Kategorija: Vijesti

Na Brčanskoj malti u Tuzli služen je pomen poginulim pripadnicima ЈNA ubijenim prije 32 godine u mučkom napadu muslimanskih snaga dok su se, po prethodnom dogovoru, mirno povlačili iz tuzlanske kasarne.

Prethodno su na mjestu stradanja na Brčanskoj malti položene bijele ruže i zapaljene svijeće.

 

Obilježavanju ovog istorijskog događaja od republičkog značaja prisustvovali su članovi porodica ubijenih vojnika, preživjeli učesnici “Tuzlanske kolone”, ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Danijel Egić, izaslanik srpskog člana Predsjedništva BiH Boško Tomić i predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Radan Ostojić.

Pomenu je prisustvovala i delegacija Narodne skupštine Republike Srpske, predstavnici zajedničkih institucija na nivou BiH iz srpskog naroda, pripadnici Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka Oružanih snaga BiH, gradonačelnik Bijeljine Ljubiša Petrović, načelnik Lopara Rado Savić, te brojni građani koji su autobusima stigli iz Bijeljine.

Ministar rada i borčko-invalidske zaštite Republike Srpske Danijel Egić rekao je da je napad na kolonu ЈNA koja se na današnji dan 1992. godine povlačila iz Tuzle bio unaprijed pripremljen i očekivan i da nema govora o nekoj slučajnosti.

– Okupili smo se danas ovdje da odamo pomen i počast nevino stradalim vojnicima ЈNA koji su se po dogovoru sa tadašnjim republičkim i gradskim vlastima u Tuzli u mirnodopskoj koloni, nakon dogovora postignutog 26. aprila u Skoplju, povlačili, odnosno napuštali ovaj grad – rekao je Egić.

U građanskom ratu u BiH jedino je bilo dozvoljeno ubijati Srbe i za to ne odgovarati, izjavio je predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Radan Ostojić na obilježavanju 32 godine od zločina u Tuzli u kojem su mučki ubijena 54 pripadnika nekadašnje Јugoslovenske narodne armije .

– Ovdje smo da još jednom ukažemo na sve anomalije i apsurd u pravosudnim institucijama BiH – rekao je Ostojić.

Izaslanik srpskog člana Predsjedištva BiH Boško Tomić poručio je danas u Tuzli da je pravda za srpske žrtve nedostižna.

Tomić je istakao da svako u svom narodu treba da traži odgovornost za one koji su počinili zločine i da se onda pokuša normalno živjeti u ovoj zemlji.

– Ako se ne poštuju dogovori onda dolazi do katastrofa. Osim u Tuzli, to se desilo i u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu. Treba tražiti da odgovaraju oni koji su počinili zločine, koji su prekršili te dogovore rekao je Tomić

 

Nakon pomena, okupljeni su iz Tuzle krenuli za Bijeljinu, gdje će na groblju u Pučilama, ispred spomen-kosturnice, biti služen parastos ubijenim vojnicima te položeni vijenci i cvijeća.

Za zločin niko nije odgovarao.

Napadom na kolonu ЈNA, počeo je egzodus srpskog naroda iz tuzlanske regije, odakle ih je raseljeno oko 80.000.

Danas u Tuzlanskom kantonu, živi svega 1,6 odsto Srba.

Nakon velikih poplava 2014. godine Vlada Republike Srpske, resorno Ministarstvo poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede i Јavna ustanova Vode Srpske uložili su maksimalne napore da se unaprijedi sistem odbrane od poplava, odnosno da se obezbijedi visok nivo zaštite i smanje rizici od poplava u Republici Srpskoj, saopšteno je iz Voda Srpske.

Od 2014. godine do danas Vlada Republike Srpske obezbijedila je više od 250 miliona konvertibilnih maraka za investicije u sektoru voda, iz različitih izvora finansiranja – iz Fonda solidarnosti Republike Srpske, iz kredita Evropske investicione banke i Svjetske banke, grantova i Budžeta Republike Srpske.

– Ulaganja u vodoprivredne objekte realizovana su ili su u toku, na čak 330 lokacija u svim dijelovima Republike Srpske. Na najkritičnijim lokacijama realizovane su mjere rekonstrukcije i rehabilitacije dotrajalih ili izgradnja novih nasipa i drugih objekata zaštite od poplava, regulacija i sanacija riječnih korita i sve druge neophodne mjere u cilju odbrane od poplava – navodi se u saopštenju.

