Kategorija: Vijesti

Malo je onih kojima se nije dogodilo da dobiju opomenu za već plaćeni račun ili da ostanu bez određene usluge iako su uvjereni da su obvezu prema toj firmi ili instituciji ispunili.

Kako bi se izbjegle takve i slične situacije, koje nerijetko znaju dovesti i do sudskih sporova, stručnjaci savjetuju čuvanje svih uplatnica i dokaza o plaćenim računima. Jer bez dokaza o uplati teško je dokazati da je do nje uistinu i došlo. Neke je, tvrde, dovoljno čuvati godinu dana, dok za druge preporučuju i do pet godina.

Budući da sve veći broj stanovnika danas praktikuje plaćanje računa posredstvom internetskog bankarstva, na kojem se lako može pronaći izvod računa koji je plaćen, to može pojednostaviti situaciju, ali samo ako se zna datum uplate, piše Večernjilist.ba. Stoga stručnjaci savjetuju da se na uplatnice koje se dobiju prije spremanja na čuvanje jednostavno napiše datum plaćanja.

Često se prilikom plaćanja računa znaju potkrasti i greške, poput pogrešno unesenog broja. Ako se to dogodi, firma kojoj se plaća račun neće imati provedeno plaćanje te će zasigurno poslati opomenu. Zbog takvih je situacija takođe važno sačuvati uplatnice koje dolaze kako bi ste lakše uvidjeli gdje je nastala greška i dostavili dokaz o plaćanju. Kada je riječ o rokovima čuvanja, preporuke su sljedeće: račune koji se plaćaju na mjesečnom nivou, poput onih za električnu energiju, grijanje, plin, internet ili telefon i slične komunalne usluge, trebalo bi se čuvati godinu dana.

S druge strane, dokazi o plaćenim kaznama za prekršaje u saobraćaju, kao i plaćena osiguranja i do pet godina. Stručnjaci i finansijski savjetnici kažu da bi trebalo račune čuvati i duže od spomenutih rokova.

Naime, praksa pokazuje da se znalo događati da stanovnici čuvaju račun, odrezak plaćenog računa godinu dana, nakon čega ga bace. Međutim, preduzeće koje isporučuje određenu uslugu pokrenula bi zapljenu upravo unutar tog perioda, ali bi osobi koju se tereti rješenje odnosno prijedlog o zapljeni često znali doći na adresu nakon tog roka.

Ako je osoba bacila dokaz o plaćenom računu, dolazi do problema jer se u tom periodu još uvijek ne može pozvati na zastaru s obzirom na to da, prema zakonu, ona nije nastupila, odnosno zapljenja je pokrenuta u ranijem periodu. Stoga se predlaže da se računi i odresci, zapravo, čuvaju deset godina. Upravo zato što je to vrijeme kad nastupa zastara za zapljenju. Inače, zastara za plaćanje režijskih troškova po ispostavljenim računima nastupa nakon proteka jedne godine. Riječ je o sljedećim potraživanjima: naknade za isporučenu električnu i toplotnu energiju, plin, vodu, za dimnjačarske usluge i za održavanje čistoće, kada je isporuka, odnosno usluga izvršena za potrebe domaćinstva, potraživanje radiostanice i radiotelevizijske stanice za upotrebu radio i televizijskog aparata, potraživanje pošte, telegrafa i telefona za upotrebu telefona i poštanskih usluga, kao i druga njihova potraživanja koja se naplaćuju u tromjesečnim ili kraćim rokovima, ali i potraživanje pretplate na povremene publikacije, računajući od isteka vremena za koje je publikacija naručena. Zastarijevanje teče iako su isporuke ili usluge produžene. Na svakom ispostavljenom računu za prethodno spomenute usluge po pravilu je određen rok u kojem pružaoc usluge traži od potrošača da plati troškove po ispostavljenom računu. Ako dužnik ispuni zastarjelu obvezu, nema pravo zahtjevati da mu se vrati ono što je dao, čak i ako nije znao da je obaveza zastarjela.

Treba napomenuti da se zastara ne podrazumijeva, nego se potrošač na nju treba pozvati firmi koja je izdala račun, i to pisanim putem. Ako dođe do pokretanja postupka prisilne naplate, često se događa da firma koja pruža usluge uredno u zakonskom roku uruči tužbu u sud, a da ju sud zbog pretrpanosti tuženom uruči tek nakon 3-4-5, pa i 6 godina. Prema ranije objavljenim podacima, oko 1,2 miliona komunalnih predmeta je na sudovima u Bosni i Hercegovini. Krajem svake godine u opštinske sudove širom BiH veliki broj tužbi pristigne od javnih komunalnih poduzeća.

Koordinisana eksplozija hiljada pejdžera i radija koje su pripadnici Hezbolaha koristili širom Libana i Sirije ranije ove nedjelje označila je novu zoru tajnog rata.

