samo došlo do odlaganja, ali ne i povlačenja tih poteza – ocjenjuje Popov.

    Kako kaže, Zapad je više reagovao zbog toga što Priština nije napravila “međukorak kako Srbi ne bi bili oštećeni nakon ukidanja dinara”.

    – Mislim da će se u narednom periodu naći rješenje kako Srbi na KiM da primaju plate, penzije, socijalna davanja i dječije dodatke u dinarima koji će se odmah potom konvertovati u evre. To bi tehnički moglo da se sprovede preko akreditovanih banaka na KiM – zaključuje Popov.

  • Goganović: Ništa od uvođenja obaveznog vojnog roka u BiH

    Goganović: Ništa od uvođenja obaveznog vojnog roka u BiH

    O uvođenju obaveznog vojnog roka u BiH se i ne razmišlja, a istraživanja koja su navodno pokazala da je 90 odsto ispitanika za služenje vojske nisu relevantna.

    Ovo je za “Glas Srpske” rekao zamjenik ministra odbrane BiH Aleksandar Goganović.

    Iz Centra za sigurnosne studije saopšteno je da su od 31. januara do 8. februara posredstvom onlajn anketnog upitnika istraživali da li su građani u BiH za uvođenje obaveznog vojnog roka. Kako su naveli na njihovu anketu odgovorio je 361 ispitanik, a kao konačan rezultat ankete navode da je 90 odsto ispitanika za uvođenje obaveznog vojnog roka u BiH.

    – Ta istraživanja sprovedena su na malom broju uzoraka i nikako ne mogu biti relevantna da bi se moglo tvrditi da je 90 odsto ljudi u BiH za uvođenje vojnog roka – rekao je Goganović.

    Smatra da BiH ne treba uvođenje obaveznog vojnog roka te da bi nadležni trebalo da se posvete razvijanju profesionalnih vojnih snaga.

    Ovo je za “Glas Srpske” rekao zamjenik ministra odbrane BiH Aleksandar Goganović.

    Iz Centra za sigurnosne studije saopšteno je da su od 31. januara do 8. februara posredstvom onlajn anketnog upitnika istraživali da li su građani u BiH za uvođenje obaveznog vojnog roka. Kako su naveli na njihovu anketu odgovorio je 361 ispitanik, a kao konačan rezultat ankete navode da je 90 odsto ispitanika za uvođenje obaveznog vojnog roka u BiH.

    – Ta istraživanja sprovedena su na malom broju uzoraka i nikako ne mogu biti relevantna da bi se moglo tvrditi da je 90 odsto ljudi u BiH za uvođenje vojnog roka – rekao je Goganović.

    Smatra da BiH ne treba uvođenje obaveznog vojnog roka te da bi nadležni trebalo da se posvete razvijanju profesionalnih vojnih snaga.

    – Mi bi­ u budućnosti trebalo da smanjimo broj profesionalnih vojnih lica i na taj način rasteretiti budžet Ministarstva odbrane BiH. Dakle, trebalo bi stvoriti male, ali profesionalne vojne snage – poručio je Goganović.

    Naglašava i da u budućnosti treba Oružane snage BiH razvijati u segmentima u kojima imaju jako dobre ocjene, a to je pružanje pomoći stanovništvu na teritoriji BiH, ali i drugim zemljama kojima je to potrebno.

    – Dokazali smo da to možemo, jer smo već upućivali pripadnike Oružanih snaga u Tursku i u Sloveniju kada je bila potrebna pomoć tim zemljama nakon katastrofalnog zemljotresa, ali i poplava. Takođe, trebalo bi se posvetiti i deminiranju, jer i u tom segmentu Oružane snage ostvaruju dobre rezultate – poručio je Goganović i podsjetio da je oko dva odsto teritorije BiH još pod minama.

    Tema obaveznog vraćanja vojnog roka aktuelna je u zemljama regiona, odnosno u Srbiji i Hrvatskoj, a Goganović naglašava da su te zemlje daleko razvijenije od BiH.

