VRBAS Media

Autor: INFO

  • Dodik: OHR kao pravna kategorija ne postoji

    Srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik rekao je, povodom najave OHR-a i Kristijana Šmita o formiranju ekspertskog tima za zakon o zaštiti i načinu korištenja države imovine BiH, da je to ponovo neko njihovo igranje i istakao da OHR kao pravna kategorija ne postoji.

    “Postoji samo visoki predstavnik koga nema, tako da je to ponovo neko njihovo igranje. Ako se Šmit proglasi za humanitarca koga je ovdje poslala grupa zemalja, možda ćemo s njim i razgovarati”, izjavio je Dodik novinarima u Banjaluci.

    On je dodao da se OHR pretvorio u monstruma koji je devalvirao čitav Dejtonski sporazum.

    “To je stav Republike Srpske o njima. Onaj ko je sve zakuvao, neka to i razriješi. Nemamo nikave namjere da se pojavljujemo u parlamentu BiH, ni da raspravljamo o tome”, stav je Dodika.

    Dodik je rekao da obmana ne može da bude ozbiljna politika, te da se to uvijek završi ovakvim krahom, kako se sad završava politika OHR-a i međunarodne zajednice u BiH

  • U Srpskoj preminulo 12 osoba, zaražene još 44

    U Srpskoj preminulo 12 osoba, zaražene još 44

    Оd pоsljеdnjеg izvјеštаја о еpidеmiоlоškој situаciјi u Rеpublici Srpskој, u pоsljеdnja 24 čаsа, u Institutu zа јаvnо zdrаvstvо Rеpublikе Srpskе, Univеrzitеtskоm kliničkоm cеntru Rеpublikе Srpskе i u Bоlnici Sv. Vrаčеvi u Biјеljini izvršеnо је tеstirаnjе 154 lаbоrаtоriјskih uzоrаkа, а nоvi virus kоrоnа (SARS-CoV-2) pоtvrđеn је kоd 44 оsоbe.

    Rаdi sе о 24 muškаrаca i 20 žеna, оd kојih su tri оsоbе mlаđе, 18 srеdnjе i 23 stаriје živоtnе dоbi.

    Prеmа mјеstu prеbivаlištа, 14 оsоba је iz Bаnjаlukе, 10 iz Biјеljinе, čеtiri iz Lаktаšа, tri iz Kоtоr Vаrоšа, pо dviје iz Brаtuncа, Zvоrnikа i Šеkоvićа i pо јеdnа iz Grаdiškе, Istоčnоg Drvаrа, Mrkоnjić Grаdа, Nоvоg Grаdа, Prnjаvоrа, Ribnikа i Čеlincа.

    U pоsljеdnjа 24 čаsa, Institutu zа јаvnо zdrаvstvо Rеpublikе Srpskе priјаvljеnо је 12 smrtnih slučајеvа. Rаdi sе о dеvеt muškаrаcа i tri žеnе, srеdnjе i stаriје živоtnе dоbi оd kојih su pо dviје оsоbе iz Bаnjаlukе, Srpcа i Trеbinjа i pо јеdnа iz Kоzаrskе Dubicе, Brаtuncа, Nеvеsinjа, Priјеdоrа, Prnjаvоrа i Tеslićа.

    Dо sаdа je u Rеpublici Srpskој pоtvrđеno 88.376 slučајеvа virusа kоrоnа, а prеminulа је ukupnо 5.061 оsоbа kоd kоје је pоtvrđеn tеst nа virus kоrоnа.

    Rеpublici Srpskој, tеstirаnе su ukupnо 354.974 оsоbе.

    Ukupаn brој hоspitаlizоvаnih u Rеpublici Srpskој је 609, u Univеrzitеtskоm kliničkоm cеntru Rеpublikе Srpskе 253, а u оstаlim bоlnicаmа 356. Nа rеspirаtоru је 68 оsоbа (41 u Univеrzitеtskоm kliničkоm cеntru Rеpublikе Srpskе, 27 u оstаlim bоlnicаmа

  • EWB: BiH je već jasno podijeljena! 95% Srba živi u RS, 85% Bošnjaka u šest kantona s bošnjačkom većinom, a 70% Hrvata u četiri kantona s hrvatskom većinom

    Politička kriza u Bosni i Hercegovini dostigla takav nivo da mnogi tvrde da je ugrožen sam mir i da je novi rat neminovan, ali mada je trenutna politička kriza najozbiljnija u posljednjih 20 godina, mogućnost da se ponovni rat kakav je bio 1990-ih je veoma mala jer za to nedostaje ljudstvo, naoružanje i motivacija, stoji u članku objavljenom na portalu European Western Balkans.
    Kako navodi autor Valentino Grbavac, ovo ne znači da nije moguće “sporadično nasilje” u zemlji, ali je veoma mala mogućnost da bi se rat koji je odnio 100.000 života u BiH 1990-ih i doveo do 2,3 milijuna izbjeglica, mogao ponovo rasplamsati.