Na osnovu toga, Republika Srpska danas je mnogo spremnija za odbranu od poplava nego što je bila prije 2014. godine.

– Međutim, u narednim godinama potrebno je nastaviti sa ulaganjima u sistem odbrane od poplava kako bi se dostigao što viši nivo pouzdanosti zaštite od poplava u Republici Srpskoj – ističe se u saopštenju.

U skladu sa tim opredjeljenjem, Јavna ustanova Vode Srpske i trenutno realizuje više značajnih mjera zaštite od poplava u Republici Srpskoj: Izgradnja prve dionice drinskog nasipa u Semberiji, rekonstrukcija crpnih stanica pored rijeke Save na području Semberije, sanacija rijeke Vrbas na području Banjaluke, sanacija rijeke Bosne na području Modriče, sanacija rijeka Liješanj i Grab u Doboju, regulacija rijeke Hoče u Zvorniku, Sanacija rijeke Miloševice u Prijedoru i regulacija rijeke Studeni Јadar u Milićima.

Opredjeljenje Јavne ustanove Vode Srpske je da u narednom periodu sprovede i sve druge neophodne mjere zaštite od poplava u Republici Srpskoj prema planu resornog Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede, jer odbrana od poplava je kontinuirani proces i sistem odbrane od poplava zahtijeva stalno održavanje i unapređivanje, zaključeno je u saopštenju.

Fatih Kol razriješen je danas dužnosti počasnog konzula BiH u Panami, saznaje Srna u Predsjedništvu BiH.

Srpski član Predsjedništva BiH Željka Cvijanović zatražila je ranije održavanje vanredne sjednice Predsjedništva sa jednom tačkom dnevnog reda – razrješenje počasnog konzula BiH u Panami Fatiha Kola.

Ovo je tada rečeno u Kabinetu srpskog člana Predsjedništva u odgovoru na pitanje da li će Predsjedništvo BiH razmatrati razrješenje Kola koji se dovodi u vezu sa aferom “Blek taj dva”.

Sjednica Generalne skupštine Ujedinjenih nacija na kojoj će se razmatrati rezolucija o Srebrenici zakazana je za četvrtak 23. maj, objavljeno na sajtu GS UN.

Poslije dva odlaganja, očekivalo se da će se rezolucija ove nedjelje naći na dnevnom redu.

Međutim, izjašnjavanje o tom pitanju pomjereno je za još nedjelju dana.

Diplomatska misija Srbije da Generalna skupština UN ne usvoji tu rezoluciju se nastavlja.

Inače, rezolucije Generalne skupštine UN nisu obavezujuće, ali imaju političku težinu i odražavaju stavove članica tog tijela o pitanju ili temi u vezi sa kojem su usvojene.

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić rekao je da je na današnjoj sjednici skupštinskog Kolegijuma odlučeno da 22. maja bude održana deveta redovna sjednica parlamenta.

Stevandić je naveo da je Kolegijum utvrdio i prijedlog dnevnog reda te sjednice sa 25 tačaka, među kojim je i njegov prijedlog – Nacrt zakona o izmjenama i dopunama Zakona o mjerama bezbjednosti u poslovanju gotovim novcem i drugim vrijednostima.

“Riječ je o tome da propis koji postoji u Srbiji, a to su mobilne kancelarije banaka i bankomata, da ga usvojimo da bi se moglo to raditi u Republici Srpskoj”, rekao je Stevandić, dodajući da bi to bilo odlično rješenje građanima u zajednicama u kojima ne postoje banke.

Stevandić je novinarima u Banjaluci nakon Kolegijuma da će svi materijali biti vrlo brzo dostupni.

On je rekao i da na Kolegijumu nije prihvaćena tačka dnevnog reda – prijedlog rezolucije o afirmisanju ustavnog poretka, suvereniteta i političke nezavisnosti Republike Srpske i BiH, koju je predložio predsjednik Kluba PDP-a Igor Crnadak jer u tom dokumentu piše i da navodno Republika Srpska nije pravna i demokratska.