    – Mi nemamo potrebe za uvođenjem obaveznog vojnog roka i ne treba ni na koji način raditi na obučavanju stanovništva za te namjene. Imamo dobre odnose sa Srbijom, Hrvatskom i Crnom Gorom. Niko nam ne prijeti i treba se i dalje posvetiti razvijanju dobrih odnosa sa susjednim zemljama. Dobri regionalni odnosi su garant mira i stabilnosti na Balkanu – zaključio je Goganović.

    Obavezno služenje vojske u BiH ukinuto je 2006. godine i to reformom odbrane. Ta reforma podrazumijevala je i formiranje rezervnog sastava Oružanih snaga, ali taj koncept nikada nije sproveden ponovo zbog nedostatka novca.

    S druge strane, u zemljama regiona, odnosno u Srbiji ali i u Hrvatskoj obavezno uvođenje vojnog roka je sve češće tema. Ministarstvo odbrane i Generalštab Vojske Srbije podnijeli su početkom ove godine čak i zvaničnu inicijativu o vraćanju vojnog roka koji je suspendovan 2011. godine. Obavezni vojni rok bi, prema prijedlogu, trajao četiri mjeseca. Takođe i u Hrvatskoj, ali i u pojedinim evropskim zemljama sve češće se govori o uvođenja obaveznog vojnog roka.

    Iz Centra za sigurnosne studije poručili su da je podatak kako je 90 odsto ispitanika za uvođenje obaveznog vojnog roka trebalo da podstakne ozbiljniju raspravu unutar profesionalne zajednice i nadležnih institucija o iskazanim stavovima javnog mnjenja.

  • Trivićeva oplela po Ministarstvu prosvjete i kulture Srpske zbog Bajinog koncerta

    Trivićeva oplela po Ministarstvu prosvjete i kulture Srpske zbog Bajinog koncerta

    SRAMOTA! Jedna riječ opisuje udruženi potez gradskog odbora SNSD-a, Ministarstva prosvjete i kulture Republike Srpske i rukovodstva OŠ „Branko Radičević“ iz Banjaluke, i zajedničko organizovanje koncerta, ni manje ni više nego Baje Malog Knindže, izjavila je Jelena Trivić, predsjednica Narodnog fronta.

    Dodaje, da je Vlado Đajić pokrovitelj i pita se da li je direktor Siniša Rendać dao dozvolu.

    – Da li su Ministarstvo i ministrica Željka Stojičić ovo odobrili ili se, kao po pravilu, prave nijemi oko stvari iz njihove nadležnosti – pita Trivićeva.

    Ona tvrdi da organizovanje koncerta u dvorani osnovne škole pokazuje koliko nisko je palo obrazovanje u Republici Srpskoj i koliko je svima navedenima stalo do naše djece.

    Trivićeva kaže da je sve podređeno popravljanju rejtinga režima, a da je školstvo posljednja rupa na svirali. Naglašava da je bolje da su umjesto koncerta izgradili ogradu oko škole, a ne da iskrivljene armaturne ploče glume istu.

    –Prvo su ukaljali ime velikog srpskog pjesnika Njegoša dajući orden sa njegovim imenom pjevaču upitnih umjetničkih vrijednosti, a sada kaljaju ime velikog Branka Radičevića organizovanjem ovakvog koncerta u školi koja nosi njegovo ime. Ujedno zloupotrebljavaju i Dan državnosti Srbije kao navodni povod za održavanje koncerta – ističe Trivićeva.

    Trivićeva ne spori činjenicu da svako ima pravo da održi koncert, ali da niko nema pravo da koncerte održava u školskim salama koje koriste djeca.

    -Krajnje je vrijeme da se uvede minimum dostojanstva u sve odluke vlastodržaca i živote svih nas – zaključuje Trivićeva.

  • “UKR u najtežoj vojnoj krizi od početka rata”

    “UKR u najtežoj vojnoj krizi od početka rata”

    Ukrajina se nalazi u najtežoj vojnoj krizi od početka rata u februaru 2022. godine.

    Ovo je izjavio zamenik glavnog urednika nemačkog lista “Bild” Pol Roncajmer nakon posete liniji fronta u blizini Artjomovska, poznatog I kao Bahmut u Ukrajini.