Eksplozije su izazvale strahove oko toga da li bi se takva taktika mogla proširiti na tehnologiju koju milioni koriste svakog dana – poput naših pametnih telefona, tableta i pametnih satova.

Šokantno koordinisan i razorno efikasan napad, na koji se naširoko gleda kao na djelo izraelske tajne službe Mosada, odnio je na desetine života i izazvao više hiljada ozbiljnih povreda. Prema libanskim istražiteljima, u uređaje je bio postavljen eksploziv PETN.

Napad izaziva šire strahove u vezi sa tehnologijom. Mnogi se sad pitaju da li je moguće podmetnuti eksploziv u uređaje od kojih se danas praktično ne odvajamo.

Godine 2011. širila se priča o Stivu Džobsu i timu inženjera njegove kompanije “Aplle” koji su imali zadatak da naprave prvi iPod.

Priča kaže da je, nakon mjeseci, ako ne i godina mukotrpnog istraživanja, razvoja i najsavremenijeg inženjeringa, tim predstavio svom izvršnom direktoru svoj cjenjeni prototip – samo da bi ga Džobs odmah odbacio jer je prevelik.

Kada su inženjeri protestovali da ga je jednostavno nemoguće smanjiti, Džobs je prišao akvarijumu i bacio uređaj u vodu.

Dok su se mehurići vazduha koji su izlazili iz prototipa dizali na površinu, rekao je: “To znači da ima prostora. Neka bude manji”.

Poznavaoci “Aplle” i tehnološki entuzijasti dugo su raspravljali o tome da li je anegdota činjenica ili fikcija.

Ali savršeno obuhvata početak trenda koji sada traje decenijama – trku da našu tehnologiju učinimo manjom i elegantnijom, piše Daily mail, prenosi Nova.rs.

Stručnjaci su spekulisali da su izraelski agenti bili u stanju da Hezbolahove pejdžere i radio aparate pretvore u bombe ubacivanjem male količine visokog eksploziva u njihov unutrašnji rad.

Ova ranjivost jednostavno više ne postoji sa današnjom tehnologijom.

Nijedan prostor u modernom pametnom telefonu, tabletu ili pametnom satu nije neiskorišćen. Svaki uređaj je dizajniran sa nemilosrdnom preciznošću, punjen hardverom i upakovan što je moguće čvršće i efikasnije.

Štaviše, većina današnjih uređaja više nije modularna.

Za razliku od starog pejdžera, koji se sastoji od zamjenljivih djelova sa dosta unutrašnjih prostora, ne možete da zamijenite bateriju svog modernog telefona jednostavnim otkopčavanjem kućišta i izvlačenjem – uređaj dolazi zapečaćen kao jedna jedinica.

Ove karakteristike znače da bi nekom ko želi da postavi eksploziv u telefon proizveden posljednjih godina bila potrebna izuzetno impresivna tehnička sposobnost. Ne samo da bi saboter morao da bude u stanju da raspakuje, modifikuje i prepakuje uređaj ne ostavljajući tragove, već bi svaka takva modifikacija vjerovatno rezultirala nekom vrstom kvara kao što je primjetno smanjen vijek trajanja baterije, proizvodnja toplote ili nedostatak funkcionalnosti.

Većina gadžeta prolazi kroz rigorozno testiranje performansi i bezbjednosti i tokom i nakon procesa proizvodnje, tako da bi bilo koji takav problem skoro sigurno otkriven prije nego što uređaj dođe u ruke krajnjeg potrošača.

Iako decenije globalizacije znače da se većina naše tehnologije proizvodi hiljadama kilometara daleko i šalje širom svijeta, proizvodni proces je sada izuzetno efikasan.

Ne samo da su proizvodne linije moderne tehnologije brze i precizne, one takođe rade pod strogim bezbjednosnim mjerama kako bi spriječile da detalji o proizvodima procure do konkurencije.

Moderni telefoni, posebno vrhunski modeli, takođe se konstruišu korišćenjem automatizovanih robotskih procesa sklapanja.

Ipak, sve to ne znači da nije moguće da telefon eksplodira i izazove povrede. Prekomerno punjenje ili izlaganje visokim temperaturama može izazvati pregrevanje, što može dovesti do eksplozije.

Predsjednik Ujedinjene Srpske, dr Nenad Stevandić, nedavno je zapjevao „Život je more“, ali i „Morem plovi jedna mala barka“.

Naročio zbog ove druge pjesme, izazvao je brojne komentare, prvenstveno na društvenim mrežama.

Stevandić se danas osvrnuo na kritike, podijelivši na društvenim mrežema starije snimke na kojima, u društvu saradnika i prijatelja, pjeva „Morem plovi“.

-Vidim da ima dosta komentara na moje pjevanje. Vježbao sam na Kajmakčalanu na 2.521 metar nadmorske visine, a i na nivou mora u Peterburgu. Barka plovi u srcu, po moru i na nebu. Ko pjeva, zlo ne misli! – poruka je Stevandića svim „muzičkim kritičarima“.

