Kategorija: Vijesti

​Vlada Republike Srpske je uz 31. izvještaj Savjetu bezbjednosti Ujedinjenih nacija dostavila i priloge među kojima su zaključci Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godina u kojoj je, nakon temeljne istrage, utvrđeno da su ubistva u Srebrenici 1995. godine bila ratni zločin, ali da se nije dogodio, niti pojedinačni zločin genocida, niti genocid uopšte.

Riječ je o poglavlju 11 Izvještaja Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godina.

– Izvještaj je sastavljen na osnovu naučne metodologije od strane eminentnih stručnjaka svjetskog ranga iz svojih oblasti sa prestižnih univerziteta i instituta, na čelu sa izraelskim istoričarem Gideonom Grajfom, koji je profesor na Univerzitetu u Teksasu i jedan od vodećih istraživača Holokausta u svijetu, dok su ostali članovi Komisije bili su istaknuti akademici iz SAD, Јapana, Australije, Nigerije, Italije, Srbije i Njemačke – ističe se u saopštenju Vlade Srpske.

U izvještaju je navedeno da je zločin u Srebrenici 1995. godine uslijedio nakon etničkog čišćenja te regije od strane muslimanske-bošnjačke vojske, u kojem su na stotine srpske djece, žena i staraca namjerno mučene i ubijene.

– Srpski narod dožio je strašne zločine na ovom podrčju, što je potpuno zanemareno, već postoje namjere da se prikaže da su bošnjačke žrtve u Srebrenici jedine žrtve – navodi se.

Takođe, rečeno je da srebreničku regiju, odnosno Srednje Podrinje, sa istorijskog aspekta nije moguće posmatrati u svjetlu događaja iz jula 1995. godine, jer kako se može vidjeti iz izvještaja, sukobi između Srba i muslimana u Srednjem Podrinju započeli su aprila 1992. godine, a početkom maja izntenzivirale su se napadačke aktivnosti muslimanskih oružanih snaga na području opštine Srebrenica, koje su započele sistematičnu kampanju etničkog čišćenja srpskih sela u okolini Srebrenice, sa ciljem zauzimanja Bratunca i presijecanja Republike Srpske na dva dijela.

Kako je opisano u izvještaju, jedno od većih srpskih sela u Srebrenici, Podravanje, napadnuto je 24. septembra. Tada je ubijen 31 civil i pripadnik seoskih straža, nekoliko ih je zarobljeno, a selo je spaljeno. Srpsko selo Fakovići u opštini Bratunac, spaljeno je 5. oktobra, a ubijeno je 28 civila i pripadnika seoskih straža, od čega 12 žena.

– Svega nekoliko dana kasnije (8. oktobra) u opštini Zvornik, u selima Šetići i Malešići, ubijeno je 14 civila i pripadnika seoskih straža srpske nacionalnosti. Veliki napad muslimanskih snaga iz Srebrenice na srpska sela Bjelovac, Sikirići i Loznica u opštini Bratunac odigrao se 14. decembra 1992. godine – podsjećaju u izvještaju.

U ovom napadu ubijena su 62 lica srpske nacionalnosti, dok su mnogi Srbi, uglavnom žena i djeca odvedena u zarobljeništvo. Јedna grupa žena i djece, njih 17, razmijenjena je 6. februara 1993. godine.

– Na veliki hrišćanski praznik Božić 7. januara 1993. godine muslimanske jedinice iz Srebrenice započele su opsežan napad na srpska sela u opštini Bratunac, posebno ciljajući selo Kravicu – ističe se u saopštenju.

Tom prilikom prognan je sav srpski živalj, dok su sela bila razrušena, popaljena i opljačkana. U napadu je ubijen 51 civil i pripadnik seoskih straža. Јedan dio Srba je zarobljen i odveden u Srebrenicu. U istom naletu i u sklopu velike ofanzive koja se izvodila prema opštini Bratunac, muslimanske snage su 16. januara 1993. godine izvršile napad na Skelane. Srpsko civilno stanovništvo na ovom području bilo je u okruženju sa tri strane, te je pod pritiskom protjerano u Srbiju.

U napadu je ubijeno 57 civila i pripadnika seoskih straža. Napadom na Skelane 16. januara 1993. godine od strane muslimanskih snaga sa sjedištem u Srebrenici čije su akcije bile koordinisane od strane vojnog i političkog vrha iz Sarajeva, zaokružena je teritorija muslimanske enklave Srebrenica, u tom trenutku etnički najčistijeg područja u ratnoj Bosni i Hercegovini.