    “Neizvesnost i razočaranje u ovim hladnim zimskim danima su veliki”, rekao je on i dodao da, kao izveštač u Ukrajini, nije video takvo raspoloženje od početka 2022. godine, preneo je TASS.

    Roncajmer je istakao da se postavlja pitanje da li Vašington, Berlin i Pariz razumeju ovu dramu.

    Prema njegovim rečima, bivši vrhovni komandant ukrajinske vojske Valerij Zalužni odavno je shvatio da se u sadašnjim uslovima ne može postići cilj koji je postavio ukrajinski predsednik Volodimir Zelenski da se “povrate svi regioni i to se mora javno reći”.

    Ukrajini nedostaje “oružje, vojnici, tehnologija i što je najvažnije, pouzdana podrška SAD”, naglasio je on.

    “Putovanje od Kijeva do Slavjanska u istočnoj Ukrajini je kao putovanje u drugu zemlju”, podsetio je Roncajmer.

    Prema njegovim rečima, situacija ide na ruku Rusiji. On je citirao jednog ukrajinskog vojnika koji je rekao da ukrajinske snage nemaju dovoljno oružja i ljudstva.

  • Dodik o Dejtonskom sporazumu i rezoluciji 2625

    Dodik o Dejtonskom sporazumu i rezoluciji 2625

    Svi narodi imaju pravo da odrede svoj politički status, potpuno slobodni i bez stranog miješanja, i da nastave svoj privredni, društveni i kulturni razvoj, a svaka je država dužna da poštuje ovo pravo saglasno odredbama Povelje UN, istakao je predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik.

    Kolumnu predsjednika Republike Milorada Dodika prenosimo u cijelosti:

    Dejtonski sporazum ili Opšti okvirni sporazum za mir u BiH, kako je njegov zvanični naziv, jedan je od najvažnijih dokumenata međunarodnog prava nastalih nakon Drugog svjetskog rata.

    Pored tog opšteg i okvirnog sporazuma, on sadrži i 11 aneksa kojima su potpisnici – Republika Srpska i Federacija BiH, sporazumno i detaljno razradili uslove za ostvarivanje mirnog rješenja nakon građanskog rata u BiH.

    Kao takav, Dejtonski sporazum je međunarodni ugovor na koga se odnosi Bečka konvencija o pravu međunarodnih ugovora, kako su to u utvrdili Venecijanska komisija Savjeta Evrope i Ustavni sud BiH.

    Svakako je najvažniji Aneks 4 pod nazivom “Ustav BiH” koji je ustanovio ustavnopravnu strukturu državne zajednice kojom su Republika Srpska i Federacija BiH (s)tvorili poslijeratnu “Bosnu i Hercegovinu”, bez bilo kakvih odrednica njenog državnog određenja i uređenja.

    Dakle, dejtonska BiH nije ni republika, ni federacija (što ne može ni biti, jer u svom sastavu već ima federaciju), ni savezna država, ni bilo šta drugo što postoji u ustavnopravnoj praksi. Najbliža je konfederaciji, s obzirom na vrlo mali broj tačno nabrojanih državnih nadležnosti koje su dva entiteta prenijeli na nivo “Bosne i Hercegovine”.

    Oni time imaju status državotvornih entiteta ali su zadržali ogromnu većinu državnih nadležnosti, sve one koji Ustavom BiH nisu izričito određeni kao nadležnosti “Bosne i Hercegovine”.

    Ovakva ustavna konstrukcija po članu 3.3.a) Ustava BiH vrlo je slična konstrukciji saveza država-članica Sjedinjenih Američkih Država, kako to piše u amandmanu 10. Ustava SAD:

    “Prava koja nisu ovim ustavom data Sjedinjenim Državama, niti su uskraćena državama, ostavljena su svakoj pojedinoj državi ili narodu”.

    MEĐUNARODNO PRAVO TEMELj BiH

    Nastanak i konstrukcija poslijeratne “Bosne i Hercegovine” se temelji na međunarodnom pravu. Nastala je na međunarodnoj mirovnoj konferenciji u Dejtonu 1995. godine, 21. novembra, kada je parafiran mirovni sporazum, da bi 14. decembra iste godine bio zvanično potpisan u Parizu.