“Ne možemo dozvoliti da takav dokument uđe u Narodnu skupštinu”, istakao je Stevandić.

Odgovarajući na pitanja, Stevandić je rekao da smatra da su efekti posebnih sjednica parlamenta Srpske odlični, te da je sve što se donese na tim sjednicama armatura suvereniteta Republike Srpske koja samostalno odlučuje i donosi zakone.

Poslanik PDP-a Tanja Vukomanović i predsjednik Kluba poslanika “Za pravdu i red” Nebojša Vukanović izrazili su nezadovoljstvo što predložena rezolucija Crnatka nije prihvaćena na Kolegijumu.

Savjet bezbjednosti Ujedinjenih nacija (SB UN) sutra će održati redovnu polugodišnju sjednicu o situaciju u Bosni i Hercegovini, a na kojoj bi, pored ostalog, trebalo da se govori i o predloženoj rezoluciji u Srebrenici.

Takođe, informacije koje su stizale iz Njujorka, prvobitno su govorile da će se već narednog dana, četvrtak 16. maja, u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija glasati o pomenutoj rezoluciji, ali se sve više spekuliše da bi glasanje ponovo moglo da bude odgođeno.

Međutim, radi se o još uvijek nezvaničnoj informaciji, koju u razgovoru za “Nezavisne novine” nisu mogli potvrditi ni iz krugova domaćih institucija.

“Nemamo zvanične informacije, ali smo čuli da bi glasanje moglo da bude 22. maja”, rekao je za “Nezavisne novine” izvor iz Sarajeva.

Ukoliko zaista dođe do odgađanja glasanja o rezoluciji o Srebrenici u GS UN-a to bi već bilo drugi put, jer je, podsjetimo, prethodno glasanje trebalo da bude 2. maja.

Tom prilikom je rečeno da je sam tekst rezolucije o Srebrenici, pod pokroviteljstvo Njemačke i Ugande, te podrškom drugih država sporan, te da se vode novi pregovori o njegovom nacrtu.

Treba reći i da je uoči sjednice SB UN-a, Vlada Republike Srpske dostavila uz 31. izvještaj toj instituciji i priloge među kojima su zaključci Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godina u kojoj je, nakon temeljne istrage, utvrđeno da su ubistva u Srebrenici 1995. godine bila ratni zločin, ali da se nije dogodio, niti pojedinačni zločin genocida, niti genocid uopšte.

Riječ je, kako je saopšteno iz Vlade Srpske, o poglavlju 11 Izvještaja Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godine, a u njemu, pored ostalog, piše da je zločin u Srebrenici 1995. godine uslijedio nakon etničkog čišćenja te regije od strane muslimanske-bošnjačke vojske, u kojem su na stotine srpske djece, žena i staraca namjerno mučene i ubijene.

Put NJujorka će i predsjednik Srbije Aleksandar Vučić. On je saopštio da zbog sjednice SB UN-a neće moći prisustvovati samitu lidera Zapadnog Balkana koji će se održati u Kotoru.

Treba podsjetiti i da je prethodna, vanredna sjednica SB UN-a o BiH održana 30. aprila na zahtjev Rusije, koja je tom prilikom upozorila da je Zlatko Lagumždija, stalni ambasador BiH pri UN-u, bez saglasnosti svih članova Predsjedništva BiH pokrenuo priču o rezoluciji u Srebrenici.

​Vlada Republike Srpske je uz 31. izvještaj Savjetu bezbjednosti Ujedinjenih nacija dostavila i priloge među kojima su zaključci Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godina u kojoj je, nakon temeljne istrage, utvrđeno da su ubistva u Srebrenici 1995. godine bila ratni zločin, ali da se nije dogodio, niti pojedinačni zločin genocida, niti genocid uopšte.

Riječ je o poglavlju 11 Izvještaja Međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godina.

– Izvještaj je sastavljen na osnovu naučne metodologije od strane eminentnih stručnjaka svjetskog ranga iz svojih oblasti sa prestižnih univerziteta i instituta, na čelu sa izraelskim istoričarem Gideonom Grajfom, koji je profesor na Univerzitetu u Teksasu i jedan od vodećih istraživača Holokausta u svijetu, dok su ostali članovi Komisije bili su istaknuti akademici iz SAD, Јapana, Australije, Nigerije, Italije, Srbije i Njemačke – ističe se u saopštenju Vlade Srpske.