Kako zvuči „Morem plovi“ na Kajmakčalanu i u Sankt Peterburgu pogledajte na ovom linku.

Predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik rekao je da je “opštepoznato da je Obavještajno-bezbjednosna agencija BiH planirala atentat na njega i predsjednika Srbije Aleksandra Vučića, te da je to jedan od razloga zašto je bivši direktor OBA Osman Mehmedagić Osmica u zatvoru”.

“Bila je potpuno razrađena šema u kojoj su prvo razvili mrežu praćenja u Srbiji predsjednika Vučića i njegovih aktivnosti. Vršili su medijsku pripremu svega toga iz Federacije prema Vučiću i meni. Sada postoje i dokazi organizacionog karaktera da su se spremale grupe za egzekucije i ostale stvari”, rekao je Dodik u Dervišima kod Banjaluke.

On je naveo da su mu takve aktivnosti Osmice bile i ranije poznate, te da je Mehmedagić spriječen u takvim namjerama.

“Ako iko ima obavještajnu službu u regionu onda ima Srbija. Oni misle da mogu u Srbiji nešto da urade”,  rekao je Dodik.

Dodik je dodao da je Vučić prije nekoliko godina imao podatke o takvim aktivnostima Obavještajno-bezbjednosne agencije koje su spriječene u samom začetku, prenosi RTRS.

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić rekao je da nije tajna da je Obavještajno-bezbjednosna agencija /OBA/ BiH planirala atentat na predsjednike Srpske i Srbije Milorada Dodika i Aleksandra Vučića, te da su predstavnici Srpske to znali dok je Osman Mehmedagić Osmica bio šef te agencije.

Stevandić je rekao da nije postojao mehanizam da se to dokaže, ali da su predstavnici Srpske dočekali da svi oni koji pripremaju njihovo i rušenje Republike Srpske postanu istorija.

“To je najbolja moguća poruka. Oni koji su to pripremali su u zatvoru ili su zbrisani sa političke scene, a mi koji čuvamo Republiku Srpsku smo i dalje tu zajedno sa Republikom Srpskom”, rekao je Stevandić novinarima u Banjaluci.

Predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik rekao je u podkastu Srne da je imao podatke da je Obavještajno-bezbjednosna agencija BiH planirala njegovu i likvidaciju predsjednika Srbije Aleksandra Vučića, te da se u Sarajevu tako postupa s onima koji ne dijele političke stavove Bošnjaka.

“Tu su službu instrumentalizovali dotle da onaj Osmica /Osman Mehmedagić/ napravi operativni plan likvidacije mene, Vučića i drugih ljudi koji smetaju bošnjačkim interesima”, rekao je Dodik

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić zahvalio je svima koji su doprinijeli izgradnji Hrama Rođenja Presvete Bogorodice u banjalučkom naselju Derviši, ističući da je vječno sve što se gradi zajedno sa Crkvom.

“To su vrijednosti koje se 800 godina nisu mijenjale, ostale su porodične, tradicionalne, iskonske i prelijepo je prisustvovati događajima koji te vrijednosti definišu i inaugurišu našu budućnost”, rekao je Stevandić novinarima uoči osveštanja ovog hrama.

Hram Rođenja Presvete Bogorodice u banjalučkom naselju Derviši osveštao je danas Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit banjalučki Jefrem, u prisustvu velikog broja vjernika, među kojima su bili Stevandić i predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik.

Nakon Hrama Rođenja Presvete Bogorodice i Svete arhijerejske liturgije biće osveštan i temelj parohijske sale.

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić rekao večeras u Beogradu da je saradnja Srpske i Srbije sve jača i da je posvećena miru i čuvanju interesa vlastitog naroda.

“Svake godine imamo čime da se pohvalio. Saradnja nije samo na papiru, ona je i u mnogim projektima”, rekao je Stevandić novinarima u Beogradu uoči otvaranja manifestacije “Dani Srpske u Srbiji”.

On je rekao da je ta saradnja formalizovana od kako su Srbija i Srpska počele zajedno da tuguju na tužnim datumima srpske istorija, da obilježavaju stradanja, kao i od kako su počele da otvaraju fabrike, mostove i puteve, slave zajedničke uspjehe, prisustvuju vojnim vježbama i obilježavaju sve značajne datme zajedno.

“Svake godine postoji neki napredak, jedan most više, više jedan autoput, bolnica… Tako da ta saradnja nije samo na papiru, nego je formalizovana. Ono što je najvažnije nakon potpisivanja Deklaracije na Sverpskom saboru o budućnosti našeg naroda, ona dobija sve veće obrise”, rekao je Stevandić.

Što je više kritika i više nerazumijevanja, kaže on, ta saradnja je sve jača.

“Ne obaziremo se na kritike, ta saradnja posvećena je miru, napretku, čuvanju interesa vlastitog naroda i nije usmjerena protiv drugih naroda”, dodao je Stevandić.