Iza “multikulturalnosti” presuda iz Strazbura kriju se prikrivene namjere stvaranja “građanske” BiH kroz oduzimanje prava konsitutivnim i državotvornim narodima da učestvuju u stvaranju institucija po pricipu pariteta i donošenju odluka po principu konsenzusa, te kroz oduzimanje etničke i rodne vrijednosti konstitutivnih naroda, kao i teritorijalnih odrednica – pojasnio je Karan za Srnu.
Prema njegovim riječima, primjena presude u predmetu “Kovačević” bila bi najveći, direktni i finalni udar na dejtonsku BiH jer njen sadržaj ruši ustavnu strukturu jasno utvrđenu i potpisanu, a koja je postala i dio međunarodnog ugovora.
Karan je rekao da je važno naglasiti da u postupku po predstavci Slavena Kovačevića nije dokazana “uloga žrtve” i nisu iscrpljeni svi unutrašnji pravni lijekovi, te prilikom ocjene diskriminacije nije vršen test proporcionalnosti, odnosno Sud nije dao odgovor na pitanje da li eventualna povreda prava pojedinca postoji i da li je u svjetlu društveno političkih okolnosti u BiH opravdana.
– Podsjetiću na izdvojeno mišljenje u jednom od predmeta pred Sudom u Strazburu u kojem se navodi da se: “Presudama tog suda raspakuje jedan međunarodni sporazum. Da li Sud ima pravo da, pružajući pomoć jednom građaninu u ostvarenju ljudskih prava, može biti uzrok rata prije nego prenosilac mira? Јesu li prava aplikanata da se kandiduju na izborima tako neograničena i primoravajuća da ponište mir, sigurnost i javni red uveden za cijelu naciju – uključujući i njih same?” – naveo je Karan.
Da zlo bude veće, istakao je on, ukazuje se i onaj nesrećni “radnik na crno” Kristijan Šmit, niko i ništa u BiH, da kaže kako će ići u Strazbur da “pruži nezavisne i objektivne informacije” povodom slučaja “Kovačević”.
– Iako već pune tri godine nepotvrđen od Savjeta bezbjednosti, lažno se predstavljajući, zamajava javnost svojim izjavama, potpuna je misterija sa kojim autoritetom, te u čije ime /će da/ govori i čije interese uopšte zastupa – rekao je Karan.
On je poručio da se unitarističkim idejama treba suprotstavljati federalizmom, kao izrazom jedinstva raznolikosti, i jedinoj realnoj društvenoj podlozi opredmećenoj u dejtonskom Ustavu koja omogućava da nijedan konstitutivni narod ne živi potlačeno, denacionalizovano, pri tom štiteći ljudska prava svakog pojedinca.
Komentariši