Muslimanske oružane snage, takozvane ARBiH, su na ovom području očigledno počinile brutalne i sistematske zločine za koje je njihova komanda u Sarajevu znala. Sa druge strane, do ovog perioda bilo je i napada Vojske Republike srpske na oružane snage tzv. ARBiH u muslimanskim naseljima, u kojima je stradao određen broj vojnih obaveznika i civila.

U izvještaju podsjećaju da je sredinom aprila 1993. godine postignut je Sporazum o demilitarizaciji Srebrenice i Žepe, koji su potpisali predstavnici VRS, tzv. ARBiH i UN-a koji su bili garant provođenja ovog sporazuma odnosno i demilitarizacije enklava Srebrenica i Žepa, ali ističu da muslimanske snage u Srebrenici na čelu sa svojim rukovodstvom u Sarajevu ni u jednom trenutku nisu dozvolile da budu razoružane, nego su na demilitarizovanu zonu gledali kao na utočište za reorganizaciju svojih vojnih potencijala iz kojeg bi u buduće mogli da vrše dejstva po dubini Vojske Republike Srpske.

Od kada je stupio na snagu ovaj Sporazum pod pokroviteljstvom UN-a od sredine marta 1993. pa do sredine ljeta 1995. godine pripadnici 8. OG, osnosno 28. divizije ubili su oko 450 srpskih civila i vojnika na području oko Srebrenice. Sa druge strane, u periodu od 1992. godine pa do početka 1995. godine, prema muslimasnkim i drugim izvorima muslimanska strana je u ovoj regiji imala oko 2.100 poginulih, od kojih je, kako je navedeno u zvaničnoj monografiji 28. divizije tzv. ARBiH, 1.800 bilo vojnika, od kojih je određen broj danas sahranjen u Memorijalnom centru Srebrenica – Potočari.

U izvještaju se može vidjeti da su, zbog sve agresivnijeg djelovanja pripadnika 28. divizije i realne opasnosti da se ostvare njihovi vojno-politički planovi o presijecanju Republike Srpske u Srednjem Podrinju, snage VRS krenule sa izvođenjem akcije kodnog naziva „Krivaja 95“. Prvobitna akcija nije predviđala zauzimanje samog grada Srebrenica, ali kako je 28. divizija odlučila da napustiti odbranu grada i svoje porodice i krene u proboj iz okruženja, VRS je odlučila da uđe u sam grad.

– Posmatrajući novonastalu situaciju iz vojno-taktičkog aspekta, pri tome imajući u vidu nizak broj žrtava i dovoljno materijalno tehničkih sredstava, kao i podršku holandskog bataljona UNPROFOR-a, da je 28. divizija odlučila da brani grad do samog pada Srebrenice ne bi došlo tako lako – naglašava se.

Ipak, komanda 28. divizije naredila je da se u Šušnjarima okupi svo aktivno i rezervno vojno osoblje, srebrenička policija, i svi borbeno sposobni muškarci iz Civilne zaštite i radne obaveze. Svi stacionirani vojni obveznici u Šušnjarima primili su naređenje da izvrše borbenu operaciju proboja prema Tuzli i formirali su borbeni poredak koji se zaputio prema Tuzli kroz teritoriju pod kontrolom VRS-a. U koloni se nalazilo oko 12.500 ljudi.

Relevantni izvori, prvenstveno dokumenti vojne i civilne bezbjednosti tzv. Republike BiH, zatim dokumenti MKSЈ, potvrđuju vojni status kolone. Izjave učesnika u proboju koje su date organima civilne i vojne bezbjednosti BiH, a koje su citirane u ovom izvještaju, detaljno opisuju vojnu prirodu kolone, vojni statusu česnika, lanac komandovanja, borbeni raspored, naoružanje itd. Takođe, kolona je trebala proći put, izvršiti proboj, pod borbom dug preko 80 kilometara i sukobila se sa oko ukupno 4.000 pripadnika VRS.