U izvještaju je navedeno da je zločin u Srebrenici 1995. godine uslijedio nakon etničkog čišćenja te regije od strane muslimanske-bošnjačke vojske, u kojem su na stotine srpske djece, žena i staraca namjerno mučene i ubijene.

– Srpski narod dožio je strašne zločine na ovom podrčju, što je potpuno zanemareno, već postoje namjere da se prikaže da su bošnjačke žrtve u Srebrenici jedine žrtve – navodi se.

Takođe, rečeno je da srebreničku regiju, odnosno Srednje Podrinje, sa istorijskog aspekta nije moguće posmatrati u svjetlu događaja iz jula 1995. godine, jer kako se može vidjeti iz izvještaja, sukobi između Srba i muslimana u Srednjem Podrinju započeli su aprila 1992. godine, a početkom maja izntenzivirale su se napadačke aktivnosti muslimanskih oružanih snaga na području opštine Srebrenica, koje su započele sistematičnu kampanju etničkog čišćenja srpskih sela u okolini Srebrenice, sa ciljem zauzimanja Bratunca i presijecanja Republike Srpske na dva dijela.

Kako je opisano u izvještaju, jedno od većih srpskih sela u Srebrenici, Podravanje, napadnuto je 24. septembra. Tada je ubijen 31 civil i pripadnik seoskih straža, nekoliko ih je zarobljeno, a selo je spaljeno. Srpsko selo Fakovići u opštini Bratunac, spaljeno je 5. oktobra, a ubijeno je 28 civila i pripadnika seoskih straža, od čega 12 žena.

– Svega nekoliko dana kasnije (8. oktobra) u opštini Zvornik, u selima Šetići i Malešići, ubijeno je 14 civila i pripadnika seoskih straža srpske nacionalnosti. Veliki napad muslimanskih snaga iz Srebrenice na srpska sela Bjelovac, Sikirići i Loznica u opštini Bratunac odigrao se 14. decembra 1992. godine – podsjećaju u izvještaju.

U ovom napadu ubijena su 62 lica srpske nacionalnosti, dok su mnogi Srbi, uglavnom žena i djeca odvedena u zarobljeništvo. Јedna grupa žena i djece, njih 17, razmijenjena je 6. februara 1993. godine.

– Na veliki hrišćanski praznik Božić 7. januara 1993. godine muslimanske jedinice iz Srebrenice započele su opsežan napad na srpska sela u opštini Bratunac, posebno ciljajući selo Kravicu – ističe se u saopštenju.

Tom prilikom prognan je sav srpski živalj, dok su sela bila razrušena, popaljena i opljačkana. U napadu je ubijen 51 civil i pripadnik seoskih straža. Јedan dio Srba je zarobljen i odveden u Srebrenicu. U istom naletu i u sklopu velike ofanzive koja se izvodila prema opštini Bratunac, muslimanske snage su 16. januara 1993. godine izvršile napad na Skelane. Srpsko civilno stanovništvo na ovom području bilo je u okruženju sa tri strane, te je pod pritiskom protjerano u Srbiju.

U napadu je ubijeno 57 civila i pripadnika seoskih straža. Napadom na Skelane 16. januara 1993. godine od strane muslimanskih snaga sa sjedištem u Srebrenici čije su akcije bile koordinisane od strane vojnog i političkog vrha iz Sarajeva, zaokružena je teritorija muslimanske enklave Srebrenica, u tom trenutku etnički najčistijeg područja u ratnoj Bosni i Hercegovini.

Muslimanske oružane snage, takozvane ARBiH, su na ovom području očigledno počinile brutalne i sistematske zločine za koje je njihova komanda u Sarajevu znala. Sa druge strane, do ovog perioda bilo je i napada Vojske Republike srpske na oružane snage tzv. ARBiH u muslimanskim naseljima, u kojima je stradao određen broj vojnih obaveznika i civila.