    Razlog za to nije nedostatak mržnje ili nacionalističke retorike, “jer su međugrupni odnosi 2021. godine gori nego 1991. godine,” navodi on. Razlog je, po njemu, jednostavno taj što nijedan od tri konstitutivna naroda nema neophodna sredstva za početak i vođenje rata – “ljudstvo, sredstva i motivaciju.”

    Ljudska snaga i vojni materijal

    Autor kaže da su bošnjačke snage (ARBiH) 1995. godine “brojale 230 tisuća vojnika (od kojih su 96% bili Bošnjaci), hrvatske snage (HVO) su brojale oko 45 tisuća vojnika (uglavnom Hrvati iako je 1992. godine HVO bilo oko 15% bošnjaka) i srpske snage (VRS) su brojale je 155 tisuća vojnika (praktično u potpunosti Srbi). Drugim riječima, 1995. godine bilo je 430.000 vojnika u tri vojske, ili blizu nevjerojatnih 10% cjelokupne predratne populacije od 4,4 miliona”.

    Sada je situacija dosta drugačija.

    “Oružane snage BiH danas broje oko 8.800 vojnika. 20% su Hrvati, 34% Srbi i 46% Bošnjaci, što otprilike znači 1.800 hrvatskih vojnika, 3.000 srpskih vojnika i 4.000 bošnjačkih vojnika. Oružane snage imaju tri multietničke pješadijske brigade i mali broj jedinica za podršku, ali brigade se sastoje od tri jednonacionalna bataljuna stacionirana u različitim gradovima, što znači da je vojska za sve namjere i svrhe podijeljena u tri odvojene snage.”

    Kada se uzmu u obzir policijske snage, posljednji dostupni podaci od prije četiri godine govore da je u zemlji bilo sve skupa 7.300 bošnjaka, 2.500 hrvata i 8.500 srba policajaca.

    “Time bi imali 11.300 Bošnjaka (42%), 4.300 Hrvata (16%) i 11.500 srpskih vojnika i policajaca (42%) od ukupno 27.100 obučenih naoružanih ljudi u oružanim i policijskim snagama.”

    Trenutna populacija BiH se procjenjuje na nešto više od 2,6 milijuna, od čega oko 350.000 Hrvata, 950.000 Srba i 1.3 milijuna Bošnjaka.

    “Mada 60-godišnjak može stisnuti okidač jednako lako kao i 18-godišnjak, ratovanje, posebno na krševitom i planinskom terenu BiH, zahtijeva mlade ljude. BiH je doživjela neviđeni porast emigracije u posljednjoj deceniji, a otprilike polovina mladih (15-30) je u nedavnom istraživanju izjavilo da planira napustiti zemlju. Stanovništvo je u prosjeku više od pet godina starije nego 1991. godine, što znači da je manje vojno sposobnih građana,” navodi on.

    Kada bi došlo do scenarija potpune mobilizacije kao što je bilo 1990-ih, “maksimum koji bi sve tri strane mogle prikupiti, uključujući sadašnje aktivne policajce i vojnike, bio bi 20.000 za Hrvate, 55.000 za Srbe i 75.000 za Bošnjake, ili ukupno 150.000.”

    Međutim u realnom slučaju bi te brojke bile mnogo manje “s obzirom na duboko razočaranje mladih u svoje predstavnike i činjenicu da je danas mnogo lakše emigrirati nego što je to bilo 1990-ih.”

    Ali i u gore navedenom slučaju bi se došlo do situacije gdje bi bilo angažirano ukupno 150.000 ljudi, dok je taj broj bio 430.000 godine 1995., što znači da bi “trećina ljudstva pokrila potencijalni front širok kao i 1990-ih, koji je i tada bio preširok za raspoložive snage.”

    Kvantitet vojnih snaga bi već predstavljao ogroman problem, ali bi njihov kvalitet mogao biti još važniji faktor, piše Grbavac.

    “Svi osamnaestogodišnjaci u Jugoslaviji morali su da odsluže punu godinu u vojsci, da prođu i osnovnu obuku i specijalističku obuku, što je bio veliki faktor u tako brzoj mobilizaciji vojnika 1990-ih. Vojna služba u BiH je u potpunosti ukinuta 2006. godine, što znači da svi od 18 do 33 godine, koji čine ogromnu većinu stanovništva borbenog uzrasta, nemaju nikakvu vojnu obuku.”