    Osnov je bio, kako to piše i u Aneksu 4 – Ustavu BiH: “Vođeni ciljevima i načelima Povelje Ujedinjenih nacija, Opredijeljeni za suverenitet, teritorijalni integritet i političku nezavisnost Bosne i Hercegovine u skladu sa međunarodnim pravom, Odlučni osigurati puno poštivanje međunarodnog humanitarnog prava, Nadahnuti Univerzalnom deklaracijom o ljudskim pravima, Međunarodnim sporazumima o građanskim i političkim pravima, te o privrednim, socijalnim i kulturnim pravima, kao i Deklaracijom o pravima osoba koje pripadaju nacionalnim ili etničkim, vjerskim i jezičkim manjinama, te drugim instrumentima za zaštitu ljudskih prava”.

    S obzirom da je Povelja Ujedinjenih nacija najvažniji akt međunarodnog prava, treba poći od njenog zvaničnog, autentičnog tumačenja koje je utvrdila Generalna skupština Ujedinjenih nacija na svom 25. zasjedanju održanom 24. oktobra 1970. usvojila Rezoluciju broj 2625 kojom donosi “Deklaraciju o načelima međunarodnog prava o prijateljskim odnosima i saradnji država u skladu s Poveljom Ujedinjenih nacija”.

    Ovu deklaraciju međunarodna sudska tijela prihvataju kao autentično tumačenje Povelje UN. Povelja UN normira načela međunarodnog prava koja na ugovornoj osnovi obavezuju sve članice UN-a i smatraju se pravilima međunarodnog prava opšte prirode. S obzirom da su Povelja UN i dva međunarodna pakta o građanskim i političkim Privrednim, socijalnim i kulturnim pravima, sastavni dio Dejtonskog sporazuma i njegovog Ustava BiH, Deklaracija je i njihovo vjerodostojno tumačenje.

    Dakle, prema Deklaraciji, pod načelima međunarodnog prava opšte prirode nesumnjivo se podrazumijevaju: načelo zabrane sile; načelo mirnog rješavanja međunarodnih sporova; načelo neintervencije; dužnost država da međusobno sarađuju u skladu sa Poveljom UN-a; načelo ravnopravnosti i samoopredjeljenja naroda; načelo suverene jednakosti država i načelo ispunjavanja prihvaćenih međunarodnih obaveza u dobroj vjeri.

    Navešćemo najvažnije dijelove te Deklaracije:

    Uvod Deklaracije iz 1970. između ostalog navodi: “ubijeđeni da potčinjenost naroda stranoj vlasti i dominaciji i eksploataciji predstavlja osnovnu prepreku ostvarivanju međunarodnog mira i bezbjednosti, ubijeđeni da princip ravnopravnosti i samoopredjeljenja naroda predstavlja značajan doprinos savremenom međunarodnom pravu i da je njegova stvarna primjena od najvećeg značaja za unapređivanje prijateljskih odnosa među državama zasnovanim na poštovanju principa suverene jednakosti”, razrađuje kroz sedam principa odnose među državama i narodima.

    Princip broj 1. Deklaracije obavezuje “da se država uzdržava u svim međunarodnim odnosima od pribjegavanja prijetnji ili upotrebe sile, bilo protiv teritorijalnog integriteta ili političke nezavisnosti svake države, bilo na svaki drugi način nesaglasan sa ciljevima Ujedinjenih nacija”. Princip broj 3. potvrđuje “dužnost u skladu sa Poveljom UN da se ne interveniše u poslove koji spadaju u unutrašnju nadležnost svake države”. Princip broj 5. – ravnopravnost i samoopredjeljenje naroda; Princip broj 6. – suverena jednakost država.

    Povelja Ujedinjenih nacija ne dijeli narode na male i velike, niti države na male i velike. Јednakost i ravnopravnost i poštovanje suverenosti svake države, opšta su načela međunarodnog prava.