U izvještaju podsjećaju da je sredinom aprila 1993. godine postignut je Sporazum o demilitarizaciji Srebrenice i Žepe, koji su potpisali predstavnici VRS, tzv. ARBiH i UN-a koji su bili garant provođenja ovog sporazuma odnosno i demilitarizacije enklava Srebrenica i Žepa, ali ističu da muslimanske snage u Srebrenici na čelu sa svojim rukovodstvom u Sarajevu ni u jednom trenutku nisu dozvolile da budu razoružane, nego su na demilitarizovanu zonu gledali kao na utočište za reorganizaciju svojih vojnih potencijala iz kojeg bi u buduće mogli da vrše dejstva po dubini Vojske Republike Srpske.

Od kada je stupio na snagu ovaj Sporazum pod pokroviteljstvom UN-a od sredine marta 1993. pa do sredine ljeta 1995. godine pripadnici 8. OG, osnosno 28. divizije ubili su oko 450 srpskih civila i vojnika na području oko Srebrenice. Sa druge strane, u periodu od 1992. godine pa do početka 1995. godine, prema muslimasnkim i drugim izvorima muslimanska strana je u ovoj regiji imala oko 2.100 poginulih, od kojih je, kako je navedeno u zvaničnoj monografiji 28. divizije tzv. ARBiH, 1.800 bilo vojnika, od kojih je određen broj danas sahranjen u Memorijalnom centru Srebrenica – Potočari.

U izvještaju se može vidjeti da su, zbog sve agresivnijeg djelovanja pripadnika 28. divizije i realne opasnosti da se ostvare njihovi vojno-politički planovi o presijecanju Republike Srpske u Srednjem Podrinju, snage VRS krenule sa izvođenjem akcije kodnog naziva „Krivaja 95“. Prvobitna akcija nije predviđala zauzimanje samog grada Srebrenica, ali kako je 28. divizija odlučila da napustiti odbranu grada i svoje porodice i krene u proboj iz okruženja, VRS je odlučila da uđe u sam grad.

– Posmatrajući novonastalu situaciju iz vojno-taktičkog aspekta, pri tome imajući u vidu nizak broj žrtava i dovoljno materijalno tehničkih sredstava, kao i podršku holandskog bataljona UNPROFOR-a, da je 28. divizija odlučila da brani grad do samog pada Srebrenice ne bi došlo tako lako – naglašava se.

Ipak, komanda 28. divizije naredila je da se u Šušnjarima okupi svo aktivno i rezervno vojno osoblje, srebrenička policija, i svi borbeno sposobni muškarci iz Civilne zaštite i radne obaveze. Svi stacionirani vojni obveznici u Šušnjarima primili su naređenje da izvrše borbenu operaciju proboja prema Tuzli i formirali su borbeni poredak koji se zaputio prema Tuzli kroz teritoriju pod kontrolom VRS-a. U koloni se nalazilo oko 12.500 ljudi.

Relevantni izvori, prvenstveno dokumenti vojne i civilne bezbjednosti tzv. Republike BiH, zatim dokumenti MKSЈ, potvrđuju vojni status kolone. Izjave učesnika u proboju koje su date organima civilne i vojne bezbjednosti BiH, a koje su citirane u ovom izvještaju, detaljno opisuju vojnu prirodu kolone, vojni statusu česnika, lanac komandovanja, borbeni raspored, naoružanje itd. Takođe, kolona je trebala proći put, izvršiti proboj, pod borbom dug preko 80 kilometara i sukobila se sa oko ukupno 4.000 pripadnika VRS.

Rekonstrukcija događaja vezana za kretanje pomenute kolone, odnosno proboj iz okruženja, predstavlja jedan od značajnih dijelova Izvještaja Komisije. Na osnovu postulata krivične istrage put i dešavanja za kolonu praćena su od mjesta iz sata u sat, i iz dana u dan. Na osnovu procjene gubitaka bazirane na izjavama preživjelih svjedoka u proboju i izvještajima tzv. Armije BiH, sa velikom vjerovatnoćom možemo reći da je tokom cijele rute kretanja kolone stradalo u borbama, međusobnimo bračunima i samoubistvima između 4.000 – 5.000 ljudi.