    Kada bi ovi mladi ljudi bili mobilizirani, bilo bi potrebno nekoliko mjeseci da se uspostavi “čak i najosnovnija borbena snaga za statičnu obranu, a da do trenutka kada bi bilo koja strana u sukobu mogla biti spremna krenuti u pravu stratešku ofenzivu bi prošlo “najmanje godinu dana.”

    Još jedan limitirajući faktor za takvu mogućnost je naoružanje.

    “BiH nema mlazne avione, a nekoliko operativnih helikoptera koristi se prvenstveno za transport. Postoji otprilike 40 operativnih tenkova, 80 operativnih oklopnih vozila i oko 120 operativnih komada teške artiljerije, a ostatak je star nekoliko desetljeća i uglavnom je neupotrebljiv,” navodi se.

    Poređenja radi, samo Srbi su 1992. godine imali 500 tenkova, 400 oklopnih vozila i oko 1.000 komada teške artiljerije.

    “Drugim riječima, rat bi morao da se vodi isključivo lakim naoružanjem. Registrirano je oko 270.000 pištolja i lovačkog oružja, a mnogi ljudi su sakrili automatsko oružje iz rata. Međutim, dok bi AK-ovi (Kalašnjikovi), RPG-ovi i povremeno minobacači mogli biti dovoljni za stvaranje nasilja u nekolicini preostalih multietničkih gradova, oni nisu dovoljni za vođenje rata punih razmjera, čak i kada bi motivacija bila na visokom nivou, što ne bi bio slučaj.”

    Motivacija

    Autor je objasnio cilj rata koji se odvijao u BiH kao “osvajanje teritorije” i čišćenje “drugih” od nje, stvarajući homogena područja u BiH.

    “Nažalost, ovo je bilo veoma efikasno. Danas 95% Srba živi u Republici Srpskoj (RS), 85% Bošnjaka živi u šest kantona sa bošnjačkom većinom, a 70% Hrvata živi u četiri kantona s hrvatskom većinom. Većina gradova je monoetnička (na primjer, Sarajevo danas čini 82% Bošnjaka, a Hrvati i Srbi zajedno čine manje od 9% stanovništva), a nekoliko multietničkih gradova kao što su Brčko, Gornji Vakuf-Uskoplje ili Mostar još uvijek su podijeljeni po liniji fronta iz ratnog vremena na dva monoetnička dijela,” navodi on, uz komentar da je “multietnički karakter gradova bio dodatna žrtva užasnog rata 1990-ih.”

    Međutim, ta tragična realnost također znači da postoji manjak motivacije za novi rat “jer sada sve strane kontroliraju monoetničku teritoriju koja obuhvata gotovo sve njihove pripadnike u BiH.”

    “Hrvati, na primjer, nemaju razloga da ratuju sa Srbima jer je u RS-u ostalo otprilike 5.000 starijih Hrvata (od prijeratnih 145.000). Isto tako, na teritoriji Hercegbosanske županije, koju kontrolirajuu Hrvati, ostalo je oko 8.000 Srba. Naprosto, nema motiva za rat između Hrvata i Srba, i ako bi bilo ičega, s obzirom na njihovu političku suradnju tijekom posljednjeg desetljeća u BiH, više bi bilo vjerojatno da bi bili saveznici nego neprijatelji, ako započne novi rat.”

    Autor zatim postavlja pitanje – uzimajući u obzir etničku homogenizaciju teritorije, što bi moglo motivirati Bošnjake da, opremljeni samo malokalibarskim oružjem, marširaju u Banja Luku, gdje je 90% srpsko stanovništvo, da bi se suočili sa snagama istog nivoa?

    Međutim, ovo su zaključci bazirani na pretpostavci da Srbija ili Hrvatska ne bi intervenirale, ali po procjeni autora, to najvjerojatnije ne bi bio slučaj s obzirom na nedavnu retoriku “Srpskog svijeta” i činjenicu da je predsjednik Hrvatske, članice NATO-a, uhvaćen na snimku kako govori da neće ostaviti “Hrvate u BiH s Bošnjacima” ako se Republika Srpska odcijepi.