    Kada je u pitanju princip neintervenisanja u poslove koji spadaju u unutrašnju nadležnost države, Deklaracija obavezuje: “Nijedna država (SAD, Velika Britanija, Njemačka…) ili grupa država (PIK i njegov upravni odbor kao samozvano i samoizabrano tijelo samoizabranih zemalja bez osnova u Dejtonskom sporazumu) nema pravo da interveniše, neposredno ili posredno (pojedini zapadni ambasadori u Sarajevu, visoki predstavnik i OHR, strane sudije u Ustavnom sudu BiH, Tužilaštvo i Sud BiH kao vanustavno pravosuđe, po muslimanskom okupatorskom pravilu – kadija te tuži, kadija ti sudi), iz bilo kog razloga (zbog legitimnih zahtjeva Republike Srpske za dosljedno poštovanje Dejtonskog sporazuma onako kako je potpisan; zbog nepoštovanje nelegalnog i nelegitimnog Kristijana Šmita i njegovih terorističkih odluka; zbog pozivanja na samostalnost Republike Srpske zbog kršenja Dejtonskog sporazuma od strane stranih država i njihovih predstavnika, što običnih – Marfija, što specijalnih – Eskobara, O'Brajena, Piča, Sarazina; zbog stalnog preglasavanja srpskih sudija u Ustavnom sudu BiH; zbog selektivne pravde u suđenjima za ratne zločine i oslobađanje muslimanskih komandanata – Nasera Orića i drugih; zbog progona maltene svih pripadnika Vojske Republike Srpske, optuživanja za “genocid” itd, itd.) u unutrašnje ili spoljne poslove neke druge države (odnos Republike Srpske kao međunarodno priznatog entiteta prema drugim državama – Srbiji, Rusiji, Mađarskoj, Kini i drugima).

    Prema tome, ne samo oružana intervencija, već i svaki drugi oblik miješanja ili svaka druga prijetnja, upereni protiv ličnosti (sankcije Dodiku, Cvijanović, Stevandiću, Viškoviću i drugima; montirani sudski procesi na osnovu nametnutih zakona Petriča, Ešdauna, Incka, a pogotovo Kristijana Šmita) države ili protiv njenih političkih, ekonomskih i kulturnih elemenata (rušenje sajtova organa Republike Srpske, zaustavljanje projekata i sredstava po osnovu već ispunjenih reformi i ciljeva Evropske unije), suprotni su međunarodnom pravu.

    Nijedna država ne može da primijeni niti da podrži upotrebu mjera ekonomske, političke ili svake druge prirode kako bi prisilila neku drugu državu (Republiku Srpsku i njene demokratski izabrane organe vlasti) da joj se potčini u vršenju njenih suverenih prava (nadležnosti koje Srpskoj pripadaju po Ustavu BiH i Ustavu Republike Srpske koji je usaglašen sa Ustavom BiH) ili da dobije od nje koristi bilo koje vrste (eksploatacije poljoprivrednih, šumskih, vodnih, rudnih i drugih bogatstava što bi uslijedilo nakon otimanja imovine Šmitovim “zakonom” i odlukama neustavnih institucija na nivou BiH – komisije za koncesije BiH).

    Upotreba sile (prijetnja progonom – tužbama i zatvorom) u cilju lišavanja naroda njihovog nacionalnog identiteta (zabrana 9. januara kao Dana Republike, himne “Bože pravde” i grba Republike Srpske), predstavlja kršenje njihovih neotuđivih prava i principa neintervencije.

    Dakle, da ponovimo, bez umetaka: “Nijedna država nema pravo da interveniše, neposredno ili posredno iz bilo kog razloga u unutrašnje ili spoljne poslove neke druge države. Prema tome, ne samo oružana intervencija, već i svaki drugi oblik miješanja ili svaka druga prijetnja upereni protiv ličnosti, države ili protiv njenih političkih, ekonomskih i kulturnih elemenata, suprotni su međunarodnom pravu.

    Nijedna država ne može da primijeni niti da podrži upotrebu mjera ekonomske, političke ili svake druge prirode kako bi prisilila neku drugu državu da joj se potčini u vršenju njenih suverenih prava ili da dobije od nje koristi bilo koje vrste. Upotreba sile u cilju lišavanja naroda njihovog nacionalnog identiteta predstavlja kršenje njihovih neotuđivih prava i principa neintervencije”.