Rekonstrukcija događaja vezana za kretanje pomenute kolone, odnosno proboj iz okruženja, predstavlja jedan od značajnih dijelova Izvještaja Komisije. Na osnovu postulata krivične istrage put i dešavanja za kolonu praćena su od mjesta iz sata u sat, i iz dana u dan. Na osnovu procjene gubitaka bazirane na izjavama preživjelih svjedoka u proboju i izvještajima tzv. Armije BiH, sa velikom vjerovatnoćom možemo reći da je tokom cijele rute kretanja kolone stradalo u borbama, međusobnimo bračunima i samoubistvima između 4.000 – 5.000 ljudi.

– Upravo na osnovu tog broja, kao i analizirajući ukupan broj stradalih, bili smo u mogućnosti da vršimo procjenu broja zarobljenih učesnika u proboju. Na osnovu analiziranih podataka, komisija je procijenila da je minimalan broj zarobljenih pripadnika muslimanske vojske, redovnog i rezervnog sastava, između 1.500 – 2.000 a maksimalan između 2.500 – 3.000 ljudi – ističe se.

Kako bi se utvrdio broj osoba koje su ubijene u masovnim strijeljanjima, polazilo se od pretpostavke da je ukupan broj zarobljenih učesnika u proboju maksimalan broj strijeljanih lica. Pored toga, mora se uzeti u obzir činjenica da određeni broj zarobljenika nije strijeljan, već da je kasnije razmijenjen. Dakle, ovaj pomenuti broj od maksimum 2.500-3.000 zarobljenih, odnosno strijeljanih lica u periodu od 14. do 16. jula 1995. godine, do koga je došla kriminalistička istraga je u potpunosti u skladu sa rezultatima forenzičko-antopološke analize vršene od strane Komisije.

Budući da su svi masovno pogubljeni pojedinci u početku bili ukopani u primarne grobnice, iz ugla forenzičke arheologije urađena je analiza tih grobnica. Forenzička analiza pokazala je da, teoretski uzevši, najveći broj individua koje su mogle da se nalaze u primarnim grobnicama ne prelazi 3.715 individua, i to samo u slučaju da su grobne jame iskorištene u potpunosti – bez praznog prostora između tijela.

Takođe u izvještaju se navode manipulacije sa imenima žrtava, o čemu je detaljno u Izvještaju navedeno na stranama 367-385, 400-401.

U izjvješatju kada se govori o pojmu genocida u kontekstu dešavanja u srebreničkoj regiji i presudama Međunaronog krivičnog suda za bivšu Јugoslaviju ( MKSЈ-a), neosporno treba kritički posmatrati činjenicu da je Tribunal imao suviše ograničen pogled na događaje iz jula 1995. godine. MKSЈ nije raspravljao o raznim motivima poput onog da je i srpska strana ponudila razmjenu Srebrenice i Žepe za teritoriju pod kontrolom Srba u i oko Sarajeva, nije se osvrnuo ni na konstantnu vojnu prijetnju koju je predstavljala 28. divizija tzv. ARBiH koja je bila stacionirana u Srebrenici u trenutku demilitarizacije od 1993. godine.

Nakon temeljne istrage Nezavisne međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godine, zaključuje se da se u Srebrenici nije dogodio, niti pojedinačni zločin genocida, niti genocid uopšte. Iako Komisija ne smatra ubistva koja su se dogodila oko Srebrenice genocidom, ona u uvažava činjenicu da su hiljade ljudi (uglavnom ratnih zarobljenika) ubijene i da odgovorne za ove zločine treba kazniti.

Svako licitiranje brojkama veoma dehumanizujuće za sve žrtve svih naroda, jer su tu radi o ljudskim životima i sudbinama u ratu i da su brojke u ovom slučaju navedene isključivo za potrebe naučnog istraživanja bez želje da se bilo koja žrtva negira ili ponizi, zaključeno je u izvještaju.

Visoki predstavnik UN za vrijeme rata u BiH Karlo Bozola rekao je da je predložena rezolucija o Srebrenici ludost, navodeći da je veliki broj sahranjenih u Potočarima donesen iz drugih mjesta u periodu od 1995. do 2010. godine.

– Ne može biti genocid 3.000 mrtvih, od kojih je 2.000 vojnika, a i pola tih civila je bilo naoružano – rekao je Bozola za Televiziju M.

On je naveo da je u srebreničkoj regiji stradalo oko 3.000 Srba, uključujući vojnike, a od 2.400 do 2.8000 muslimana, od kojih je civila bilo oko 1.100. koji su, kaže, su bili naoružani i odgovarali su na napade.