    “Da li bi bošnjačke snage pokušale da zauzmu Zapadnohercegovačku županiju koji ima 99% Hrvatskog stanovništva ako dođe do novog sukoba? Što bi uopće radili s tom teritorijem, s obzirom da je BiH već sada jedna od najrjeđe naseljenih zemalja u Europi? Čak i da bude osvojeno, kako bi smirili i vladali područjem koje je potpuno naseljeno drugom etničkom grupom? Tko je spreman riskirati svoje živote i živote svoje obitelji za teritoriju koju nema načina efikasno kontrolirati bez genocida i etničkog čišćenja?”

    Grbavac ocjenjuje da je nedavna izjava Bakira Izetbegovića da bi Bošnjaci mobilizirali 200.000 vojnika kako bi spriječili raspad BiH, “jednostavno političko zauzimanje stava usmjereno na njegove birače i na međunarodnu zajednicu, a ne na realističnu izjavu.”

    “Jednostavno, usprkos strepnji nekih, uglavnom dijasporskih, glasova, teritorija je postala etnički homogenizirana do te mjere da bi sveobuhvatnom ratu nedostajala odgovarajuća motivacija jer gotovo da nema više sporne multietničke teritorije. BiH je već jasno podijeljena,” zaključuje on.

    Ali to ne isključuje mogućnost da bi moglo doći do “lokaliziranog nasilja između Bošnjaka i Srba u Brčkom ili Bošnjaka i Hrvata u Središnjoj Bosni.”

    “Usprkos ovoj mogućnosti, nema naznaka da ovo nasilje ne bi ostalo lokalizirano.”

    Međunarodni faktor

    Mirovna misija Althea koju vodi EU danas ima 600 vojnika u BiH, navodi Grbavac, uz komentar da ova misija predstavlja u višoj mjeri problem nego ozbiljno sredstvo odvraćanja od sukoba jer bi ti vojnici mogli završiti kao taoci, što je bio slučaj tijekom 1990-tih.

    “U slučaju da se RS odcijepi (ili da se zajednički odcijepe RS i županije s hrvatskom većinom u FBiH), Bošnjaci koji provode vojne akcije kako bi to spriječili riskirali bi umiješanost Hrvatske i Srbije,” navodi on, te dodaje da trenutna homogenost teritorija i nedostatak međunarodnih snaga za zaustavljanje secesije znači da nema motiva za rat u BiH.

    “Mogući su sukobi i terorističke aktivnosti manjih razmjera, poput onih koje smo viđali u posljednjih 25 godina, uključujući i podmetanje bombi u Bugojnu i Mostaru te ubijanja i zastrašivanja povratnika, ali to bi bilo daleko od sveopćeg rata.”

    Međutim, Grbavac je podcrtao da činjenica da je mogućnost rata veoma mala ne znači da dvije glavne političke krize u zemlji, “bošnjačko-srpska zbog nedavne odluke OHR-a i bošnjačko-hrvatska o reformi izbornog zakona”, ne treba shvatiti ozbiljno.

    “BiH je na rubu potpunog kolapsa političkog sistema nakon tri godine zastoja, što bi moglo dovesti do raspada. Kako smo saznali 1990-ih, za rat nisu potrebne dvije (ili tri) voljne strane, ali je potrebno ljudstvo, vojni materijal i motivacija, a sve to danas u BiH jedva da postoji,” zaključio je on.

  • Dodik: Rusko-srpski hram u Banjaluci važan za SPC

    Srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik izjavio je danas da je rusko-srpski hram, koji se gradi u Banjaluci, važan za Srpsku pravoslavnu crkvu, te da će Vlada Republike Srpske učiniti sve da se radovi završe u optimalnom roku.

    Prilikom posjete gradilištu rusko-srpskog hrama u Banjaluci, Dodik je naglasio da je Vlada Republike Srpske prošle godine obezbijedila pet miliona KM za ovaj hram, te dodatnih pet miliona KM ove godine.

    “Ovdje se gradi rusko-srpski pravoslavni centar, a hram je replika crkve koja je nekad bila izgrađena u Kremlju u Moskvi. Radujem se što vidim da gradnja teče dobrom dinamikom i imamo namjeru da ispratimo sve što je neophodno da bi radovi bili završeni u optimalnom roku”, rekao je Dodik novinarima nakon obilaska hrama u izgradnji.

    Dodik je zahvalio Ruskoj pravoslavnoj crkvi koja je besplatno ustupila projekat crkve iz Kremlja.

    “Ova crkva će biti izgrađena po originalnom projektu i zato su pripreme ovako dugo trajale. Vjerujem da će sada građevinski dio ići nesmetano. Sav potreban materijal je pribavljen i dopremljen”, dodao je Dodik.