    Princip broj 5. iz Deklaracije od 24. oktobra 1970. godine – o ravnopravnosti i samopredjeljenju naroda, razrada je onoga što piše u Povelji UN i međunarodnim paktovima koji su sastavni dio Ustava BiH. U Deklaraciji piše: “Svi NARODI imaju pravo da odrede svoj politički status, potpuno slobodni i bez stranog miješanja, i da nastave svoj privredni, društveni i kulturni razvoj, a svaka je država (“Bosna i Hercegovina”, Srbija, Hrvatska, SAD, Rusija, Njemačka, Britanija itd.) dužna da poštuje ovo pravo saglasno odredbama Povelje.

    Imajući u vidu da podvrgavanje NARODA stranom potčinjavanju (O'Brajenu, Kristijanu Šmitu, Majklu Marfiju, Јohanu Satleru i drugim sarajevskim ambasadama) dominaciji ili eksploataciji, predstavlja kršenje ovog načela, kao i odricanje osnovnih ljudskih prava (suđenje po nametnutim odlukama stranaca, a ne po zakonima BiH) i da je u suprotnosti sa Poveljom UN.

    I opet da ponovimo: “Svi NARODI imaju pravo da odrede svoj politički status, potpuno slobodni i bez stranog miješanja, i da nastave svoj privredni, društveni i kulturni razvoj, a svaka je država dužna da poštuje ovo pravo saglasno odredbama Povelje. Imajući u vidu da podvrgavanje NARODA stranom potčinjavanju, dominaciji ili eksploataciji, predstavlja kršenje ovog načela, kao i odricanje osnovnih ljudskih prava i da je u suprotnosti sa Poveljom UN”.

    Kada je u pitanju samopredjeljenje naroda, u principu broj 5. piše: “Stvaranje suverene i nezavisne države, slobodno udruživanje ili integracija sa nekim nezavisnim državama ili uspostavljanje bilo kog drugog političkog poretka koji jedan narod slobodno odabrao, predstavlja za taj narod način njegovog prava na samoopredjeljenje.

    Svaka je država dužna da se uzdrži od pribjegavanja svim prinudnim mjerama kojima bi se narodi, pomenuti u formulaciji ovog načela, lišavali svog prava na samoopredjeljenje, slobode i nezavisnosti. Kada djeluju protiv i suprostavljaju se takvim prinudnim mjerama u vršenju svog prava na samoopredjeljenje, ovi su narodi ovlašćeni da traže i primaju pomoć, saglasno sa ciljevima i principima Povelje Ujedinjenih nacija”.

    RASPAD BiH PO MILANU KUČANU

    Pošto nije bilo dovoljno spremnosti, odlučnosti da se primjenjuje ustavni sistem Јugoslavije (Bosne i Hercegoine), onda je to, naravno, samo po sebi dovelo do tog logičnog raspada koji je po meni bio neminovan. Opet se vraćam tome – državne zajednice stvorene u nekim posebnim istorijskim uslovima moraju biti spremne da u trenutku kada se ti istorijski uslovi mijenjaju ponovo potvrde razlog svog zajedničkog življenja. Procesi su otišli predaleko i bile su neophodne alternative. Bilo je potrebno razmišljati šta ako tu zemlju (Bosnu i Hercegovinu) više ne prepoznajemo kao našu, šta je onda? Mislim da je bilo logično da je onda alternativa samostalna država.

  • Željeznice Srpske demantovale navode gradonačelnika Banjaluke

    Željeznice Srpske demantovale navode gradonačelnika Banjaluke

    Željeznice Republike Srpske su demantovale navode Draška Stanivukovića, gradonačelnika Banjaluke, koji je rekao da je najveći grad u Srpskoj finansijski učestvovao u modernizaciji pružnih prelaza u Prištinskoj i u Podgoričkoj ulici.
    “Osiguranje putnog prelaza ‘Zalužani’ je samostalni projekat Željeznica Republike Srpske, koji je završen 2023. godine, a čija ukupna vrednost iznosi pola miliona konvertibilnih maraka, finansiran je isključivo iz vlastitih sredstava Željeznica Republike Srpske. Grad Banjaluka nije finansijski učestvovao u ovom projektu. Željeznice Republike Srpske su tokom 2022. godine potpisale sporazum sa gradom Banjaluka o osiguranju putnog prelaza ‘Podgorička’, kao i ukidanju dva neuslovna putna prelaza na području Banjaluke za šta je Grad Banjaluka planirao finansijska sredstva”, naveli su iz javnog preduzeća.