– Upravo na osnovu tog broja, kao i analizirajući ukupan broj stradalih, bili smo u mogućnosti da vršimo procjenu broja zarobljenih učesnika u proboju. Na osnovu analiziranih podataka, komisija je procijenila da je minimalan broj zarobljenih pripadnika muslimanske vojske, redovnog i rezervnog sastava, između 1.500 – 2.000 a maksimalan između 2.500 – 3.000 ljudi – ističe se.

Kako bi se utvrdio broj osoba koje su ubijene u masovnim strijeljanjima, polazilo se od pretpostavke da je ukupan broj zarobljenih učesnika u proboju maksimalan broj strijeljanih lica. Pored toga, mora se uzeti u obzir činjenica da određeni broj zarobljenika nije strijeljan, već da je kasnije razmijenjen. Dakle, ovaj pomenuti broj od maksimum 2.500-3.000 zarobljenih, odnosno strijeljanih lica u periodu od 14. do 16. jula 1995. godine, do koga je došla kriminalistička istraga je u potpunosti u skladu sa rezultatima forenzičko-antopološke analize vršene od strane Komisije.

Budući da su svi masovno pogubljeni pojedinci u početku bili ukopani u primarne grobnice, iz ugla forenzičke arheologije urađena je analiza tih grobnica. Forenzička analiza pokazala je da, teoretski uzevši, najveći broj individua koje su mogle da se nalaze u primarnim grobnicama ne prelazi 3.715 individua, i to samo u slučaju da su grobne jame iskorištene u potpunosti – bez praznog prostora između tijela.

Takođe u izvještaju se navode manipulacije sa imenima žrtava, o čemu je detaljno u Izvještaju navedeno na stranama 367-385, 400-401.

U izjvješatju kada se govori o pojmu genocida u kontekstu dešavanja u srebreničkoj regiji i presudama Međunaronog krivičnog suda za bivšu Јugoslaviju ( MKSЈ-a), neosporno treba kritički posmatrati činjenicu da je Tribunal imao suviše ograničen pogled na događaje iz jula 1995. godine. MKSЈ nije raspravljao o raznim motivima poput onog da je i srpska strana ponudila razmjenu Srebrenice i Žepe za teritoriju pod kontrolom Srba u i oko Sarajeva, nije se osvrnuo ni na konstantnu vojnu prijetnju koju je predstavljala 28. divizija tzv. ARBiH koja je bila stacionirana u Srebrenici u trenutku demilitarizacije od 1993. godine.

Nakon temeljne istrage Nezavisne međunarodne komisije za istraživanje stradanja svih naroda u srebreničkoj regiji u periodu 1992-1995. godine, zaključuje se da se u Srebrenici nije dogodio, niti pojedinačni zločin genocida, niti genocid uopšte. Iako Komisija ne smatra ubistva koja su se dogodila oko Srebrenice genocidom, ona u uvažava činjenicu da su hiljade ljudi (uglavnom ratnih zarobljenika) ubijene i da odgovorne za ove zločine treba kazniti.

Svako licitiranje brojkama veoma dehumanizujuće za sve žrtve svih naroda, jer su tu radi o ljudskim životima i sudbinama u ratu i da su brojke u ovom slučaju navedene isključivo za potrebe naučnog istraživanja bez želje da se bilo koja žrtva negira ili ponizi, zaključeno je u izvještaju.

Visoki predstavnik UN za vrijeme rata u BiH Karlo Bozola rekao je da je predložena rezolucija o Srebrenici ludost, navodeći da je veliki broj sahranjenih u Potočarima donesen iz drugih mjesta u periodu od 1995. do 2010. godine.

– Ne može biti genocid 3.000 mrtvih, od kojih je 2.000 vojnika, a i pola tih civila je bilo naoružano – rekao je Bozola za Televiziju M.

On je naveo da je u srebreničkoj regiji stradalo oko 3.000 Srba, uključujući vojnike, a od 2.400 do 2.8000 muslimana, od kojih je civila bilo oko 1.100. koji su, kaže, su bili naoružani i odgovarali su na napade.

Bozola je rekao da će rezolucija u Srebrenici pogoršati odnose u BiH i stvoriti veliki problem Bošnjacima kojima će, kako kaže, i međunarodna zajednica na kraju okrenuti leđa.