    Hram u izgradnji, zajedno sa Dodikom, obišli su i ambasador Rusije u BiH Igor Kalabuhov i Njegovo preosveštenstvo episkop banjalučki Jefrem.

    Kalabuhov je istakao da mu je izuzetno zadovoljstvo što je u Banjaluci baš danas kada u BiH počinju Dani ruske duhovne kulture.

    “Izuzetno sam zahvalan Vladi Republike Srpske i episkopu banjalučkom Jefremu za odluku da grade ovaj hram i mislim da ćemo sada biti još više povezani kada u centru Banjaluci imamo dio stare Moskve”, poručio je Kalabuhov.

    Kalabuhov je rekao da se radi na povezivanju srpskog i ruskog naroda i razvoju ekonomije, ali da se ne može graditi život bez vjere i duhovnosti.

    “Mislim da će ovaj rusko-srpski duhovni centar biti još jedan simbol i primjer povezivanja naših bratskih naroda”, rekao je Kalabuhov.

    Srpsko-ruski hram i duhovno-kulturni centar u Banjaluci gradi se u čast porodice Romanov, a kao prototip budućeg hrama izabran je nekadašnji Hram Čuda Arhangela Mihaila, sagrađen 1358. godine, koji se nalazio u Kremlju i koji je porušen nakon Oktobarske revolucije.

    Temelji hrama osvještani su 17. septembra 2018. godine.

    Dodik: Srpska razvija dobro partnerstvo sa Rusijom
    Srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik izjavio je da Republika Srpska razvija dobro partnerstvo sa Ruskom Federacijom, te da je velika i moćna Rusija, koja je bila svjedok potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, i danas tu da obezbijedi da se provede taj sporazum.

    “Zahvalni smo Ruskoj Federaciji za angažman u BiH, putem njene ambasade, ali i za sve ono što je spremna da učini u Savjetu bezbjednosti UN prihvatajući izvještaje Republike Srpske, koji se potpuno razlikuju od onog što piše visoki predstavnik u BiH, te informišući svijet o tome”, rekao je Dodik novinarima u Banjaluci.

    Dodik je naglasio da Republika Srpska sarađuje sa Ruskom Federacijom i na polju ekonomije.

    “Mi smo mali partner za njih, ali pažnja koju pokazuju Republici Srpskoj nije mala”, napomenuo je Dodik.

    Prema njegovim riječima, predstavnici Republike Srpske imaju redovne sastanke sa ministrom spoljnih poslova Rusije Sergejom Lavrovom, kao što je to bilo prije nekoliko dana.

    “U kontinuitetu se sastajemo i sa predsjednikom Ruske Federacije. Malo je to dimanički poremetila pandemija virusa korona, ali vjerujem da će u narednom periodu biti prilike i za to”, istakao je Dodik.

  • “Postoje velike mogućnosti”

    “Postoje velike mogućnosti”

    Predsednik Srbije Aleksandar Vučić primio je danas u oproštajnu posetu ambasadora Republike Koreje Hjong-ćen Čea.

    Vučić mu je zahvalio što je, svojim posvećenim radom, doprineo unapređenju bilateralnih odnosa dveju zemalja, a posebno na tome što je veći deo svojih diplomatskih aktivnosti posvetio privlačenju korejskih investitora u Srbiju.

    Vučić i ambasador Če su se saglasili da treba nastaviti sa intenziviranjem političkog dijaloga i jačanjem ekonomskih veza dveju zemalja, s obzirom na velike mogućnosti za privrednu saradnju, saopštila je pres služba predsednika.

    I ovom prilikom je konstatovano da se sve više korejskih kompanija interesuje za uslove investiranja na srpskom tržištu, zahvaljujući i radu kancelarije KOTRA (Korejska agencije za promociju trgovine i izvoza).

    Dvojica sagovornika su se saglasili da postoje velike mogućnosti i za saradnju u drugim oblastima, poput obrazovanja, kulture i sporta, kao i projektima “pametnih gradova”, elektronske uprave i zaštite životne sredine.

    Ambasador Če je rekao da mu je bila čast da predstavlja svoju zemlju u Srbiji i zahvalio na podršci koju je predsednik Vučić pružao njegovom radu, posebno u oblasti ekonomske saradnje. On je, takođe, rekao da će i na novoj dužnosti nastaviti da radi na promovisanju Srbije kao odlične destinacije za investicije korejskih kompanija.

    Predsednik Vučić je ambasadoru Čeu poželeo mnogo uspeha na novoj dužnosti, uveren da će i dalje doprinositi saradnji dveju zemalja.