    Dodali su da su sve svoje obaveze iz ovog sporazuma ispunile.

    “Čeka se da svoje obaveze ispuni i Grad Banjaluka, kako bi se krenulo u realizaciju planiranih aktivnosti. Iskreno nam je žao ako gradonačelnik Banjaluke prevashodno od strane svojih službi, nije adekvatno informisan o svim akivnostima, te je brzopleto izašao sa ovom zaista neistinitom informacijom, koja nažalost unižava zalaganje i nastojanje Željeznica Republike Srpske koje unapređenje, modernizaciju i podizanje višeg nivoa bezbednosti na putnim prelazima, realizuju u skladu sa finansijskim mogućnostima i planom aktivnosti na povećanju bezbednosti odvijanja drumskog i željezničkog saobraćaja preko putnih prelaza. Takođe, kvar na elektronskom uređaju osiguranja putnog prelaza ‘Zalužani’ koji je uzrokovan vanrednim događajem i bahatim ponašanjem vozača drumskog vozila, otklonjen je brzom reakcijom nadležnih službi Željeznica Republike Srpske i pušten u redovan rad u ponedeljak, 5. februara”, istakli su iz Željeznica Republike Srpske, pišu Nezavisne.

  • Tragedija u porodici bivšeg predsjednika SDS-a: Ubila se supruga Mirka Šarovića

    Tragedija u porodici bivšeg predsjednika SDS-a: Ubila se supruga Mirka Šarovića

    Supruga bivšeg predsjednika SDS, Mirka Šarovića, izvršila je danas samoubistvo.
    Kako su rekli prijatelji i poznanici, Stojanka Šarović se ubila u porodičnoj kući u Istočnom Sarajevu, piše Srpskainfo.
    Kako navodi ATV, njeno tijelo je pronađeno danas oko 12 časova.
    Stojanka Šarović svojevremeno je radila u Skupštini grada Istočno Sarajevo, Centralnoj banci, a trenutno je radila kao rukovodilac Sektora za finansije u Zajedničkoj službi Sektretarijata Parlamentarne skupštine BiH.

  • NATO se preispituje: Rusija neuništiva?

    NATO se preispituje: Rusija neuništiva?

    Uspješna odbrana ruske vojske u Ukrajini navela je NATO da preispita svoju odbrambenu strategiju, piše časopis “Ekonomist“.

    “Ruske odbrambene konstrukcije na jugu i istoku Ukrajine postale su najduže odbrambene strukture u Evropi od Drugog svetskog rata”, navodi se u članku, pozivajući se na američki Centar za strateške i međunarodne studije (CSIS).

    Časopis skreće pažnju na činjenicu da je ukrajinski predsednik Volodimir Zelenski naredio da se ubrza izgradnja odbrambenih struktura na istoku zemlje. Poljska je takođe ubrzala izgradnju utvrđenja i skloništa na granici sa Rusijom i Belorusijom, dok su se Letonija, Litvanija i Estonija dogovorile da naprave “odbrambenu liniju” na istočnim granicama, navodi se u članku.

    Estonske vlasti ranije su saopštile da će morati da naprave oko 600 utvrđenih bunkera duž granice sa Rusijom. Pozivajući se na eksperta sa Univerziteta u Lajdenu u Holandiji Lukasa Milevskog, časopis piše da bi vlasti Letonije i Litvanije uz sličan pristup morale da izgrade 1.116, odnosno 2.758 bunkera.

    U članku se ocenjuje da ovo predstavlja dilemu za zemlje NATO-a, koje su preferirale drugačiju strategiju – takozvanu elastičnu odbranu, koja nije usmerena na zaustavljanje napadačkih snaga, već na njihovo zadržavanje, upuštanjem u okršaj na za sebe povoljnijim pozicijama. Kako primećuje “Ekonomist”, takva strategija je “nespojiva sa zaštitom svakog pedlja teritorije NATO-a”.