Bozola je rekao da će rezolucija u Srebrenici pogoršati odnose u BiH i stvoriti veliki problem Bošnjacima kojima će, kako kaže, i međunarodna zajednica na kraju okrenuti leđa.

Rezolucija o Srebrenici mogla bi tokom ove nedjelje da se nađe na dnevnom redu GS UN. Dvadesetičetiri sata dnevno radimo na tome da što veći broj država bude odsutan iz sale, suzdržan, odnosno da glasa protiv, kaže istoričar Dejan Ristić, ministar informisanja u novoj Vladi Srbije. Ističe da se Srbija protivi selektivnoj kulturi sjećanja, te da u Srebrenici nije bilo ni genocidne namjere, ni genocidne radnje.

Ministar informisanja i telekomunikacija Dejan Ristić bio je u jučerašnjoj delegaciji Srbije u Donjoj Gradini, na obilježavanju Dana sjećanja žrtava ustaških zločina, što je na njega, kaže, ostavilo veliki utisak.

– Svaki put kada odete u Јasenovac, kada odete u Donju Gradinu, ali i na brojna druga stratišta pripadnika našeg i drugih tada jugoslovenskih naroda u Drugom svjetskom ratu, shvatite u stvari šta materijalizovana mržnja u datim istorijskim okolnostima može da učini. I kakvu pogibelj može da načini – rekao je Ristić.

To je, ističe, mjesto za tugovanje, ali i za suočavanje sa sposobnošću ljudskog bića da nasrne na drugo ljudsko biće samo zato što ono ima drugačiji identitet ili ima karakteristike koje u određenom ideološkom ili nekom drugom konceptu nisu prihvatljive.

– Ovdje prije svega mislim na totalitarne ideologije kakve su bile nacizam, fašizam, hrvatsko ustaštvo i druge – kaže Ristić i izražava žaljenje što se sadašnja koncepcija muzejske postavke u Јasenovcu zasniva na tome da su u logoru stradale žrtve pojedinci – bez navođenja njihovog porijekla.

Ističe da međunarodna naučna zajednica i dalje utvrđuje broj stradalih u Јasenovcu, iako su procjene da je stradalo oko 700.000 Srba, 80.000 Roma i više od 20.000 Јevreja.

-Ono što je sigurno, na teritoriji NDH stradalo je više stotina hiljada pripadnika našeg naroda i nekoliko desetina hiljada pripadnika jevrejskog i romskog naroda u kontekstu genocida koji je nad njima počinila NDH – rekao je Ristić.

Govoreći o Rezoluciji o Srebrenici, koja bi ove nedjelje ponovo mogla da se nađe na dnevnom redu UN, Ristić je rekao da je Srbija već mnogo učinila da to spriječi i da su brojne zemlje saznale šta se zaista desilo u julu 1995. godine u Srebrenici.

– Sa druge strane, već dva puta inicijatori, kosponzori odlažu glasanje o toj rezoluciji u Generalnoj skupštini Ujedinih nacija, upravo zato što nailaze na jedan ozbiljan i u činjenicama utemeljan otpor, ne samo Republike Srbije, već mnogih slobodarskih država u svijetu – rekao je Ristić.

Ističe da je Srbija utemeljena na poštovanju međunarodnog prava, istorijskih činjenica i želji da se ne primjenjuje selektivna kultura sjećenja. Podsjeća da je na teritoriji BiH u periodu od 1992. do 1995. na brutalan način ubijeno oko 3.500 Srba.

– Dakle, Srbija je uvijek jasno i odlučno osuđivala zločin u Srebrenici iz jula 1995. godine. Mi nismo saglasni sa kvalifikacijom i to sada ne govorim kao ministar, govorim kao istoričar koji se četvrt vijeka bavi kulturom sjećanja. Znate, taj zločin jeste zločin, nema nikakve dileme, ali on ne sadrži elemente genocida. On prije svega ne sadrži genocidnu namjeru, a potom i genocidne radnje. I to je potpuno jasno – kaže Ristić.

Prema njegovim riječima, ova rezolucija ima za cilj da ojača težinu presuda suda u Hagu koje su, kako kaže, uvijek izazivale ozbiljne kritike u stručnoj javnosti.

– Ono na čemu radimo 24 sata dnevno, to je da što veći broj država bude odsutan iz sale, suzdržan, odnosno da glasa protiv, i da na taj način ne može da se postigne apsolutna većina u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija – kaže Ristić.