    Vučić je podsetio da predsednik Republike Koreje ima otvoren poziv da poseti Srbiju.

  • “Suštinski je pala Vlada Crne Gore”

    “Suštinski je pala Vlada Crne Gore”

    Lider SDP-a Raško Konjević ocenio je da je platforma Demokratskog fronta za izlazak iz političke krize samo potvrda da je Vlada Crne Gore pala.

    Kako ističe, on navodi i da je to ujedno i potvrda da se ta zemlja “nalazi u političkoj krizi koja je prerasla u institucionalnu”.

    “Da se premijer Zdravko Krivokapić drži elementarnih demokratskih principa, na prvo pominjanje da neko iz parlamentarne većine više ne daje podršku njegovoj vladi, Ustav u takvim situacijama, kod odgovornih premijera, podrazumiva pokretanje procedura ispitivanja poverenja”, rekao je Konjević u emisiji Link na Radiju Crne Gore.

    Konjević je ocenio da Vlada nakon godinu dana nije obezbedila dovoljan nivo reformi, te da nema podršku u parlamentu.

    To, kako je rekao, nije više stav samo opozicije, već i partija na vlasti.

    “Ova vlada je suštinski pala, potrebno je samo formalno to izglasati u Skupštini Crne Gore, jer mjsecima ključni politički činilac, s aspekta snage u parlamentu, uporno ponavlja da Vlada Zdravka Krivokapića nema podršku”, rekao je Konjević.

    Godina dana je, kako je rekao, dovoljan period da se pokaže da li vlada može da niz rezultata koji su potrebni na ekonomskom, te planu evropskih integracija.

    “Sve političke strukture u opoziciji su prihvatili našu inicijativu i sad je sve stvar formalnosti”, saopštio je Konjević, a prenosi RTCG.

  • “Prvi put u mnogo godina, potražnju ne pokreće Kina”

    “Prvi put u mnogo godina, potražnju ne pokreće Kina”

    Cene čelika bi mogle “znatno da porastu” narednih godina u odnosu na nedavne nivoe, smatra T.V. Narendran, generalni direktor kompanije Tata Stil.

    Pomenuta kompanija vodeći je indijski proizvođač čelika, a kako je Narendran ocenio u razgovoru za televiziju CNBC, u poslednjih sedam-osam godina, prosečna cena toplo valjanog čelika je bila oko 400 ili 450 dolara po metričkoj toni, dok će dugoročni prosek u narednim godinama verovatno biti iznad 600 dolara.

    Cene su u petak bile 750 dolara u Kini i 850 dolara u jugoistočnoj Aziji, rekao je on.

    “Očekujem da će se one nadalje kretati u tom rasponu, fluktuirajući naravno, ali fluktuirajući na višem nivou nego u prošlosti”, dodao je.

    Narendran je objasnio da će na tržištu čelika doći do nekoliko promena, uključujući rastuće troškove i sve veću ulogu Kine na tržištu.

    “U poslednjih 10 godina dominirao je izvoz iz Kine”, rekao je on.

    Prema njegovim rečima, Kina je na svom vrhuncu izvozila više čelika nego što je Indija proizvodila, ali se kineski izvoz čelika od tada prepolovio na oko 60 miliona tona godišnje i mogao bi dodatno da opadne kako se zemlja bude kretala ka ostvarenju ciljeva neto nulte emisije ugljenika.

    “Prvi put u mnogo godina”, potražnju za čelikom ne pokreće Kina, dodao je on, napominjući da Svetska asocijacija za čelik procenjuje da će rast potrošnje čelika ove godine dolaziti i iz drugih zemalja osim Kine, imajući u vidu da zapadni svet ulaže u infrastrukturu.

    Prošle nedelje, američki predsednik Džo Bajden je potpisao dvopartijski zakon o infrastrukturi vredan više od 1.000 milijardi dolara.

    Na strani ponude, ulazni troškovi su na “istorijski visokom nivou” zbog rasta cena uglja. Cene rude gvožđa su, međutim, oslabile i dugoročno bi trebalo da se kreću u rasponu od 100 do 120 dolara po toni, rekao je Narendran.

    I ugalj i ruda gvožđa su sirovine koje se koriste u proizvodnji čelika.

    Direktor Tate je takođe primetio da bi na rast cena čelika mogle da utiču i tarife na ugljenik u Evropi.

    “Očekujem da ćemo u narednih 10 godina imati cene čelika na znatno višem nivou nego u poslednjih 10 godina”, rekao je Narendran.