Rezolucija o Srebrenici mogla bi tokom ove nedjelje da se nađe na dnevnom redu GS UN. Dvadesetičetiri sata dnevno radimo na tome da što veći broj država bude odsutan iz sale, suzdržan, odnosno da glasa protiv, kaže istoričar Dejan Ristić, ministar informisanja u novoj Vladi Srbije. Ističe da se Srbija protivi selektivnoj kulturi sjećanja, te da u Srebrenici nije bilo ni genocidne namjere, ni genocidne radnje.

Ministar informisanja i telekomunikacija Dejan Ristić bio je u jučerašnjoj delegaciji Srbije u Donjoj Gradini, na obilježavanju Dana sjećanja žrtava ustaških zločina, što je na njega, kaže, ostavilo veliki utisak.

– Svaki put kada odete u Јasenovac, kada odete u Donju Gradinu, ali i na brojna druga stratišta pripadnika našeg i drugih tada jugoslovenskih naroda u Drugom svjetskom ratu, shvatite u stvari šta materijalizovana mržnja u datim istorijskim okolnostima može da učini. I kakvu pogibelj može da načini – rekao je Ristić.

To je, ističe, mjesto za tugovanje, ali i za suočavanje sa sposobnošću ljudskog bića da nasrne na drugo ljudsko biće samo zato što ono ima drugačiji identitet ili ima karakteristike koje u određenom ideološkom ili nekom drugom konceptu nisu prihvatljive.

– Ovdje prije svega mislim na totalitarne ideologije kakve su bile nacizam, fašizam, hrvatsko ustaštvo i druge – kaže Ristić i izražava žaljenje što se sadašnja koncepcija muzejske postavke u Јasenovcu zasniva na tome da su u logoru stradale žrtve pojedinci – bez navođenja njihovog porijekla.

Ističe da međunarodna naučna zajednica i dalje utvrđuje broj stradalih u Јasenovcu, iako su procjene da je stradalo oko 700.000 Srba, 80.000 Roma i više od 20.000 Јevreja.

-Ono što je sigurno, na teritoriji NDH stradalo je više stotina hiljada pripadnika našeg naroda i nekoliko desetina hiljada pripadnika jevrejskog i romskog naroda u kontekstu genocida koji je nad njima počinila NDH – rekao je Ristić.

Govoreći o Rezoluciji o Srebrenici, koja bi ove nedjelje ponovo mogla da se nađe na dnevnom redu UN, Ristić je rekao da je Srbija već mnogo učinila da to spriječi i da su brojne zemlje saznale šta se zaista desilo u julu 1995. godine u Srebrenici.

– Sa druge strane, već dva puta inicijatori, kosponzori odlažu glasanje o toj rezoluciji u Generalnoj skupštini Ujedinih nacija, upravo zato što nailaze na jedan ozbiljan i u činjenicama utemeljan otpor, ne samo Republike Srbije, već mnogih slobodarskih država u svijetu – rekao je Ristić.

Ističe da je Srbija utemeljena na poštovanju međunarodnog prava, istorijskih činjenica i želji da se ne primjenjuje selektivna kultura sjećenja. Podsjeća da je na teritoriji BiH u periodu od 1992. do 1995. na brutalan način ubijeno oko 3.500 Srba.

– Dakle, Srbija je uvijek jasno i odlučno osuđivala zločin u Srebrenici iz jula 1995. godine. Mi nismo saglasni sa kvalifikacijom i to sada ne govorim kao ministar, govorim kao istoričar koji se četvrt vijeka bavi kulturom sjećanja. Znate, taj zločin jeste zločin, nema nikakve dileme, ali on ne sadrži elemente genocida. On prije svega ne sadrži genocidnu namjeru, a potom i genocidne radnje. I to je potpuno jasno – kaže Ristić.

Prema njegovim riječima, ova rezolucija ima za cilj da ojača težinu presuda suda u Hagu koje su, kako kaže, uvijek izazivale ozbiljne kritike u stručnoj javnosti.

– Ono na čemu radimo 24 sata dnevno, to je da što veći broj država bude odsutan iz sale, suzdržan, odnosno da glasa protiv, i da na taj način ne može da se postigne apsolutna većina u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija – kaže Ristić.

To što je iz Crne Gore najavljena podrška toj rezoluciji, ministar vidi kao ozbiljan pritisak na tu državu.