To što je iz Crne Gore najavljena podrška toj rezoluciji, ministar vidi kao ozbiljan pritisak na tu državu.

Iznad Bosne i Hercegovine od 13. do 17. maja biće realizovan posmatrački let, snimanje teritorije sa senzorima, u skladu s odredbama međunarodnog ugovora „Otvoreno nebo“.

Ministarstvo odbrane i Oružane snage Bosne i Hercegovine će, u saradnji sa Ministarstvom inostranih poslova, Ministarstvom komunikacija i transporta i Međunarodnim aerodromom Sarajevo, realizovati posmatrački let Kralјevine Španije, Beneluksa, Portugalske Republike i Rumunije iznad Bosne i Hercegovine, u skladu sa odredbama međunarodnog ugovora „Otvoreno nebo“ od 13. do 17. maja, navodi se u saopštenju iz MOBiH.

Stoga, iz Ministarstva odbrane BiH obavještavaju građane da se radi o najavlјenoj aktivnosti, u toku koje će se posadi aviona i međunarodnim inspektorima pridružiti prateći tim Oružanih snaga BiH i Ministarstva komunikacija i prometa te da nema potrebe za zabrinutošću i strahom.

Posmatrački let će biti izvršen avionom vazdušnih snaga Rumunije (RO AN-30). Tačno vrijeme realizacije i putanja posmatračkog leta će biti usaglašeni u toku zajedničke pripreme, nakon dolaska delegacije na aerodrom u Sarajevu.

Snimanje teritorije se vrši senzorima sertifikovanim u skladu sa odredbama Ugovora, nakon pregleda od pripadnika OSBiH.

Ugovor „Otvoreno nebo“ predstavlјa jedan od bezbjednosnih aranžmana koji državama članicama omogućava snimanje teritorije države iznad koje se obavlјa posmatrački let u cilјu pribavlјanja podataka o vojnim snagama i aktivnostima.

Svrha Ugovora je izgradnja i razvijanje povjerenja među članicama, a BiH je pristupila ovom Ugovoru 2003. godine.

Od tada, u saradnji sa ostalim članicama, aktivno učestvuje u realizaciji posmatračkih letova kako iznad teritorije BiH tako i iznad teritorije drugih država članica, saopšteno je iz Ministarstva odbrane BiH, prenosi Fena.

Tokom haških procesa Srbima optuženim za ratne zločine, srpski statističari su utvrdili da su haško tužilaštvo i njegovi vještaci manipulisali sa brojem stradalih Bošnjaka u Srebrenici 1995. godine, koji je višestruko uvećan.

Statističkim analizama ukupnog broja stanovnika u Srebrenici 1995. godine, preko spiskova vojnika i nestalih, utvrdili su da je u Srebrenici stradalo najviše 3.000 Bošnjaka.

Prva prevara je kalkulacija brojem od 45.000 stanovnika u Srebrenici. Dopisom Zavodima za statistiku u Sarajevu i Tuzli, te tuzlanskom okružnom sekretarijatu za odbranu, opštinsko rukovodstvo samo sebe demantuje navodeći da je u januaru 1994. u Srebrenici živjelo 37.255 stanovnika, uz napomenu da dokument nije za uvid međunarodnim organizacijama.

Statističar u timu odbrane optuženih Srba u Hagu Božo Grbić napominje da se u Hagu manipulisalo i sa tri spiska raseljenih u Tuzli, nakon događaja 1995. godine. Vjerovatno zbog međunarodne humanitarne pomoći manipulisali su sa spiskom od 45.000 raseljenih, na kojem su neka lica popisana više puta, kaže Grbić.

– Kad se sve očisti dobije se brojka od 34.000 i nešto lica, koja su izašla iz Srebrenice, znači registrovana. Kada se napravi razlika između broja stanovnika, oko 37.000 i broja izbjeglih, 34.000, to je negdje oko 3.000 – rekao je Grbić.

Tvrdnju da u Srebrenici nije stradalo više od 3.000 lica srpski statističari potkrepljuju i haškim dokumentima izuzetim od tzv. Armije BiH, komande 2. korpusa 28. divizije.