  • Objavljen raspored rada dežurnih službi Doma zdravlja Banjaluka za ponedjeljak, 22. novembra

    Objavljen raspored rada dežurnih službi Doma zdravlja Banjaluka za ponedjeljak, 22. novembra

    Povodom odluke Vlade Republike Srpske da ponedjeljak, 22. novembar 2021. godine, proglasi za neradni dan, iz Doma zdravlja Banjaluka obavještavaju korisnike da će dužurstva u JZU „Dom zdravlja“ u Banjaluci biti organizovana na sljedećim lokalitetima i po rasporedu:
    Služba porodične medicine – dežurni timovi na Poliklinici i na lokalitetu Borik (Platon) radiće u dvije smjene od 07:00 do 20:00 časova;

    ARI ambulanta za odrasle pacijente i školsku djecu (ambulanta za akutne respiratorne infekcije) na lokalitetu Poliklinika – dežurni timovi radiće u dvije smjene u periodu od 07:00 do 20:00 časova;

    Kovid ambulante u naselju Dolac – dežurni timovi radiće u dvije smjene periodu od 07:00 do 20:00 časova;

    Specijalističke ambulante iz pedijatrije – dežurni timovi radiće u periodu od 07:00 do 15:00 časova u ambulantama na Poliklinici;

    ARI ambulanta za predškolsku djecu (ambulanta za akutne respiratorne infekcije) na lokalitetu Poliklinika – radiće u periodu od 07:00 do 15:00 časova;

    Odjeljenje za hematološku i biohemijsku dijagnostiku 22.11.2021. godine radiće prema sljedećem rasporedu:

    Centralna laboratorija na lokalitetu Poliklinika radiće u dvije smjene od 07:00 do 20:00 časova;
    ARI laboratorija – radiće u periodu od 07:00 do 11:00 časova u Kovid ambulantama u naselju Dolac;
    ARI RTG – radiće u periodu od 07:00 do 11:00 časova u Kovid ambulantama u naselju Dolac;

    Služba za stomatološku zdravstvenu zaštitu

    22.11.2021. godine – Služba hitne medicinske pomoći sa edukativnim centrom od 00:00 do 24 časa;

    Služba hitne medicinske pomoći sa edukativnim centrom – 24 časa

    Vakcinalni punkt u objektu Mjesne zajednice Petrićevac u ponedjeljak, 22. novembra 2021. godine, neće raditi.

    Napominjemo da će sugrađani biti blagovremeno obaviješteni o novom terminu vakcinacije bez naručivanja prvom dozom vakcine Fajzer, saopšteno je iz Doma zdravlja Banjaluka.

  • Tehničke izmjene izbornog procesa čekaju lokalne izbore?

    Tehničke izmjene izbornog procesa čekaju lokalne izbore?

    Tehničke izmjene za unapređenje izbornog procesa mogle bi biti spremne za naredne lokalne izbore, koji će se održati 2024. godine, dok bi naredni opšti izbori, planirani za oktobar sljedeće godine, bili održani po sadašnjem sistemu, saznaju “Nezavisne”.

    Naime, kako nam je rečeno, pored trenutne blokade u radu institucija, poseban problem predstavlja činjenica da i u Sarajevu, i u Banjaluci, i u Mostaru postoji spremnost da se neka unapređenja ostvare, ali da bi svi željeli da ona stupe na snagu za tri godine, iako međunarodna zajednica, predvođena EU i SAD, želi da se do izmjena dođe do kraja godine, a najkasnije u prvom kvartalu 2022.

    Ako se ova informacija ispostavi kao tačna, to bi moglo da znači kompromis, odnosno ustupak sadašnjim političkim elitama da ne blokiraju tehničko unapređenje, a da im zauzvrat bude dozvoljeno da naredne izbore sprovedu po dosadašnjim metodama.

    Radi pojašnjenja, važno je znati da nijedna relevantna međunarodna organizacija ne smatra da je sadašnji sistem nelegitiman s tehničke tačke gledišta, već da ima niz nedostataka, za koje priznaju da utiču na integritet rezultata.

    To znači da, prema njihovom stanovištu, nedostaci koji postoje ne znače da izabrani funkcioneri nisu legitimni, već biranim diplomatskim rječnikom saopštavaju da sadašnji sistem ne omogućava u potpunosti demokratske izbore.

    Primjera radi, Kancelarija za demokratiju i ljudska prava Organizacije za evropsku bezbjednost i saradnju (ODIHR), Savjet Evrope, EU i druge relevantne institucije i organizacije nedostatke vide u načinu na koji se biraju političke stranke u biračke odbore, zatim u netransparentnosti finansiranja političkih stranaka i kampanja, vršenju pritisaka na birače i sličnim metodama.

    U posljednjem izvještaju ODIHR-a nakon sprovedenih opštih izbora 2018. godine problem pasivnog biračkog prava i tehnički nedostaci su spomenuti zajedno kao problem, a izbori su ocijenjeni kao “istinski konkurentni”, ali, kako se dodaje, s nizom nedostataka od nemogućnosti kandidovanja ostalih, što se odnosi na implementaciju odluke “Sejdić i Finci”, pa do raznih tehničkih nedostataka.

    Kako je “Nezavisnim” rečeno, izvjesno je da bi, ukoliko bi se riješila sadašnja politička kriza izazvana odlukom Valentina Incka o nametanju klauzule o negiranju genocida, bio postignut dogovor o implementaciji odluke “Sejdić i Finci”, što bi i međunarodnoj zajednici “spasilo obraz”, a političarima omogućilo posljednje izbore po uslovima koji idu u korist vladajućim strankama.

    Željko Bakalar, predsjednik Centralne izborne komisije BiH, za “Nezavisne” je rekao da se ta institucija i dalje nada da je barem dio rješenja za unapređenje izbornog procesa moguće ostvariti na narednim opštim izborima.

    “Mi činimo sve što je do nas da uz pomoć naših međunarodnih partnera dođemo do nekih poboljšanja, a u kojoj mjeri će to biti moguće, vidjećemo”, rekao nam je Bakalar. Naglasio je da očekuje podršku međunarodnih partnera za njihovu inicijativu da se neke tehničke izmjene, poput biometrijskog identifikovanja glasača, ostvare još na ovim izborima te da vjeruje da ta podrška i dalje postoji.

    Vehid Šehić, bivši predsjednik CIK-a i predsjednik koalicije “Pod lupom”, takođe smatra da u trenutnoj političkoj situaciji nije moguće ostvariti izmjene na narednim izborima. Osim političkih problema, odnosno opstrukcija, Šehić vidi i tehničke izazove da se na vrijeme sprovede pilot-projekat koji bi demonstrirao pouzdanost tehničkih unapređenja poput biometrijskog identifikovanja birača i skeniranje glasačkih listića.

    “U svakom slučaju, ne treba odustati i treba razmišljati da se na sljedećim izborima promijeni Izborni zakon, a da se onda na lokalnim spriječe izborne prevare kojima smo, nažalost, svjedoci na svakim izborima”, rekao je Šehić.

  • Admiral Popov: Kursk potonuo nakon sudara s NATO podmornicom

    Admiral Popov: Kursk potonuo nakon sudara s NATO podmornicom

    Admiral Vjačeslav Popov, bivši komandant ruske Sjeverne flote, tvrdi da je ruska nuklearna podmornica Kursk 2000. godine potonula nakon sudara s NATO podmornicom.

    Popov je u intervjuu za agenciju RIA Novosti rekao da s vjerovatnoćom od 90 odsto može da kaže ime te NATO podmornice, ali da nema dokaze za to.

    Prema njegovim riječima, podmornica NATO je pratila Kursk, ali mu se previše približila.

    Popov tvrdi da je i NATO podmornica oštećena u sudaru sa Kurskom i usljed eksplozije municije na ruskoj podmornici, ali da je, kada je ponovo mogla da se pokrene, otišla u svoju bazu. On takođe navodi da je ruska protivpodmornička avijacija kod obala Norveške pronasla stranu podmornicu koja se sudarila s Kurskom.

    Istakao je da su se vježbe Sjeverne flote u avgustu 2000. odvijala i u neutralnim vodama.

    Prema izvještajima pojedinih medija, u zoni u kojoj je izvođena vježba u vrijeme nesreće bile su nuklearne podmornice američke mornarice Memfis i Toledo, kao i podmornica Splendid britanske mornarice.

    RIA Novosti navodi da je portal Njuz24 prenio da je rusko Ministarstvo odbrane zatražilo od Pentagona da pregleda podmornice Memfis i Toledo, ali da je taj zahtjev odbijen i da je odgovoreno da su “sve podmornice u ispravnom stanju”. Isti odgovor dobijen je i iz Londona, prenio je portal.

    Kursk je potonuo 12. avgusta 2000. u Barencovom moru, 175 kilometara od Sjeveromorska, na dubini od 108 metara.

    Prema zvaničnoj verziji, nesreća je posljedica eksplozije torpeda na podmornici i naknadne detonacije municije, tokom vježbi Sjeverne flote.

    Poginulo je svih 118 članova posade podmornice.