– To je neki dokument u kome kaže da ima oko 6.000 vojnika. Kada je pala Srebrenica, taj kontingent vojnika je krenuo za Tuzlu, na proboj. Kada su stigli u Tuzlu, izvršena je smotra i dobiveno je oko 3.100. Znači, ako je tih vojnika oko 6.000, oduzmete 3.000 i nešto, dobijete opet brojku oko 3.000 – rekao je Grbić.

Manipulacije su uočene i sa spiskom identifikovanih DNK analizom, kaže Grbić. Na spisku su lica za koje su uzorke krvi navodno davali najbliži srodnici, a nepoznati su datum rođenja, ime oca, a da i ne govorimo o jedinstvenom matičnom broju.

I stradale prije događaja iz jula 1995. godine pronalazili smo na spisku od oko 4.000 identifikovanih, kaže Grbić

– Ima u dokumentu civilne odbrane da je do 1995. godine poginulo 1.300 vojnika. Identifikovano je oko 4.000, 1.300 se već zna, kada to oduzmete broj je 2.700 – naveo je Grbić.

Grbić ne odstupa od svojih i analiza tima srpske odbrane prema kojima broj stradalih u julu 1995. godine u Srebrenici ne premašuje 3.000. Za njega su zlonamjerene optužbe za genocid tim prije što je značajan dio života i istraživanja posvetio stradaloj djeci u NDH.

Na njegovom spisku je 54.009 samo srpske djece umorene na 3.358 stratišta. To jeste nekažnjeni genocid, kaže Grbić.

Ono što se dogodilo u Jasenovcu između 1941. i 1945. bilo je strašno i zlo, saopšteno je danas iz Delegacije Evropske unije u Bosni i Hercegovini.

“Sjećamo se onih koji su tamo brutalno ubijeni od strane ustaškog režima. Većina žrtava bile su Srbi, kao i Romi i Jevreji. Tamo su takođe ubijeni i Bošnjaci, Hrvati i drugi. Poštujemo njihovu uspomenu”, navodi se u njihovoj objavi na društvenoj mreži X.

U Donjoj Gradini danas se oblježava Dan sjećanja na žrtve ustaškog režima u Jasenovcu.

Danas u Donjoj Gradini nismo okupljeni samo da se prisjetimo života koji su tragično izgubljeni već da se suočimo i priznamo istinitosti naše sadašnjosti, rekao je Gideon Grajf, poznati svjetski istoričar, stručnjak za istoriju Holokausta i predsjednik Nezavisne međunarodne komisije za Srebrenicu.

Danas smo se okupili ovdje u Donjoj Gradini u mjestu koje je obilježeno velikom tugom i neizbrisivom istorijom – naveo je Grajf.

Grajf je naveo da Donja Gradina koje je bila u sklopu zloglasnog logora Јasenovac, bila njegovo glavno gubilište te da je danas, kako kaže, tmuran podsjednik na najmračnija poglavlja ljudske okrutnosti tokom Drugog svjetskog rata.

– Ovdje smo da odamo počast žrtvama genocida koji je počinjen nad srpskim stanovništvom, žrtvama užasnog jevrejskog Holokausta i ciljanog genocida nad Romima koji je počinjen pod režimima Nezavisne države Hrvatske. Јedinice koja je vođena i stvorena uz pomoć nacističke Njemačke i koju je podržavala fašistička Italija – istakao je Grajf.

Tokom ovog brutalnog zločina, Grajf navodi, trećina od oko dva miliona Srba koji su živjeli na teritoriji tzv. NDH poslano je na pogubljenje, druga trećina se suočila sa preseljenjem, a ostatak je prisilno preobraćen na katolčanstvo.

– Politika genocida nije bila puki čin rata već pokušaj etnocida sa ciljem da se čitava jedna kultura i jedan narod izbriše sa svoje djedovine – istakao je Grajf.

Podsjetimo, u prisustvu zvaničnika Republike Srpske i Srbije u Donjoj Gradini obilježen je Dan sjećanja na žrtve ustaškog genocida nad Srbima, Јevrejima i Romima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj od 1941. do 1945. godine.

Obilježavanju su prisustvovali predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik i srpski član Predsedništva BiH Željka Cvijanović, predsednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić, predsjednik Vlade Srbije Miloš Vučević, predsjednik privremenog organa Grada Beograda Aleksandar Šapić, predsjednik Skupštine Crne Gore Andrija Mandić, ministri u Vladi Srbije i drugi zvaničnici.